Archief - Werkloosheid beperken in de tijd?

Het is net nog in het nieuws geweest, dat er nog nooit zoveel schoolgaande kinderen in gezinnen zitten waar geen van beide ouders werken.

Met als hoofdreden dat wanneer ze wel gaan werken, en daar dan alle bijhorende kosten erbij rekenen (zoals vervoer, kinderopvang, ...) ze financieel slechter uitkomen dan wanneer ze gewoon werkloos blijven.

Daar zit al een groot gedeelte van de (zeer) langdurig werklozen, ik denk dat bij de 50 plussers het probleem nog relatief beperkt is.

En het probleem bij de 50 plussers zijn niet de boekhouders die hun job verliezen, geloof me, die vinden vrij snel terug werk (uiteraard zullen ze wel loon inleveren wegens verlies anciënniteit etc), maar eerder de 50 jarige bandwerkers genre Caterpillar, mensen met relatief weinig skill sets, die dan dikwijls nog een hoog loon hadden door allerhande shiftpremies en dergelijke, zij zijn degenen die moeilijker terug aan het werk te krijgen zijn.

Dus ja, op een intelligente en doordachte manier werkloosheidsuitkeringen in de tijd beperken is zeker aan de orde, er zijn niet veel landen waar het zoals hier is, en niet toevallig is in de landen waar men beperkt in de tijd ook plots de activeringsgraad veel minder een probleem!

berenod zei:

Het is net nog in het nieuws geweest, dat er nog nooit zoveel schoolgaande kinderen in gezinnen zitten waar geen van beide ouders werken.

Met als hoofdreden dat wanneer ze wel gaan werken, en daar dan alle bijhorende kosten erbij rekenen (zoals vervoer, kinderopvang, ...) ze financieel slechter uitkomen dan wanneer ze gewoon werkloos blijven.

Daar zit al een groot gedeelte van de (zeer) langdurig werklozen, ik denk dat bij de 50 plussers het probleem nog relatief beperkt is.

Klik om te vergroten...

Je statement klopt niet, er zijn niet nog nooit zoveel schoolgaande kinderen in gezinnen waar geen van beide ouders werken. Meer zelfs, sinds 2009 was het percentage in België altijd hoger (had natuurlijk met de crisis te maken), nu is het al even aan het dalen.

Ik denk ook niet dat werkloosheid op zich het grootste probleem is, het zal eerder bij leefloners en langdurig zieken/gehandicapten zitten, vermoed ik. De werklozen zijn natuurlijk het gemakkelijkst te activeren, maar zijn al bij al klein in aantal: in Vlaanderen zijn er maar zo'n 17000 langdurig (>2 jaar) werklozen jonger dan 40 jaar (wat meestal toch de ouders-leeftijd is bij de lagere sociale klasse).

De langdurige werklozen zitten net bij de 50-plussers. Er zijn evenveel langdurig werklozen tussen 18 en 49 als tussen 55 en 65.

berenod zei:

En het probleem bij de 50 plussers zijn niet de boekhouders die hun job verliezen, geloof me, die vinden vrij snel terug werk (uiteraard zullen ze wel loon inleveren wegens verlies anciënniteit etc), maar eerder de 50 jarige bandwerkers genre Caterpillar, mensen met relatief weinig skill sets, die dan dikwijls nog een hoog loon hadden door allerhande shiftpremies en dergelijke, zij zijn degenen die moeilijker terug aan het werk te krijgen zijn.

Klik om te vergroten...

het probleem zit em eerder bij de zieken dan bij de 'gewone' werklozen. Zowel zien in termen van "arbeidsongeschikte" werklozen (60000) als in het aantal invaliden in België (350000?).

JPV zei:

De langdurige werklozen zitten net bij de 50-plussers. Er zijn evenveel langdurig werklozen tussen 18 en 49 als tussen 55 en 65.

Klik om te vergroten...

Lijkt mij ook logisch omdat op 50 uw job verliezen vaak het einde betekend voor uw loopbaan. Weinig werknemers staan te springen u nog aan te nemen. In bepaalde sectoren wel te verstaan.

