nite zei:
Je maakt jezelf wat wijs als je denkt dat stemmen op een politieke partij minder informatie vereist om een goede beslissing te nemen dan stemmen op 1 enkel item in een referendum. Als je stemt op een partij, stem je eigenlijk op het partijprogramma. En wat is het partijprogramma anders dan een verzameling van referendums? In plaats van weloverwogen over ieder item te beslissen, beslis je nu over alle items tezamen. Meestal laat je je leiden door 1 of 2 speerpunten en heb je geen idee voor welke andere dingen een partij nog voorstander is.
Waar denk jij dat je het makkelijkst een beslissing over kan nemen: wil ik de lange wapper ja of nee? Of vind ik het partijprogramma van Spa beter dan dat van Pvda?
Nee, ik weet waar ik iets over weet en waarover ik niets weet. Gaat het over cultuur, dan vertrouw ik mijn stem want ik heb er ervaring in en weet er veel over. Gaat het over Buitenlandse Politiek dan weet ik wel standpunt ik wil dat ons land inneemt, omdat het mij sterk interesseert en ik er veel over opzoek. Idem dito met zaken die over Europa handelen. Voor die zaken zou voor mij persoonlijk een referendum eventueel een oplossing kunnen zijn.
Gaat het echter over of de verpleegkundigen met een orthopedische opleiding een extra bonus moeten krijgen, of juist iedereen kan ik geen mening geven. Ik heb de tijd niet om, buiten oppervlakkig, mij daarin te verdiepen. Daarom dat een partij dat beter kan, ook al omdat die in consensus onpopulaire beslissingen durven nemen. Wie gaat in een referendum stemmen voor een belastingsverhoging?
Het volk is dom, populistisch en wil niet beslissen. We hebben het ook gezien met de Lange Wapper. Het enige wat uiteindelijk overbleef was een populistische, zwart/wit campagne waar een hoop NIMBY stemmers kwamen opdagen. De echte wereld bestaat uit duizenden grijstinten, niet uit donker zwart of helder wit.
Ik moet dan ook over al die onderwerpen beslissen. Als ik stem op een partij, geef ik een teken dat ik wil dat alle standpunten van die partij gerealiseerd wroden. Dusja zo een beslissing is veel ingewikkelder. Je bent daar eigenlijk het levende bewijs van, want je hebt geeneens door dat je eigenlijk die beslissing maakt.
Ofwel versta je mijn woorden en de essentie die erachter schuilt niet, ofwel ben je echt wel van slechte wil. Het enige wat ik zeg is dat ik weet dat die partij over x aantal onderwerpen zal beslissen waar ik ofwel niets over weet (en geen tijd heb om mij in te verdiepen) of nog nooit heb stilgestaan. Doordat ik op bij een partij al een zeker draagvlak heb, mag ik er van uitgaan dat die in andere zaken ook volgens dezelfde gedachte zal stemmen.
Ik kan met de beste wil van de wereld geen enkel voordeel bedenken voor een referendum. Ze kosten veel, mensen weten niet waarvoor ze stemmen (als ze het al doen), ze verdelen de samenleving, ze zijn te veel zwart/wit, ...
In een parlement is er discussie in de Kamer, in de Senaat, wordt er gewerkt met amendementen om zaken nog aan te passen, ...
Ik walg van dat post-moderne idee dat een ad-hoc beleid mogelijk is zoals we nummers van het net halen. Nu ga ik eens zo stemmen, dan eens zo, dan eens anders, ... Het kan zijn dat ik te weinig fantasie heb, maar schets mij eens hoe een land met deelregeringen (of juist niet?) bestuurd kan worden op zo'n manier, de kans krijgt om op lange termijn te denken (wat nu ook te weinig gebeurd, maar er is een aanzet), het beleid enige mate van coherentie zal hebben én hoe dat betaald mag worden. Ik wacht op het puntje van mijn stoel om zoiets te zien, werkelijk waar. Idealisme is mooi, realisme doet de wereld draaien.