Archief - Bedriegen, trouw bestaat dat nog?

Feignasse · 13 jan 2008

Ten eerste is het maar een voorbeeld.
Ten tweede was seks slechts één van de elementen.
Ten derde maakt seks als reden / een van de redenen het niet per se verwerpelijker.
Ten vierde: met je anderhalf jaar ervaring roepen dat je het nooit zou doen is verschrikkelijk naïef. Ik ga akkoord dat je je er beter niet aan kan bezondigen omdat het nu eenmaal niet tot de meest aangename situaties leidt. Ik ben het er ook mee eens dat je zoveel mogelijk moeite moet doen om het te vermijden (of om meteen eerlijk te zijn), maar nu beweren dat je het nooit zal doen "omdat je geweten te groot is" of iets dergelijks, da's gewoon BS.

Edit: zou je bvb je leven en/of een ander hoog goed erop durven verwedden dat je je partner nooit zal bedriegen?

w00tw00t · 13 jan 2008

net iets jonger kan evengoed 40 zijn ipv de 48 die uw vrouw dan is

Alleen al dat jonger derbijhalen bij die situatie duid al aan dat het voor seksuele doeleindes is.

kleine kantjes leert ge zowiezo kennen en na 20 jaar zijn dat vooral bron van ergernissen ze

Ge spreekt uit ervaring? Mijn ouders kennen ook elkaars fouten maar hebben ermee leren leven zodat het voor geen problemen zorgt. Zoeken naar een partner waarbij je bijpast als een puzzelstuk is onbegonnen werk want iedereen heeft zijn eigen karakter.

en iedereen heeft behoefte aan seks of intimiteit, precies of ge dat niet moogt zeggen?
en seks moet ge ruim opvatten ze, betekent niet alleen dat hij zijne leuter ergens wilt insteken ze

Zeg ik dan ergens dat je het niet mocht zeggen? Ik zeg gewoon dat hij dan zijn vrouw verlaat om gewoon wat seks te hebben met iemand anders.

Ulixes zei:
Met je anderhalf jaar ervaring roepen dat je het nooit zou doen is verschrikkelijk naïef. Ik ga akkoord dat je je er beter niet aan kan bezondigen omdat het nu eenmaal niet tot de meest aangename situaties leidt. Ik ben het er ook mee eens dat je zoveel mogelijk moeite moet doen om het te vermijden (of om meteen eerlijk te zijn), maar nu beweren dat je het nooit zal doen "omdat je geweten te groot is" of iets dergelijks, da's gewoon BS.

Edit: zou je bvb je leven en/of een ander hoog goed erop durven verwedden dat je je partner nooit zal bedriegen?

Ge kunt nog altijd u eigen acties controleren dus ik snap niet wat er zo naïef aan is. Als we die redenering zouden volgen dan heeft iedereen elkaar ooit bedrogen terwijl er mensen bestaan die dat nooit hebben gedaan ook al, durf ik niet te ontkennen, hadden ze genoeg kansen ervoor.

Jammer genoeg wed ik niet maar ik weet van mijn eigen dat ik niet degene zal zijn die mijn partner zal bedriegen omdat ik respect heb voor mijn partner en haar dan ook nooit zou willen kwetsen. Wilt ge met iemand anders iets doen? maak het dan uit met u partner en leur met wie ge wilt.

Feignasse · 13 jan 2008

w00tw00t zei:
Ge kunt nog altijd u eigen acties controleren dus ik snap niet wat er zo naïef aan is. Als we die redenering zouden volgen dan heeft iedereen elkaar ooit bedrogen terwijl er mensen bestaan die dat nooit hebben gedaan ook al, durf ik niet te ontkennen, hadden ze genoeg kansen ervoor.

Het naïeve zit 'm in het feit dat je al roept dat je het niet zal doen voordat de kans zich heeft kunnen voordoen. Normaalgezien klop je jezelf pas op de borst als je de beproevingen succesvol hebt doorstaan, niet ervoor. En er zijn inderdaad mensen die kunnen zeggen dat ze zich niet "in bekoring" hebben laten leiden. Maar er zijn er ook heel wat die dat niet kunnen, wat hen overigens nog geen perverten maakt.

