Wat ik deze play-offs van Standard al gezien heb is waanzin!
Telkens een ploeg iets of wat doordrukt of kansen krijgt, dan lijkt het alsof onze spelers denken "we zullen de gaspedaal eens wat induwen".
We spelen met vrij veel arrogantie (waar ik geen voorstander van ben), maar is misschien net dat hetgeen dat ons vleugels geeft.
Alles mag, niks moet. Onze spelers krijgen de vrijheid die ze willen en iedereen werkt voor hetzelfde doel.
En buiten ons "gouden trio" is er toch 1 speler waar ik gewoon instant gelukkig van word, Collins Fai

1m65 (?) maar speelt met zo'n groot hart, niet te geloven! Precies een beer van 2m als je hem ziet werken en die flank op en af gaan.
En dan nog over onze trainer.. Ik ben een grote MPH fan en heb altijd gezegd dat ik hem liever zag komen dan dat Sa Pinto bleef, maar ik begin mijn kar te draaien.
Hij heeft zijn belachelijke stoten gedaan (hence voorval in Anderlecht) en staat als een zot langs de kant, maar misschien is die mens gewoon zo fanatiek dat ik er zelfs sympathie voor begin te krijgen. Brengt gewoon zoveel vriendschap, vechtlust, passie en vuur in de groep... Misschien moeten we hem gewoon het voordeel van de twijfel geven voor volgend seizoen!
Nu wedstrijd per wedstrijd bekijken en zien waar het schip zal stranden. Een ding is zeker, wij kunnen van iedereen winnen, maar niet iedereen kan van ons winnen.