Epyon zei:
Nou, wat jij 'autonomie' noemt. Het aan de EU af te staan budget wordt door de lidstaten zelf bepaald. Zij hebben de grenzen opgelegd waarin Eurostat zijn werk mag doen. Bovendien zijn er geen bestraffende acties mogelijk als een lidstaat zijn bijdrage niet betaalt. Een sanctie ja, wat de lidstaat dan mooi naast zich neer zal leggen.
Er zijn in het verleden verschillende aanpassingen gebeurd voor bepaalde lidstaten, maar dat neemt niet weg dat de lidstaten zomaar de geldkraan toe draaien. Er is een consensus onder de leden dat de EU geld nodig heeft en nog belangrijker, dat ze zelf kan kiezen wat ermee te doen.
Deze 'gekleurde' inkomsten beslaan het grootste gedeelte van de EU budget. Jij weet best ook dat de landen die het meeste afstaan ook (al dan niet achter de schermen) het meeste zeg hebben wat er met het geld zal gebeuren (Frankrijk en de landbouwsubsidies anyone?).
Ik hoop dat je het cliché niet wil bevestigen hier, maar het aandeel dat men aan landbouw besteed is de laatste 30 jaar enorm gedaald. Het is wel nog een grote groep (36 %) maar het meeste gaat naar cohesie en concurrentie/groei (44 %) -> dit betekent dus naar de armste lidstaten, met de kleinste bijdrages. Dus ondanks dat de groten geld geven, gaat het geld niet altijd terug naar hun, maar geloven ze in het algemene voordeel (zoals de verdere versterking van de interne markt)
Wat blijft er over van autonome financiering? De BTW heffingen op lidstaten (ook voor discussie vatbaar) en de douane-inkomsten die samen net genoeg zijn om de werking van Europa te bekostigen?
De papieren fiscale autonomie van Europa is een lachertje. Iedereen weet dat de lidstaten nog altijd zeggen hoeveel en waar het geld aangewend zal worden. Er moet dringend werk van echte Europese autonomie gemaakt worden, door Europa leningen te laten aangaan en obligaties te laten uitschrijven. Een grotere onafhankelijkheid van de lidstaten is voor een supranationale instelling van levensbelang.
Het bepalen van de begroting gebeurd niet volgens de lidstaten maar via de "begrotingsautoriteit" waar de Commissie een grote rol in speelt, de Raad kan amenderen, maar het is het parlement die het laatste woord krijgt. Als de lidstaten alles zouden bepalen, zou dit voornamelijk via de Raad gebeuren, dit is dus niet het geval. En er is nergens een bewijs dat de lidstaten elk begrotingsjaar plots met de vuist op tafel slaan, enkel bij de financieel meerjarig kaders, maar dan meer in het opzicht wat met het geld te doen en niet wie de rekening zal betalen. De vele "fondsen" zoals het ESF, EFRO, Cohesiefonds, maken alleen maar duidelijk dat de grote lidstaten willen betalen voor de problemen van een ander en niet enkel denken aan het eigen belang.
Laatste opmerking. Persoonlijk zou ik juist willen dat Europa geen leningen doet. De kracht van de Europese begroting is net dat ze geen langetermijn schulden kan maken en dus niet de problemen naar later verschuiven. Met 130 miljard euro per jaar (+- dat van België dacht ik) doen ze het zeer goed.

Terug over het onderwerp. Het maakt enkel nog meer duidelijk dat het gebrek aan fiscale autonomie het risico op spilzucht vergroot. Als je weinig belastingen kan heffen of dergelijke, en je "krijgt" het geld van hogerop, dan begin je u minder verantwoordelijk te voelen voor de gevolgen bij slecht beleid (zie Wallonië). Tot nu toe hadden we het gevoel dat een sterk Vlaanderen wel die verantwoordelijk wil opnemen, maar met die laatste berichten over een begrotingsevenwicht in 2014, dat is véél te laat voor een welvarende regio als de onze.