"Kansen" is trouwens een ongeschikt woord. Het laat uitschijnen als zou er eens om de zoveel tijd een vrouw op je afstappen die vraagt of je die dag zin hebt in een portie overspel, en waarop jij dan maar ja of nee hebt te antwoorden. In realiteit gaat het om een samenloop van oncontroleerbare omstandigheden, waarin "nee" zeggen bijzonder moeilijk wordt. Mocht het werkelijk van een eenvoudige wilsbeslissing afhangen zoals jij en anderen hier laten uitschijnen, het zou niet zo vaak gebeuren.

Jammer genoeg wed ik niet maar ik weet van mijn eigen dat ik niet degene zal zijn die mijn partner zal bedriegen omdat ik respect heb voor mijn partner en haar dan ook nooit zou willen kwetsen. Wilt ge met iemand anders iets doen? maak het dan uit met u partner en leur met wie ge wilt.

Je bent heel zeker, maar je durft toch niet te wedden?

Ik blijf er in elk geval bij: goede voornemens zijn belangrijk, maar het is pas aan het einde van de rit dat je oprecht kan zeggen: ich nicht.

angelke83 · 13 jan 2008

Math'ke zei:
Uw relatie maak je zelf, als je niets meer voelt voor uw partner heb je dat alleen aan uzelf te danken. Ik heb het al 100 keer gezegd en ik blijf het zeggen, als je niet iedere dag uitbundig praat met elkaar in een relatie dan ben je eigenlijk niet sterk bezig. Net zoals koppels die een discussie/ruzie/meningsverschil hebben en ze gaan alletwee met een vies gezicht gaan slapen. Dat zijn dingen da ge gewoon moet vermijden. Als ik een discussie heb met mijn lief doe ik altijd eerst de moeite om het uit te praten. Ik zit liever wa langer wakker dan te slapen met een lief met een vies gezicht naast u.

Ge ziet hier regelmatig members hun uitleg doen dat ze soms bepaalde dingen niet over hebben voor hun lief en 4 weken later komen ze blijten dat hun lief hun bedrogen heeft, jah, dan stel ik mijzelf daar geen vragen bij ..

Ik weet niet of het in deze topic was maar ik heb ergens gezegd dat minstens de helft van de scheidingen kan voorkomen worden als koppels tijd maken mekaar.
Hoeveel mannen zijn er niet die s'avonds thuiskomen, ze eten samen, ze doen den afwas en de rest van den avond zet meneer hem in de zetel tot ze gaan slapen. Mij ga je niet wijsmaken dat je dit als vrouw zomaar aanvaard, zeker niet als je weet dat het beter kan.

Een relatie moet je beschouwen als een full time job, je moet er mee bezig zijn en kan je het niet opbrengen om ermee bezig te zijn dan is het heel terecht om schrik te hebben ja.

Ik heb hier nu verteld vanuit het opzicht van mannen, let op, dit geldt ook voor vrouwen hé. Vrouwen die het niet kunnen opbrengen van te werken aan een relatie worden vroeg of laat ook bedrogen hoor.

Just my opinion

Zo denk ik er ook over

Arifiene zei:
Hm, ik ben van mening als ge iemand écht graag ziet dat ge die niet (opzettelijk) zult bedriegen. Maar wat als er es een serieuze dip komt in uw relatie?
Tis namelijk meestal dan dat men heil zoekt bij een ander...

Praat er dan over met je partner, communicatie is heel belangrijk en zonder communicatie kom je nergens.. Als ik een serieuze dip zou voelen in mijn relatie, zou ik dat gewoonweg plataf zeggen.. Dan werk je er samen aan en als dit echt niet meer kan, dan is er iets fout in je relatie..

Kid_C zei:
Ik geloof er niets van. Dat je het je niet kan voorstellen kan ik begrijpen. Maar dat je het niet kan, geloof ik echt niet.

Stel (simpel gesteld): Je komt dagelijks een meisje tegen, ze is niet onknap en leuk, je voelt je er goed bij, op een feestje komt ze dicht bij je dansen, je hebt al wat alcohol op...
Zolang je niet in zulke situaties komt, kan je echt niet zeggen hoe je gaat reageren.

IK weet dat wel, want ik zou al niet snel zonder mijn vriend uitgaan en mij dan zeker nog niet bezatten

ik vind dat gewoon 'not done' Want idd, als je zat bent, weet je soms niet meer wat je doet en dan sta je daar.. ik vind dit echt geen geldig excuus..

