Solid Q zei:
Er zijn in het verleden verschillende aanpassingen gebeurd voor bepaalde lidstaten, maar dat neemt niet weg dat de lidstaten zomaar de geldkraan toe draaien. Er is een consensus onder de leden dat de EU geld nodig heeft en nog belangrijker, dat ze zelf kan kiezen wat ermee te doen.
Ergo is er geen Europese financiële autonomie. Uiteindelijk bepalen de lidstaten nog steeds het bedrag en hun politieke invloed heeft nog steeds grote impact waar het geld terecht komt. En opnieuw: EU is tandenloos tegenover naties die zouden beslissen minder af te dragen (Groot-Brittannië anyone?).
Solid Q zei:
Ik hoop dat je het cliché niet wil bevestigen hier, maar het aandeel dat men aan landbouw besteed is de laatste 30 jaar enorm gedaald. Het is wel nog een grote groep (36 %) maar het meeste gaat naar cohesie en concurrentie/groei (44 %) -> dit betekent dus naar de armste lidstaten, met de kleinste bijdrages. Dus ondanks dat de groten geld geven, gaat het geld niet altijd terug naar hun, maar geloven ze in het algemene voordeel (zoals de verdere versterking van de interne markt)
Net niet de helft gaat nog steeds naar landbouwsubsidies. Immers, een groot deel van de 46% die de EU voor
research, innovation, employment and regional development programmes reserveert komt in casu neer op landbouwprojecten. De focus verschuift gelukkig naar de nieuwe lidstaten, maar dat komt hoofdzakelijk omdat de landbouwactiviteiten in West-Europa afnemen.
Solid Q zei:
Het bepalen van de begroting gebeurd niet volgens de lidstaten maar via de "begrotingsautoriteit" waar de Commissie een grote rol in speelt, de Raad kan amenderen, maar het is het parlement die het laatste woord krijgt. Als de lidstaten alles zouden bepalen, zou dit voornamelijk via de Raad gebeuren, dit is dus niet het geval. En er is nergens een bewijs dat de lidstaten elk begrotingsjaar plots met de vuist op tafel slaan, enkel bij de financieel meerjarig kaders, maar dan meer in het opzicht wat met het geld te doen en niet wie de rekening zal betalen.
En wie zit de Commissie weer voor? Toch niet José '
Ik maak geen beslissingen zonder samenspraak met de lidstaten' Barroso zeker? Uiteraard dat de lidstaten niet met de vuist op tafel moeten slaan, er zijn veel verfijndere kanalen hiervoor. We moeten niet naïef over Europa gaan doen: ondanks alles wat er in de verdragen, folders en schoolboeken staat hebben de lidstaten nog altijd het meest in de pap te brokken.
.