Weet je, ik heb nog steeds geen enkel gedegen argument vóór een "hereniging" met Nederland de revue zien passeren.
Ik meen - uit mijn eerdere post en het gebrek aan reactie daarop - alvast te mogen vaststellen dat de vermeende "gemeenschappelijke historische identiteit" waar men nogal graag prat op gaat, toch wel met een serieuze korrel zout te nemen is. Als ik even advocaat van de duivel speel zou ik zelfs kunnen zeggen dat we op historisch én op cultureel vlak meer gemeen hebben met de Fransen dan met de Nederlanders.
Vlaanderen is langer een (theoretisch) leen geweest, afhankelijk van de Franse kroon, dan dat het bij de Nederlanden hoorde. Van het verdrag van Verdun (843) tot de Damesvrede van Kamerijk (1529) was Vlaanderen een (theoretisch) leen met de Franse koning als opperste leenheer. De Vlaamse graaf was niet voor niets één van de pairs van Frankrijk! Ook de Bourgondische hertog, onder wie men nota bene de glorieuze tijd van de eerste 'historische eenwording met Nederland' situeert, was in de eerste plaats een Fransman... Het bestuur van alle Nederlanden gebeurde in zowel Frans als Nederlands.
Ook op cultureel vlak was Vlaanderen het merendeel van de tijd op Frankrijk afgestemd. Of denk je nu echt dat de 'Franse overheersing' waarover de Vlamingen zo verbolgen zijn, uit de lucht komen vallen is met de Franse invasie uit 1300? Leidende elementen uit de Vlaamse steden vroegen er zelf om...
Kortom, er zijn eigenlijk meer redenen om Vlaanderen als historisch deel van Frankrijk te zien, dan van Nederland. Uiteraard ben ik daar geen voorstander van, net zomin als ik Vlaams nationalist, Belgicist of voorstander van de groot-Dietse gedachte ben. Ik wil maar aantonen hoe kort door de bocht men altijd redeneert. Als ik de redenering van sommige aanhangers tegen hen mag keren, is Vlaanderen langer een historisch (doch autonoom) deel van Frankrijk geweest dan dat het bij Nederland hoorde. Moeten we dan geen aansluiting met Frankrijk zoeken? (retorische vraag)
Verder worden Vlamingen nog altijd beschouwd als 'Bourgondisch' (net als de Fransen), terwijl de Nederlanders veeleer als 'Calvinistisch' worden bestempeld. Er is een compleet verschil in mentaliteit. Ik kom wekelijks in contact met leidende elementen uit de Nederlandse academische wereld, en dat is toch een opvallend contrast met onze mentaliteit. Hoevelen die de 'Dietse gedachte' aanhangen en goed geïnformeerd zijn (een contradictio in terminis, ik geef het toe) kunnen dan hetzelfde zeggen?
Dan de resem drogredeneringen die de revue passeren: vnl. gestoeld op de overweging dat we samen met Nederland meer zouden te betekenen hebben ten aanzien van het buitenland. Mijn bovenstaande redenering in acht genomen (die zeker wel te kort door de bocht is, maar bedoeld is om een punt te illustreren) zouden we eerder bij Frankrijk aansluiting moeten zoeken dan bij Nederland! Rekening houdend met bepaalde argumenten heeft Frankrijk nog steeds meer te betekenen dan Nederland, denk ik. Frankrijk heeft meer wereldhavens, meer internationaal prestige (diplomatiek: in het Midden-Oosten spreekt nog steeds iedereen Frans, militair: het is een kernmacht), een voetbalploeg die niet moet onderdoen voor de Nederlanders, etc.
Voor de duidelijkheid: ik ben dus helemaal niet voor een aansluiting met Frankrijk, ik wil maar even aantonen dat als ik de redenering van het 'historisch gemeengoed' even doortrek, we eigenlijk meer gemeen hebben met Frankrijk dan met Nederland... Zowat het enige dat we niet delen, is de taal. En daar wringt het schoentje.