Maar dat de groep jongere die werkloos zijn kleiner is. Wilt nog niet zeggen dat het vaststaat dat het altijd één te veel is. We zouden moeten trachten mensen jonger dan 40 maximaal aan het werk te krijgen. Zeker het profitariaat moet eruit.

Ook het feit dat uw uitkering niet daalt als je een opleiding volgt is wat louche natuurlijk.

MrKend54l zei:

Lijkt mij ook logisch omdat op 50 uw job verliezen vaak het einde betekend voor uw loopbaan. Weinig werknemers staan te springen u nog aan te nemen. In bepaalde sectoren wel te verstaan.

Klik om te vergroten...

dan moet je je afvragen als je nog 17 jaar te gaan hebt vooraleer de normale pensioenleeftijd, dit een gedrag van werkgevers is die niet moet aangepakt worden.

MrKend54l zei:

Maar dat de groep jongere die werkloos zijn kleiner is. Wilt nog niet zeggen dat het vaststaat dat het altijd één te veel is. We zouden moeten trachten mensen jonger dan 40 maximaal aan het werk te krijgen. Zeker het profitariaat moet eruit.

Klik om te vergroten...

De vraag is natuurlijk hoe laag je het kan krijgen. Is het realistische dat niemand werkloos is? Nee. Een werkloosheidspercentage van 3% is volgens veel arbeidssociologen en arbeidseconomen een perfect gezonde situatie. Daar zitten we in een groot deel van Vlaanderen aan, hé. Als je dan ziet dat de werkloosheid in steden véél groter is (ook groter dan in vergelijking met het verschil tussen platteland en steden in andere vergelijkbare landen met vergelijkbare bevolkingspopulatie), is DAT wat aangepakt moet worden met specifieke maatregelen voor deze doelgroep. Gewoon algemeen de werkloosheid beperken in tijd is dan geen oplossing, want je zal er veel anderen onterecht mee treffen (zie bvb die 50+'ers). En de werkloosheid beperken in tijd voor enkel -50 jarigen, toont enkel je zwakte aan: dat je 50+'ers maar niet geactiveerd krijgt en ze al "loslaat".

MrKend54l zei:

Ook het feit dat uw uitkering niet daalt als je een opleiding volgt is wat louche natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Werkloosheidsuitkering daalt niet enkel voor enkele specifieke en meestal langdurige knelpuntopleiding. Ik zie echt niet wat er mis is aan deze maatregel, die helpt namelijk enorm voor het activeren van een aantal mensen. Wie dergelijke opleiding volgt, heeft nadien quasi altijd een job, bewijzen de cijfers. Ik zou mijn pijlen dus absoluut daar niet op richten.


Het zou voor véél mensen hier nuttig zijn om eens te kijken wie die langdurig werklozen nu écht zijn. Je zou verbaasd zijn hoeveel mensen daarvan regelmatig aan het werk zijn, maar in precaire jobs.

JPV zei:

Het zou voor véél mensen hier nuttig zijn om eens te kijken wie die langdurig werklozen nu écht zijn. Je zou verbaasd zijn hoeveel mensen daarvan regelmatig aan het werk zijn, maar in precaire jobs.

Klik om te vergroten...

Dan ben je toch geen langdurig werkloze

Toch wel, om één hypothetisch scenario te geven: stel dat je 3 maanden - 1 week gaat werken met een tijdelijk contract en je bent vervolgens 1 week werkzoekend bent, en je doet dit scenario 4 keer, dan blijf je in de ogen van de RVA alvast werkzoekende, met als gevolg dat je uitkering blijft dalen, als je na dat jaar vol onzekerheid de pech hebt om niet meteen binnen 1 week een nieuwe job te vinden, dan zal je dit ondanks dat je het voorgaande jaar op 4 weken na continu gewerkt hebt, dit moeten doen met een minimumuitkering alsof je het voorgaande jaar compleet niet gewerkt had.

Ik heb een vrij vergelijkbaar scenario bijna meegemaakt nadat ik een jaar interimopdrachten in het onderwijs had gedaan op niet minder dan 7 scholen in één schooljaar... ik had verdomd geluk dat ik 1 september van het daaropvolgende jaar alsnog aan de slag kon, want anders had ik dus ondanks bijna een volledig jaar werken, op 5 weken na, zat ik aan dat minimum.

