Sir.Killalot zei:
Hoe zou jouw ideale politieke partij er uit zien? Wat zouden de (max vijf) belangrijkste thema's zijn van die partij? En onder welke politieke stroming zou je deze partij classificeren?
Het zou zeker een liberale partij zijn. Maar wel een echt liberale, niet zoals de VLD bij ons die eerder een belangvereniging is voor de hogere inkomens, rijken en zelfstandigen en die vaak net zoveel overheidsinmenging wil als de socialisten alleen voor de mensen die beter af zijn. Af en toe maken ze dan eens veel spel van één of ander weinig relevant symbooldossier zoals abortus uit de strafwet halen om de wereld en zichzelf te overtuigen dat ze toch echt wel liberalen zijn. (Sorry voor de mini-rant)
Ik geloof echt dat een meer liberale ingesteld tot meer welvaart zou kunnen leiden, dat we veel beter weten wat we zelf willen i.p.v. een overheid die voor ons bv. gaat bepalen hoeveel we moeten sparen en wat we van wie moeten kopen. Een overheid zou volgens mij heel sterk moeten inzetten op een sterk juridisch kader, het verlagen van marktbarrières, bedrijven verplichten om duidelijke en transparante informatie te geven over hun prijzen en producten, enz. Het is in veel sectoren een enorme opgave om als nieuwe ondernemer van nul te starten en in een markt te willen breken omdat we bijna overal veel regels over hebben, da's doenbaar als je een bestaand bedrijf hebt dat meegroeit met die complexer wordende regelgeving en de nodige medewerkers en advocaten kan betalen op met alles in orde te blijven, maar als je in je een nieuw bedrijf start heb je daar meestal de middelen niet voor.
top 5 maatregelen:
1) hervorming sociale zekerheid: Enkele jaren geleden in contact gekomen met de Singaporese sociale zekerheid en ik vind het principe erachter echt wel top en iets dat we hier ook zouden kunnen invoeren. Het komt erop neer dat iedereen bijdrages betaalt voor de sociale zekerheid maar in de plaats van in een algemene pot van de overheid terecht te komen worden die betalingen op een soort geblokkeerde persoonlijke rekeningen gestort. Je hebt een aparte rekening voor je pensioen, voor ziekte en voor werkloosheid. Elke betaling die je doet komt dus op die rekeningen die je online kan bekijken. Als je een werkloosheidsuitkering nodig hebt of een vervangingsinkomen voor ziekte dan gaat dat eerst van je eigen potje voor dat doel af, als dat op is wordt het ten koste van de algemene kas. Het geld staat ook niet volledig vast, zo mag je bvb een groot deel van je pensioenpot gebruiken om een eigen woning te kopen. In Singapore hebben mensen veel minder het gevoel dat die sociale bijdragen een belasting zijn, het is gewoon één hun “bezittingen”. De overheid betaalt ook een bovengemiddelde intrest op die rekeningen (ik denk dat het nu bvb een 4% is), gefinancierd door de algemene belastingen. Wat maakt dat sociale bijdragen betalen door expats gezien wordt als een recht dat verdiend moet worden door er enkele jaren te werken ipv een plicht waar ze na een aantal jaar aan worden onderworpen.
In Singapore is de solidariteit wel niet zo groot, als je eigen potje op is krijg je niet veel meer maar de hoeveelheid solidariteit die je in het systeem wenst te steken kan je makkelijk aanpassen. Met zo'n systeem zou je veel meer het gevoel hebben dat sociale zekerheid een echte verzekering is zoals het eigenlijk ook in de begindagen van de sociale zekerheid in België ook was. Het is veel transparanter hoeveel je bijdraagt tegenover hoeveel je eruit haalt. Daar kan je uiteraard zelf niet veel aan doen, maar mensen die meer bijdragen dan ze er uithalen mogen daar terecht wel wat trots bij voelen, het voelt op die manier ook veel meer als een persoonlijke bijdrage aan de maatschappij dan als een overheid die je geld afhandig maakt vind ik
2) grondige analyse van de noodzakelijkheid en vereenvoudiging van de regels en verplichtingen voor ondernemers. Regels mogen opgelegd worden uiteraard maar ze moeten een serieuze positieve impact hebben, als de voordelen van een verplichting niet een stuk groter zijn dan de kost moet ze afgeschaft worden. Een kapper vijf attesten laten voorleggen voor ie een kapperszaak mag openen weegt niet op tegen het risico dat iemand eens met een lelijke coupe thuiskomt. Mensen weten zelf wel welke kappers ze goed vinden. Veel van de regelgeving rond bescherming van beroepen vindt zijn oorsprong in bescherm van de bestaande bedrijven, niet ter bescherming van de klant (kijk bvb naar notariaten). Hier zou ik geen liberale visie willen toepassen omdat ondernemers dat leuk vinden, maar omdat als er iemand in zijn garage een betere en/of goedkopere manier vindt om consumenten iets aan te bieden, de wet hem niets in de weg zou leggen om bestaande duurdere, loggere en slechtere kwaliteit biedende bedrijven gewoon van de markt te vegen zoals nu veel te vaak wel het geval is.
3) CO2 uitstoot: het huidig systeem van uitstoot-rechten op EU vlak proberen globaal ingang te laten vinden om zo de uitstoot drastisch maar op een zo weinig mogelijk marktverstorende manier te doen, het eventueel ook open te stellen voor particulieren als dat praktisch haalbaar zou zijn. Ik zou hier echt wel ver in durven gaan maar wel steeds onder voorwaarde dat alle andere belangrijke industriële landen ook meedoen op basis van afdwingbare overeenkomsten. Als we onze uitstoot gewoon naar andere landen exporteren dan is global warming niet gestopt en zijn we bovendien ook nog eens arm.
4) Afschaffen van heel wat speciale fiscale regimes. Vooral regimes die een onderscheid maken op basis van beroepsgroep kunnen niet vind ik. Of je nu 50.000 euro verdient als diamantair, landbouwer, binnenvaartschipper, sporter of meubelmaker, voor de berekening van je belasting zou dat niet mogen uitmaken. Ook hier zou er heel goed gekeken worden naar of de voordelen van de regeling echt wel fundamenteel genoeg zijn om de onrechtvaardigheid ervan te rechtvaardigen. Ook voor bepaalde forfaits en fiscale aftrekregelingen: je wilt die niet volledig afschaffen want daar kan best een goede reden voor zijn maar in België bestaat er op dat vlak heel wat bagger.
Hier zou ik ook algemene vermindering van de complexiteit van onze fiscale en sociale regelgeving aan toevoegen. In andere landen (wel zeker niet in alle) is het redelijk normaal om zelf de boekhouding te doen voor een simpele onderneming. In België doet bijna niemand dat. Een andere indicatie dat het te complex is zijn de prijzen die internationale payroll providers aanbieden. Die prijzen zijn per werknemer per land. België zit daar altijd bij de duurste, vaak enkel voorbijgegaan door het absoluut ergste land op dat vlak: Spanje.
Ik vind niet meteen terug van wie de quote komt maar “Complexity is its own taxation” is hier zeker op zijn plaats.
Deze post is al veel te lang, ik ga er geen 5de punt aan toevoegen
.
.
