steefnie001 zei:
Dat bedoel ik ook juist ermee, maar de richting van de relatie die ge aangeeft is niet helemaal juist. wietgebruikers hebben er niet een veel grotere kans op, iedereen die de aanleg heeft zal een even grote kans hebben om een psychose of andere stoornis te ontwikkelen. Alleen het gebruiken van wiet verhoogt de risico op het ontwikkelen van zo een stoornis en dit is maar 1 van de zovele mogelijke risicofactoren. Alle begrijp me nu ook nie verkeerd dat ik hier dat allemaal zit goed te praten, ik leer er gewoon over op school en ik zag dat er wat foute assumpties ware die ik even wou rechtzette
terug van weggeweest?
soit ot: bij mij was het gewoon zo dat alles wat ik deed, mij haastte om een sigaar te kunnen bollen en scheef te zitten, twas zelf zo erg dat ik bvb bij mensen zat en mij echt zat te vervelen, de minuten zag ik passeren, het was echt tegen mijn goesting, maar als ik dan dacht van straks gaak een sigaar bollen was ik ineens de sociaalste gast die ge kon verwachten, das dus wel een probleem
kweet dat er velen zijn die hun problemen op wiet steken, maar mijn leven draaide rond wiet en niks anders, ik zit nu nog maar 2 dagen nuchter maar ik heb weer energie die ik in 10jaar nie meer gehad heb, ik luister nu ook naar wat mensen te zeggen hebben ipv te verwachten dat zijn naar mijn "zever" luisterden en ik er omgekeerd mijn voeten aan veegde
ik had voor niks maar dan ook niks goesting, dacht ik van "sebiet een sigaarke bollen" kreeg ik enorm veel goesting om dingen te doen, ook al was het gehaast, en juist alleen maar door de gedachte dat ik daarna stoned ging zijn
das nie meer problemen op wiet steken, maar wiet die grotendeels de problemen veroorzaakt é, natuurlijk reageerd iedereen er anders op, maar ik heb in de beginjaren dat ik smoorde soms echt psychotische neigingen gehad, agressief worden a volonté, als ik eens niets meer had beginnen flippen en op mijn kasten/deuren slaan, da was geen leven meer,
met de jaren ben ik daar uitgegroeid maar heb ik mij teruggetrokken op mijn kamer, ik leefde dus echt in mijn eigen wereldje, vrienden had ik niemeer, ik was veel liever alleen dan onder de mensen, smoren/films kijken/gamen, das de laatste 10 jaar van mijn leven in een "nutshell" en alleen daar keek ik naar uit, kheb dat wel goed kunnen wegsteken voor anderen maar ik zat daar maar é...
paniekaanvallen, schizo/psycho, achtervolgingswaanzin en denken dat iedereen naar u kijkt, zweetbuien terwijl ik rilde van de kou, kloppende hoofdpijn, depressief (vooral dit), anti-sociaal worden, enz.. het was geen leven meer maar een hel, dan smoor ik een sigaarke en vergeet ik mijn problemen voor een uurke, het was zelfs zo dat ik mijne dag volledig gepland had wanneer ik zou smoren, eten, slapen, gamen, tv/films kijken
ik was daar echt beschaamd voor, zelf dit hier allemaal neerzetten vraagd echt veel moed want dat is zeker niet iets waar ik mee te koop liep/loop, weet ge dat ik zelf niet meer gemeend kon lachen? ik lachtte bvb om iets dat ieamnd zei, ik draaide mij om en mijne lach was direct verdwenen
maar nu ik op die 10 jaren terugdenk, amai

natuurlijk heeft nie iedereen dezelfde problemen das normaal, maar eens ge teveel last begint te krijgen ist best dat ge hulp zoekt, kheb dit ook gedaan en dit spijt mij zeker nie, kheb ook genoeg "dipkes" dat het wat minder gaat maar ik probeer mij daar over te zetten, ik leer nu terug met mijn problemen om et gaan ipv ze achteruit te schuiven (want dat vergeten doet ge toch nie, geloof mij, twordt alleen maar erger en erger, in mijn geval toch) door te smoren, ik leer terug "leven" om het groots te zeggen
kben echt blij te horen dat zoveel mensen mij hier steunen, buiten mijn ma/dokter (enige die van mijn wietverleden weten) heb ik aan andere mensen niks, zelf nie op mijn werk (had daar nu ook nie meer verwacht maja) waar ik wel altijd naar hun problemen luisterde (ook al was het tegen mijn goesting, ik gaf ze aandacht en probeerde ze toch iets ofwat erbovenop te helpen), maar zij aan mij geen aandacht geven, op een manier ben ik blij, dan weet ik wie mijn echte vrienden zijn op mijn werk (hooguit 2-3 van de 20-30)
en niet te vergeten, mijn moeder is nu zo fier of iets, ik dacht dat haar dat weinig deed dat ik hier mijn leven zat te verkloten, maar blijkbaar had dit een veeel grotere impact dan ik gedacht had
damn zo ne lange tekst zeg

nu gaak wa naar tv zien mensen, veel leesplezier