Ik veronderstel dat dit voor mensen die als uitzendarbeider werken niet anders in. Waar ik vroeger vakantiewerk deed, werkten er velen met dagcontracten. Van dergelijke mensen wordt zonder twijfel minstens even veel misbruik gemaakt als van tijdelijke leerkrachten.

Hoe je dan in de statistieken belandt, daar kan ik geen uitspraak over doen. Een werkloosheidsuitkering biedt eigenlijk vooral een goede bescherming tussen 2 degelijke jobs in, niet tussen vele tijdelijke jobs in. Helaas heb je in sommige sectoren weinig alternatieven om te starten, naast het onderwijs denk ik dan bijvoorbeeld aan de logistieke sector, maar er zullen er ongetwijfeld nog andere zijn.

Eerlijk gezegd, als het aan mij lag dan werd heel het systeem van tijdelijke contracten zwaar aan banden gelegd, met op z'n minst een extra compensatie voor de werknemer (die er zo méér aan overhoudt dan een vaste werknemer, zie het als een "flexibiliteitsbonus") en een boete voor de werkgever die er te veel van gebruik maakt. "Bedrijven" zoals Randstad, etc. spreken graag van flexibiliteit en de voordelen die dit biedt, maar die flexibiliteit is uiteindelijk alleen in het voordeel van de werkgever, nooit de werknemer. De overgrote meerderheid van de mensen die met een tijdelijk contract werken zouden liever vast werk hebben, maar krijgen het niet.

EDIT: Kort gesteld: voor de RVA tel je pas opnieuw als werkend persoon, van zodra je opnieuw voor een minimumperiode aan de slag bent (ook de VDAB hanteert een vergelijkbaar systeem, maar ik dacht met een andere tijdslimiet), mensen die vaak in precaire jobs werken met vele korte, tijdelijke contracten tellen zo bijvoorbeeld ook als "werkloos", met de nodige gevolgen vandien.

Merci voor de uitleg, maar dan moet imo eerst en vooral RVA manier van werken herzien worden, of uitkering op basis van gewerkte jaren met een minimum tijd ofzo.

SomeDude zei:

Merci voor de uitleg, maar dan moet imo eerst en vooral RVA manier van werken herzien worden, of uitkering op basis van gewerkte jaren met een minimum tijd ofzo.

Klik om te vergroten...

In de eerste plaats moet het aangepakt worden dat bedrijven op die manier goedkope werkkrachten vinden, zonder de lasten te moeten dragen en zonder voordeel voor de werknemer. Het is een achterpoortje voor hen om niet te moeten doen wat ze horen te doen. Punt.
Net zoals JPV zegt over de 50-plussers. Het is nutteloos die 50-plussers te "straffen", als bedrijven ze niet aannemen. In beide gevallen: Als de bedrijven het "properder"doen, en de RVA doet hetzelfde als nu, is het probleem al veel kleiner. Als de bedrijven het hetzelfde doen als nu, en de RVA past de manier van werken aan, wordt het systeem duurder.

SomeDude zei:

Dan ben je toch geen langdurig werkloze

Klik om te vergroten...

Tuurlijk wel. Je bent geen langdurig werkloze omdat je eens een dag werkt. Als men het over langdurige werklozen heeft, dan eeft men het over mensen die bij de RVA de laagste code krijgen, maar dat wil absoluut niet zeggen dat ze al lang niet meer aan het werk waren. Wel dat ze regelmatig werkloosheid krijgen.

mensen die echt geen enkele dag gewerkt (= écht 0) hebben en altijd werkloosheidsuitkeringen trekken gedurende meerdere jaren, die zijn zo zeldzaam dat het verre van economisch nuttig is om je daar zelfs maar even mee bezig te houden om daar nieuwe wetgeving voor te schrijven om die te activeren . Het probleem zit bij mensen die héél onregelmatig werken. Pas op, zij die geen enkele dag werken zijn natuurlijk de mediageniekste voorbeelden, maar maken niet het verschil.

en dan zie ik nu dat knightofcydonia het mooi uitlegt

SomeDude zei:

Merci voor de uitleg, maar dan moet imo eerst en vooral RVA manier van werken herzien worden, of uitkering op basis van gewerkte jaren met een minimum tijd ofzo.