Ulixes zei:
Laat ik eens een wat meer realistisch scenario schetsen. Je bent 20 jaar samen, je vrouw is de 40 voorbij en begint er al wat verlept uit te zien (de leeftijd en het hele reproductieve gedoe eisen hun tol). Ondertussen heb je ook haar kleine kantjes leren kennen (en zij de jouwe), het gevoel van verliefdheid is al lang verdwenen, seks is een zeldzaam en saai gegeven geworden. Maar op het werk ontmoet je die net iets jongere en niet onaantrekkelijke collega, je kan er goed mee praten, je hebt gemeenschappelijke interesses, je gaat al eens samen uit eten, je krijgt terug die gevoelens waarvan je vergeten was dat ze bestonden en voor je het weet sta je te "muilen" in de lift. Aanvankelijk voel je je wel schuldig tov je eega, maar schuld slaat al snel om in haat, bvb bij de eerstvolgende huiselijke ruzie over een akkefietje ...

Dit is natuurlijk maar één van de vele mogelijkheden, geschetst vanuit een mannelijk perspectief. Vrouwen kan dit net zo goed overkomen, misschien met andere motieven in het spel, maar dat is irrelevant.

Nogmaals, ik zeg niet dat het per se zo moet lopen. Maar ik zou nu in elk geval nog niet te hoog van de toren blazen :') Het klopt gewoon NIET dat je een relatie volledig in de hand hebt en kan sturen hoe je maar wil. Onvoorspelbare factoren zijn er altijd, niet in het minst doordat je vriend/vriendin geen handpop maar een zelfstandig individu is.

Ik beklaag die vrouw.. een man die geen seks meer kan bieden die spannend is of goed na 2O jaar, vind ik ook maar saai.. Aan je seksleven bouw je samen op.. Het hoeft daarom niet bij een man te gebeuren, een man kan ook 'minder aantrekkelijk' zijn na 2O jaar en als vrouw kan jij ook een jongere aantrekkelijke man ontmoeten.. met gemeenschappelijk interesses.. HOu je relatie boeiend.. en je blijft bij elkaar

zorg dat je nog iets hebt om samen te doen, zorg da je nog gemeenschappelijk interesses hebt.. Er zijn er genoeg die het kunnen, dus waarom jij niet?

^MystiQ · 13 jan 2008

Ulixes zei:
Ten eerste is het maar een voorbeeld.
Ten tweede was seks slechts één van de elementen.
Ten derde maakt seks als reden / een van de redenen het niet per se verwerpelijker.
Ten vierde: met je anderhalf jaar ervaring roepen dat je het nooit zou doen is verschrikkelijk naïef. Ik ga akkoord dat je je er beter niet aan kan bezondigen omdat het nu eenmaal niet tot de meest aangename situaties leidt. Ik ben het er ook mee eens dat je zoveel mogelijk moeite moet doen om het te vermijden (of om meteen eerlijk te zijn), maar nu beweren dat je het nooit zal doen "omdat je geweten te groot is" of iets dergelijks, da's gewoon BS.

Edit: zou je bvb je leven en/of een ander hoog goed erop durven verwedden dat je je partner nooit zal bedriegen?

1. Een voorbeeld, akkoord.

2. Seks is niet 1 van de elementen, seks is het element die uw relatie/huwelijk onvermijdelijk kapot maakt ( in mijn ogen dan toch ) als uw vrouw op een dag thuiskomt en eerlijk zegt op de dag zelf van ik heb gekust met een andere man dan is dat voor mij een teken dat er iets niet juist is in mijn relatie/huwelijk en een kus valt na 10 jaar huwelijk wel te vergeven vind ik dan. Misschien niet van dag 1 op dag 2. Maar op een gegeven moment moet je wel eens nadenken of die kus er wel niet gekomen is door tekortkomingen van uw eigen doen.

3. Dat is een zinnetje die ik niet zo goed begrijp, mijn excuses daarvoor

4. Ik zeg nergens dat ik het nooit-nooit zou doen maar ik "preek" alleen op het feit dat ik mijn uiterste best zal blijven doen om het nooit zo ver te laten komen. En ik vind dat in mijn mening een goede instelling.

5. Nee, ik wed daar niet op, mijn toekomst kan ik niet voorspellen, evenmin kan ik nu al zeggen of ik ooit zou bedriegen of niet.

