Silmarunya zei:
1) En vrouwen zijn minder gemotiveerd? Neen. Minder ambitieus? Misschien, maar dan veelal omdat ze een topjob niet altijd kunnen combineren met een kinderwens. Manlief ook niet trouwens, maar door ons achterhaalde rollenpatroon mag die laat werken zonder daarom een slechte vader genoemd te worden.
Is dat geen vreselijke cliché-uitspraak? Dat van dat rollenpatroon? Vrouwen hebben nu eenmaal een andere band met hun kinderen dan mannen. Zij dragen het kind negen maanden lang. Dan heb je nog een moederinstinct. Als je die gelijkheid wil inschakelen, waarom dan niet het langere zwangerschapsverlof voor vrouwen afschaffen en gelijkstellen met het vaderschapsverlof (hier pleit ik niet voor, nota bene). Dat rollenpatroon dat jij aanhaalt is nog zeer levendig en daarom helemaal niet achterhaald.
2) Waarom zouden vrouwen niet de helft van de regering vormen? Jij stelt het voor alsof voor 50% vrouwen gaan een soort van overbodige inspanning is. Dat zou toch helemaal niet het geval mogen zijn? Een groep die 50% van de bevolking beslaat zou toch even sterk vertegenwoordigd moeten zijn als een andere groep die even intelligent en even bekwaam is?
Dat klinkt eerlijk, maar dat is het gewoon niet. Is er een ambitieuze vrouw die er helemaal voor wil gaan en over de juiste kwalificaties beschikt? Goed! Neem ze dan aan! Maar als er voor die regeringsfunctie geen 50/50 man-vrouwmogelijkheden zijn om die in te vullen, waarom dan uit die 30% aan vrouwen in een partij veel meer kiezen dan uit die 70% mannen? En dan heb ik het niet over "niveauverschillen", want het is goed mogelijk dat een partij op lokaal niveau een veel "egalere" verdeling heeft. Op topniveau draaien er vrouwen mee, maar lang niet alle vrouwen uit het lokale niveau hebben de ambitie om op zo'n hoog niveau mee te draaien.
Die 50% vertegenwoordiging waar jij voor pleit vind ik een gevaarlijke vorm van egalitarisme. Een vrouw heeft evenveel intelligentie als een man. Maar daar stopt de vergelijking niet. Je vergeet het hele spectrum aan sociale omgevingsfactoren. Culturele omgevingsfactoren. En veel meer.
Geslacht zou niet relevant mogen zijn, maar dat is het net wél. Niet omdat mensen er een punt van maken, maar omdat mensen er anno 2011 nog uberhaupt een punt van kunnen maken. Hoeveel eeuwen hebben we nog nodig om een paar millenia onderdrukking uit te wissen?
Ik vind dat geslacht nog altijd relevant is. Niet als basis van discriminatie, maar omdat mannen en vrouwen voor elkaar nog altijd een mysterie zijn. En dat vind ik een goede zaak. Daarom heb je in een team nood aan mannelijke en vrouwelijke impulsen.
3) Omdat vertegenwoordiging aan de top een verschil maakt. Een vrouwelijke kassierster is weinig inspirirerend. Een vrouwelijke toppoliticus of een geniale wetenschapster tonen dan weer dat geslacht geen belemmering hoeft te zijn. Positief rolmodel anyone?
Die zijn er toch? Iedereen (nuja ...) kan een toppolitica en een topwetenschapster opnoemen, want die komen regelmatig in de media.