Klik om te vergroten...

er bestaat nu al zo'n systeem, maar da's puur mathematisch en "voelt" dus niet aan of iemand moeite doet om te werken of niet. Zie: https://www.rva.be/nl/documentatie/infoblad/t67 (bij "Kan ik terugkeren naar de eerste vergoedingsperiode?") . Werkt over het algemeen goed, maar zoals KoC zet, zijn er mensen die door de mazen van het net vallen en dan vaak omdat de werkgever eigenlijk misbruikt maakt van contracten van bepaalde duur (en dus een stuk van zijn loonkost afschuift op de werkloosheid).

Kan iemand me dit eens uitleggen?

Geen enkele werknemer die op dit moment een 24 jarige aanneemt ( of een 30 jarige) gaat er van uit dat die daar 10+ jaar zal werken ( 5 is tegenwoordig zelfs idealistisch). Dus waarom is een 50 jarige aannemen die nog 1 (!) jaar te gaan heeft zo'n probleem?

zarathustra zei:

Kan iemand me dit eens uitleggen?

Geen enkele werknemer die op dit moment een 24 jarige aanneemt ( of een 30 jarige) gaat er van uit dat die daar 10+ jaar zal werken ( 5 is tegenwoordig zelfs idealistisch). Dus waarom is een 50 jarige aannemen die nog 1 (!) jaar te gaan heeft zo'n probleem?

Klik om te vergroten...

Bij ons reken je toch op 1 jaar dat nodig is vooraleer een persoon op volle toeren geraakt, en hij zelfstandig kan werken, de juiste prioriteiten en risico's kan inschatten, beseft welke taken hoeveel waard zijn voor de werkgever, beseft hoeveel tijd hij aan het verspillen is aan prullen.

Dit geldt voor mensen dat van school komen zeker, maar ook oudere mensen dat van een andere bedrijfscultuur komen. Die laatste zijn nog veel minder kneedbaar. Het eerste jaar kost hij meer geld dan hij opbrengt. Een 50 jarige die na 1 jaar vertrekken zal, is absoluut niet de moeite. Een schoolverlater die na 5 jaar de zaak verlaat, heeft een pak geld opgebracht en daar ga je dan ook uit elkaar in goede verstandhouding.

Dieter85 zei:

Bij ons reken je toch op 1 jaar dat nodig is vooraleer een persoon op volle toeren geraakt, en hij zelfstandig kan werken, de juiste prioriteiten en risico's kan inschatten, beseft welke taken hoeveel waard zijn voor de werkgever.

Dit geldt voor mensen dat van school komen zeker, maar ook oudere mensen dat van een andere bedrijfscultuur komen. Die laatste zijn nog veel minder kneedbaar. Het eerste jaar kost hij meer geld dan hij opbrengt. Een 50 jarige die na 1 jaar vertrekken zal, is absoluut niet de moeite. Een schoolverlater die na 5 jaar de zaak verlaat, heeft een pak geld opgebracht.

Klik om te vergroten...

Maar is er enige data om aan te geven dat een 24 jarige meer kans heeft om 5 jaar te blijven dan een 50 jarige? Je zou denken dat zeker in de huidige cultuur een 50 jarige blij is een job te hebben en gewoon te blijven.

En dat 1 jaar is ook wel heel variabel natuurlijk, bij mijn eerste werkgever? Tuurlijk, maar daarna zat ik elke keer binnen de week al bij een klant.

edit: maw ik weet dat wat jij zegt het verhaal is, maar ik zie geen enkele logische reden waarom dat zo zou zijn.

zarathustra zei:

Maar is er enige data om aan te geven dat een 24 jarige meer kans heeft om 5 jaar te blijven dan een 50 jarige? Je zou denken dat zeker in de huidige cultuur een 50 jarige blij is een job te hebben en gewoon te blijven.

En dat 1 jaar is ook wel heel variabel natuurlijk, bij mijn eerste werkgever? Tuurlijk, maar daarna zat ik elke keer binnen de week al bij een klant.

edit: maw ik weet dat wat jij zegt het verhaal is, maar ik zie geen enkele logische reden waarom dat zo zou zijn.