Maar langs de andere kant, ik ben 20 jaar, ben bijna 2 jaar dolgelukkig samen, ik heb nog niet zoveel levenservaring, hoewel sommigen zeggen dat ik dat wel heb, en alles wat ik neerpoot is slechts een mening/gevoel over hoe ik het zou aanpakken

w00tw00t · 13 jan 2008

Het naïeve zit 'm in het feit dat je al roept dat je het niet zal doen voordat de kans zich heeft kunnen voordoen. Normaalgezien klop je jezelf pas op de borst als je de beproevingen succesvol hebt doorstaan, niet ervoor. En er zijn inderdaad mensen die kunnen zeggen dat ze zich niet "in bekoring" hebben laten leiden. Maar er zijn er ook heel wat die dat niet kunnen, wat hen overigens nog geen perverten maakt.

Er is niets naïfs aan als ge u eigen capaciteiten kent en kunt inschatten. Het is net als verslaafd geraken aan de dopamine die ge verkijgt na de consumptie van drugs, alcohol, roken, eten,... Ik heb tegen mijn eigen gezegd dat ik daar niet aan verslaafd zou geraken en ik had dan ook gelijk (roken had ik paar keer geprobeert maar het smaakte me gewoon niet).

"Kansen" is trouwens een ongeschikt woord. Het laat uitschijnen als zou er eens om de zoveel tijd een vrouw op je afstappen die vraagt of je die dag zin hebt in een portie overspel, en waarop jij dan maar ja of nee hebt te antwoorden. In realiteit gaat het om een samenloop van oncontroleerbare omstandigheden, waarin "nee" zeggen bijzonder moeilijk wordt. Mocht het werkelijk van een eenvoudige wilsbeslissing afhangen zoals jij en anderen hier laten uitschijnen, het zou niet zo vaak gebeuren.

Al die oncontroleerbare omstandigheden komen allemaal samen tot een bepaald punt waar jij een besluit moet nemen wat je ermee gaat doen. Een 'ja' of een 'neen'. Ik kan mij trouwens moeilijk situaties bedenken waarbij je alleen maar een keuze hebt. Situaties op vlak van bedrog dan wel. Tenzij ze u bedreigen om te bedriegen :oink:

Je bent heel zeker, maar je durft toch niet te wedden?
Ik blijf er in elk geval bij: goede voornemens zijn belangrijk, maar het is pas aan het einde van de rit dat je oprecht kan zeggen: ich nicht.

Wat bereik je door weddenschappen? Niets. Daarom wed ik ook niet.
En ik blijf erbij dat gij zelf u rit bepaald.

Woobai · 13 jan 2008

Een mens is niet gemaakt voor monogamie.

peace out

w00tw00t · 14 jan 2008

Woobai zei:
Een mens is niet gemaakt voor monogamie.

peace out

Eerder een mens kiest zelf voor monogamie of niet

angelke83 · 14 jan 2008

w00tw00t zei:
Eerder een mens kiest zelf voor monogamie of niet

waarheid als een koe

Oja, er moeten verscheidende karakters op de wereld zijn..

¨$^µù^§èçà#&amp;&amp;² · 14 jan 2008

Ulixes zei:
Laat ik eens een wat meer realistisch scenario schetsen. Je bent 20 jaar samen, je vrouw is de 40 voorbij en begint er al wat verlept uit te zien (de leeftijd en het hele reproductieve gedoe eisen hun tol). Ondertussen heb je ook haar kleine kantjes leren kennen (en zij de jouwe), het gevoel van verliefdheid is al lang verdwenen, seks is een zeldzaam en saai gegeven geworden. Maar op het werk ontmoet je die net iets jongere en niet onaantrekkelijke collega, je kan er goed mee praten, je hebt gemeenschappelijke interesses, je gaat al eens samen uit eten, je krijgt terug die gevoelens waarvan je vergeten was dat ze bestonden en voor je het weet sta je te "muilen" in de lift. Aanvankelijk voel je je wel schuldig tov je eega, maar schuld slaat al snel om in haat, bvb bij de eerstvolgende huiselijke ruzie over een akkefietje ...

Nice

. 'Het reproductieve gedoe'

.

