Ik heb als diplomaloze jongere nooit problemen gehad om werk te vinden, ik heb zelfs ondertussen 3 keer zelf ontslag genomen tussen mijn 23 en 29 (in tijden van crisis!) omdat ik iets anders (beter naar mijn goesting) wou. Als ik werk zocht had ik altijd binnen de maan soms 2 maand werk.
Ancienniteit, goh ja, ik vind dat zever. Ge moet de mensen betalen naargelang hun relevante ervaring, niet naar hun leeftijd (das toch logisch?). Ancienniteit is pas valid als ge bij dezelfde werkgever blijft, nl. omdat de werkgever blij is dat je blijft, maar het is dan ook logisch dat je vanaf 0 begint als ge ergens anders begint.
Dus nee, geen nonsens. Mensen die denken zoals jij hebben angsten over zichzelf, dat ze het zelf gaan voorhebben, schrik dat ze zelf geen job meer gaan vinden, schrik om op hun 50ste voor 2/3 van het vorige loon opnieuw te moeten beginnen ergens anders etc... das nu eenmaal het leven. En begin tegen mij ni over "tot je het zelf meemaakt" want ik denk dat ik al veel heb meegemaakt, op veel vlakken, en toch blijf ik rechtlijnig in mijn denken.