Klik om te vergroten...

Ik dacht dat je een schoolverlater wilde vergelijken met een 50 jarige die aangaf nog maar 1 jaar 'te gaan' te hebben.
De berekening is snel gemaakt, niemand die maar 1 jaar blijft levert wat op, in veel bedrijven toch.

Maar er zijn nog ander aspecten, zelfs als die 50 jarige zegt dat hij zeker 15 jaar nog wil blijven.
Het brein van een 50 jarige is niet meer zo actief als dat van een 24 jarige. Die gaat minder snel dingen leren.
Kennis van vorige bedrijven is vaak heel beperkt nodig, zeker voor functies die ook door een 24 jarige uitgeoefend kunnen worden.
Dus die 24 jarige gaat soieso sneller on track zitten. Dit kan een vooroordeel zijn hoor, maar is mijn vooroordeel dan.

Die heeft normaliter ook minder verplichtingen naar kinderen, naar zijn vrouw, naar flexibiliteit in het weekend, enzovoort.
De 24 jarige kan ook niet gaan vergelijken hoe het in andere bedrijven was, die denkt dat alles wat hij ziet 'normaal' is.
Ik zie dat ook aan mezelf, toen ik in mijn 20-er jaren was stond ik veel minder op mijn privacy dan nu.
Gebeld worden in het weekend, savonds nog bereikbaar zijn... was toen allemaal geen probleem.
Vraag dat maar eens aan een 50 jarige die nooit oproep beschikbaar heeft moeten zijn.

zarathustra zei:

Maar is er enige data om aan te geven dat een 24 jarige meer kans heeft om 5 jaar te blijven dan een 50 jarige? Je zou denken dat zeker in de huidige cultuur een 50 jarige blij is een job te hebben en gewoon te blijven.

En dat 1 jaar is ook wel heel variabel natuurlijk, bij mijn eerste werkgever? Tuurlijk, maar daarna zat ik elke keer binnen de week al bij een klant.

edit: maw ik weet dat wat jij zegt het verhaal is, maar ik zie geen enkele logische reden waarom dat zo zou zijn.

Klik om te vergroten...

Ge wilt niet weten aan hoeveel "applicatiebeheerders" ik al les heb gegeven die een loon van 5k+ verwachten nadat ze hun vorige job zijn kwijtgeraakt aan een python script (bij wijze van spreken) dat kan bediend worden door de receptionist van de zaak. Die hebben dan in een bedrijfsspecifieke structuur gewerkt en kennen er nix buiten.

Die kwamen dan bij mij les volgen en dan moet ik die mensen dat er in peperen dat ze blij mogen zijn als ze 3k halen.

Dieter85 zei:

Ik dacht dat je een schoolverlater wilde vergelijken met een 50 jarige die aangaf nog maar 1 jaar 'te gaan' te hebben.
De berekening is snel gemaakt, niemand die maar 1 jaar blijft levert wat op, in veel bedrijven toch.

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde eerder dat voor gelijk wie rekenen op meer dan 5 jaar utopisch is. Dus op dat vlak is een 50 en zelfs 60 jarige niet anders dan een 25, 30 of 40 jarige.

Maar er zijn nog ander aspecten, zelfs als die 50 jarige zegt dat hij zeker 15 jaar nog wil blijven.
Het brein van een 50 jarige is niet meer zo actief als dat van een 24 jarige. Die gaat minder snel dingen leren.
Kennis van vorige bedrijven is vaak heel beperkt nodig, zeker voor functies die ook door een 24 jarige uitgeoefend kunnen worden.
Dus die 24 jarige gaat soieso sneller on track zitten. Dit kan een vooroordeel zijn hoor, maar is mijn vooroordeel dan.

Die heeft normaliter ook minder verplichtingen naar kinderen, naar zijn vrouw, naar flexibiliteit in het weekend, enzovoort.
Ik zie dat ook aan mezelf, toen ik in mijn 20-er jaren was stond ik veel minder op mijn privacy dan nu.
Gebeld worden in het weekend, savonds nog bereikbaar zijn... was toen allemaal geen probleem.
Vraag dat maar eens aan een 50 jarige.

Klik om te vergroten...

