Piejie zei:
Wel, ik ga je zuster/vriendin/... voorbeeldje eens overnemen, ga jij eens daar gaan leven in de rand, probeer jij maar te studeren met niks en uiteindelijk een job te zoeken waar ze je willen aannemen. Als het toch zo makkelijk is moet dat toch meteen lukken?
Jammer dat mijn voorbeeld in de praktijk niet perfect werkt want de kleur van je huid zou ook moeten veranderen, en samengaand met dat laatste gaan er enorm veel dingen plots anders zijn.
Je snapt het niet hé.
Ik heb genoeg vrienden die werken om te mogen studeren -> het kan dus
Ik ken genoeg mensen die geen hoger onderwijs hebben gevolgd en nu hard werekn -> het kan dus
Ik ken genoeg chinezen, spanjaarden, polen, ... die goed werken hebben -> het kan dus
Zoals ik reeds heb gezegd, met Aziaten bvb zijn er geen problemen. DIe gedragen zich en werken hard om aan de top te geraken. Het is altijd dezelfde groep (en ik ben niet bang om te zeggen welke: zwarten en arabieren) die voor ambras zorgt. Statistieken liegen niet (ik heb enkele maanden geleden hier een interessante topic over gestart). Ik zie dan ook niet in waarom een groep mensen, die gekend zijn om voor problemen te zorgen, die met open armen ontvangen zijn geweest in de '60 en die evenveel kansen krijgen (nu niet meer, omwille van hun reputatie en daden) als de blanken nog aanvaard worden in de samenleving. Er moeten striktere criteria komen voor immigratie. Immigratie op z'n Zwitsers (is dat misschien een racistisch land?).
Een voorbeeld zal mijn mening verduidelijken:
Stel je hebt een flatgebouw en je verhuurt alle appartementen. Uit ervaring weet je dat werklozen slechte huurders zijn. Je weet ook dat gepensioneerden goede huurders zijn. De wet zegt dat je geen discriminatie mag doen, je moet iedereen evenveel kans geven.
Als zo'n skinhead/punk werkloze kerel een appartement van je wil huren en er is ook een koppel bejaarden, ja dan is het duidelijk dat je de bejaarden gaat nemen en niet de skinhead/punk.
Andere voorbeelden zijn "aan wie vertrouw je je kinderen toe: aan een 40-jarige mama of aan een 16-jarig meisje met piercings en die er ongezond uitziet".
Ik wil maar zeggen dat ze een slechte reputatie hebben verworven door hun daden. Het is dan ook meer dan normaal (doch, moreel gezien niet goed) dat werkgevers zulke mensen niet (meer) vertrouwen. Wiens schuld is dit?