DA_MadAce zei:
De reden waarom deze logische en lange termijn gerichte aanpak niet gebruikt wordt is omdat het hoogstwaarschijnlijk niet werkt in een democratie zoals de onze. Ook zou kunde /kennis > populariteit.
1: De ambtstermijnen zijn amper lang genoeg voor de korte termijn, laat staan dat iemand een overzicht op middellange en lange termijn zou hebben.
Er zijn alternatieven geprobeerd, zoals het Derde Rijk (moest zeker duizend jaar meegaan volgens de organisatoren) en de Sovjetunie. Er waren nadelen aan verbonden. Te lang te veel macht hebben doet blijkbaar rare dingen met sommige mensen, en enkelen waren mogelijk al niet enorm normaal toen ze ermee begonnen. Bovendien leek centrale planning niet in staat om optimale oplossingen te leveren voor allerlei problemen.
Verder is er ook het probleem dat er geen unaniem aanvaarde definitie is van wat het beste is dat je kan doen. ter illustratie, in het eerste van de hierboven genoemde voorbeelden bijvoorbeeld vonden de organisatoren blijkbaar dat het optimaal zou zijn als de Joden uit de samenleving zouden verdwijnen. Ik denk niet dat we dat snel opnieuw gaan proberen, maar je kan er zeker van zijn dat men wel andere bizarre en contraproductieve plannen kan bedenken, waar men een halve eeuw verder misprijzend op zal neerkijken.
grey-turtle zei:
Wie (als westerling) de islam als goddienst wilt verbieden, gaat in tegen het recht op vrijheid van godsdienst van de mens.
Ik vind dat elke politicus ongeacht zijn partij, de rechten van de mens moet eerbiedigen en er naar toe leven.
Ik denk en hoop dat het voorbeeld van de afschaffing van de islam niet serieus bedoeld was.
Het probleem is niet echt de godsdienstcomponent van de Islam (natuurlijk kan je zoals Dawkins redeneren dat elk geloof schadelijk is, maar geloof in het bovennatuurlijke vind je zowat overal dus dat is geen specifiek Islamprobleem). Wel de wettelijke voorschriften, omdat de Islam ook bepaald gedrag voorschrijft. Het is niet de vraag of een moslim in Allah mag geloven, maar wel of dat geloof hem een reden geeft om de wetten te breken (bijvoorbeeld wetten op dierenmishandeling). Indien niet, en indien je die voorschriften als noodzakelijke component van de Islam beschouwt, dan is de wet op dierenbescherming eigenlijk al een soort verbod op de Islam. Niet met die bedoeling, maar ze sluiten elkaar wel uit.
Spijtig genoeg is men soms geneigd om de godsdienstvrijheid te misbruiken om sommige groepen toelating te geven de wet te overtreden (of een gedoogbeleid te voeren) terwijl anderen zich wel aan de wet moeten houden. Niet alleen bij de Islam trouwens (neem bijvoorbeeld Sikhs en wapendracht).
Om aan te geven hoe absurd dat eigenlijk is, stel je eens voor dat er een godsdienst zou zijn die op het nazisme lijkt. Geeft de godsdienstvrijheid hen dan het recht om pogroms te organiseren? Absurd natuurlijk. Als een wet van belang is, dan moet die niet opzij geschoven worden omdat een grote groep mensen een gemeenschappelijk imaginair vriendje denken te hebben dat hen opdraagt de wet te overtreden. Als de wet niet belangrijk genoeg is om hem consequent af te dwingen, schaf hem dan voor iedereen af, zonder onderscheid op basis van imaginair vriendjes.