En ik geef Ulixes gelijk. Vergelijk het eens met je situatie nu: is daar ook werkelijk niks aan (al dan niet op relationeel gebied) dat je je vroeger nooit had kunnen inbeelden? Je weet totaal niet wat je in de toekomst zal meemaken en welke indruk dat dat op je zal maken. Wie weet krijg je kinderen en verandert je vrouw daarna in een onverbeterlijke bitch en geraak je al je geld kwijt, waardoor je niet zomaar alleen kan gaan wonen :unsure:

. Of zoiets.

bLz · 14 jan 2008

Math'ke zei:
Ik ben al in zo een situaties terecht gekomen en sommigen komen zelfs mijn nummer vragen maar toch hou ik mij aan principes.
Spijtig dat jullie dat niet kunnen aanvaarden

Idem. Maar soit, misschien zijn wij te jong. We zien wel een keer we 40 zijn en ons vrouw er verlept uitziet.

puni · 14 jan 2008

Imo kunt ge, tenzij ge over een glazen bol beschikt, nooit honderd procent zeker zijn dat ge uw partner nooit zult bedriegen.

Ge weet niet hoe uw relatie gaat evolueren en wat er u allemaal nog te wachten staat. Wat Math'ke zegt, nl. dat hij zijn uiterste best gaat doen om het nooit zover te laten komen, is een enorm goede instelling. Maar diegenen die er hier heilig van overtuigd zijn dat ze het nooit zullen doen vind ik behoorlijk onrealistisch en naïef.

w00tw00t · 14 jan 2008

puni zei:
Maar diegenen die er hier heilig van overtuigd zijn dat ze het nooit zullen doen vind ik behoorlijk onrealistisch en naïef.

nog zo ene

Arifiene · 14 jan 2008

I agree with Ulixes.

FCBBOY · 14 jan 2008

Iedereen met gezond verstand die niet blind is voor wat realisme

YellinD · 14 jan 2008

het leven is gewoon 1 grote scheve schaats

ik heb een dik jaar in het 'wereldje' van de bedriegende getrouwde mensen vertoeft en wat ge daar allemaal ziet of hoort, tart echt alle verbeelding hoor... En daardoor weet ik nu wel zeker dat ge nooit op voorhand weet of ge gaat bedriegen en of u vriend(in) u niet bedriegt. Denken dat ge het zelf nooit gaat doen of dat het u niet zal overkomen omdat het lijkt alsof jullie relatie op groot geluk afstevent, is inderdaad naief

hell, ik heb zwangere, pas getrouwde vrouwen vanalles weten doen met ander mannen... dat kon er bij mij ook niet in

ikzelf dacht ook dat ik nooit iemand kon bedriegen en toch...

^MystiQ · 14 jan 2008

Yellind, ik veronderstel dak mij dan ook nie teveel vragen moet stellen bij het soort type vrouwen en het soort relaties ?

YellinD · 14 jan 2008

die dat doen?
de gewone vrouw in de straat... misschien konden ze wel u mama zijn

Tha_nOn · 14 jan 2008

ja, maar meestal is dat ook vooral in een bepaalde omgeving, zoals ge al aangaf (een bepaald 'wereldje' ), ge hebt dan ook omgevingen waar echt vanalles gedaan wordt en omgevingen waar er amper bedrogen wordt (maar natuurlijk, wie zoekt die vindt ^^)
edit:en daarmee zeg ik niets over welk type mensen dat dat zijn, want daar zit elke laag van de bevolking wel in

anyway kheb nog een situatie gevonden waarbij mijn partner direct buitenvliegt\o/
als hij mij bedriegt terwijl ik zwanger ben :sop:

Arifiene · 14 jan 2008

Math'ke zei:
Yellind, ik veronderstel dak mij dan ook nie teveel vragen moet stellen bij het soort type vrouwen en het soort relaties ?

Euhm, dat gebeurt overal ze motje...

Archief - Bedriegen, trouw bestaat dat nog?

Feignasse

Legacy Member

w00tw00t

Legacy Member

Feignasse

Legacy Member

angelke83

Legacy Member

^MystiQ

Legacy Member

w00tw00t

Legacy Member

Woobai

Legacy Member

w00tw00t

Legacy Member

angelke83

Legacy Member

¨$^µù^§èçà#&amp;&amp;²

Legacy Member

bLz

Legacy Member

puni

Legacy Member

w00tw00t

Legacy Member

Arifiene

Legacy Member

FCBBOY

Legacy Member

YellinD

Legacy Member

^MystiQ

Legacy Member

YellinD

Legacy Member

Tha_nOn

Legacy Member

Arifiene

Legacy Member

¨$^µù^§èçà#&&²