Goh ja, ik vermoed dat dat laatste veel meer relevant is voor een 40 jarige dan 50 jarige. Op die leeftijd zijn de kinderen al +/- de deur uit. Maar ja het leren is waarschijnlijk wel een factor, maar aan de andere kant wordt dat leren ook serieus overroepen. Ik ben nog maar weinig tegen gekomen dat je na een paar weken niet genoeg onder de knie hebt om billable te zijn. ( en ik ben ook al 35 )

Vooroordelen zijn wat ze zijn, maar als je mensen op 50 al afschrijft dan vraag ik me toch af wat die allemaal gaan moeten doen. Op een of andere manier gaat die perceptie toch aangepast moeten worden. Anders heb ik nog maar 15 jaar te gaan en ik kan de boeken toe doen ^^

zarathustra zei:

Kan iemand me dit eens uitleggen?

Geen enkele werknemer die op dit moment een 24 jarige aanneemt ( of een 30 jarige) gaat er van uit dat die daar 10+ jaar zal werken ( 5 is tegenwoordig zelfs idealistisch). Dus waarom is een 50 jarige aannemen die nog 1 (!) jaar te gaan heeft zo'n probleem?

Klik om te vergroten...

Naar mijn mening vrezen ze een gebrek aan flexibiliteit en inzet bij 50+'ers. In mijn ervaring zijn veel mensen van boven de 55 ingewerkt in een job die ze al heel lang doen en daar niet meer teveel aan willen wijzigen en al zeker geen nieuwe initiatieven willen ondernemen.

Dat en het feit dat die een pak meer kosten aangezien oudere werknemers in hun vorige functie vaak meer verdienden dan wat ge aan een starter betaalt.

Ik schets dit beeld:

https://www.tijd.be/politiek-econom...ft-in-gezin-waarin-niemand-werkt/9774675.html

Verder vind ik 840 om niets te doen echt veel geld hoor. Er zijn mensen die 120 uren per maand werken en niet zo heel veel meer overhouden. Dat is pas zielig. Dat zijn bijna slavenarbeiders voor een elite die nooit hoeft/wil te werken.

Ik ken mensen die full-time werken en daar 1340 euro aan overhouden dat is dus maar 500 euro meer dan iemand die al 3 jaar werkloos is.

Dus op zich krijgt die persoon maar 4,17 euro meer per uur dan een profiteur die een hele dag in zijn zetel zit....

Ook is er hier weer kritiek op de salariswagen, maar de auto brengt ook 16,8 miljard op.... Als er zoveel minder auto's zijn. Dan dalen de inkomsten, stijgen de kosten voor openbaar vervoer. Hoe gaan we dat allemaal betalen?

Wij zijn een van de hoogst belaste landen ter wereld. De salariswagen mag van mij gerust meer belast worden. Maar dan moet mijn werk minder belast worden. Het is ONMOGELIJK om aan de werkende Belg nog meer te vragen.

Als wij niet aan werkloze mogen vragen om wat papiertjes op te rapen. Dan is het gewoon onmogelijk om aan de werkende Belg nog meer te vragen. Een lege citroen kan je niet uitpersen.

Ook bedrijven dragen niet te weinig bij. Allemaal fabeltjes om volk tegen elkaar op te zetten.

België heeft maar 1 structureel financiëel probleem. Ons staatsbeslag. Onze vele parlementen, enz....

Ieder vergelijkbaar land van inwoners wordt met minder geld geleid dan België (Portugal, Zweden, Griekenland)

Allemaal landen die stuk voor stuk groter zijn in opp. Waardoor de overheid dus meer moet onderhouden.

Je zou denken, ja maar met zo een grote regering die zoveel geld verslind heb je wel geluk dat je in een perfect land woont... Nope slechte wegen, slecht justitie, geen plaats voor gevangenen, enz....

puni zei:

Dat en het feit dat die een pak meer kosten aangezien oudere werknemers in hun vorige functie vaak meer verdienden dan wat ge aan een starter betaalt.

Klik om te vergroten...

Imo moet je betalen naar positie en ervaring. Dus iemand op 50 jaar start in een starter positie dan verdient die een startloon. Als dat loon hoger is dan een werkloosheidsuitkering is dat nog altijd een win.