1. Inderdaad, dat klopt. Maar de bourgeoisklasse, historisch verdediger van het liberalisme, heeft altijd de inhoud van de liberale theorie gewijzigd om het kapitaal te kunnen blijven beheren. De Verlichting was dan op socio-economisch vlak ook niets meer dan een paleisrevolte.
2. Er bestaan geen marxistische landen, dus ik zou het ook niet weten.
Er bestaat ook geen land dat nog maar in de buurt komt van het liberalisme, dus de discussie over "kunst" is bij deze onmogelijk om te voeren.
3. Een arbeiderscultuur hoeft niet door een bureaucratie te worden geprojecteerd, zij is rijk genoeg en er kan best een interactie komen tussen oude structuren om een rijke kunst te kunnen laten ontstaan. Bv. de Berlijnse scene is daar al een mooi voorbeeld van.
http://books.guardian.co.uk/review/story/0,12084,1493759,00.html
http://www.users.zetnet.co.uk/amroth/scritti/williams.htm
Het boek is van Raymond Williams, Culture and society.
De conclusie is duidelijk: de parasitaire massaconsumptie heeft niet de het volk toe bewogen kunstgevoelig te worden, in tegendeel: het is een kwestie van elitarisme.
Ook een conservatief-revolutionair, niet onmiddelijk een kameraadschappelijke ideologie tov het marxisme, heeft dergelijke conclusies voortgebracht. Bv. het werk van Ernst Jünger: Der Arbeiter.
Massaconsumptie is een deel van het capitalistisch systeem maar onderdrukt op geen enkel vlak "echte" kunst (wat dat dan ook mag zijn, tis eigenlijk gevaarlijk om daar zo over te redeneren 
)
4. Neen, democratie betekent participatie
Een inleiding tot deze ideeën is Lenin - On socialist democracy. Hier worden de dictatoriale trekken van het bourgeoissysteem uit de doeken gedaan.
Ik zie enkel boeken die het hebben over een fake-democratie, over hoe slecht ons systeem wel is. Ik zie geen manier om democratie op een vredevolle manier, zonder repressie in een marxistische droom te laten werken.
Trouwens wat met de éénpartijstaat? Wat als het vok nu Fiip Dewinter verkiest? Zeg trouwens niet dat zoiets niet zal gebeuren eens de grote revolutie klaar is, Dewinter is slechts een metafoor voor de angst die het volk ALTIJD ergens zal vinden.
5. Humanisme in zijn meest essentialistische betekenis staat voor het streven van de verbetering van het globale mensdom. Liberalisme is daarentegen een moderniteitsproject, dat mensen objectiveert en tot middel neemt.
Van Nietzsche tot Habermas was er deze kritiek: zowel conservatieve denkers als Benda als een marxist Caudwell. De liberalen staan alleen in hun overtuiging, wetende dat het neerkomt op economische verhoudingen.
U kiest één eigenschap uit het humanisme en hoopt dat dit ééne aspect de rest teniet doet. Individuele vrijheid, is ook een deel van het humanisme.
Over het algemeen wordt het morele probleem van de eigendom ontweken, zoals bij Keynes, of weggeredeneerd, zoals bij Schumpeter. Ik wil daarom een ketterse suggestie doen. En die is dat de pessimistische consensus omtrent de toekomst voor het kapitalisme op de lange termijn een uitdrukking is van de morele twijfels bij degenen die beroepsmatig de maatschappelijke orde waarin zij leven trachten te verrechtvaardigen. Dat hun verwachtingen voor het kapitalisme zo met problemen beladen zijn, is misschien niet geheel en al te wijten aan een slecht geweten, maar ik denk dat dit slechte geweten er wel zeer aan bijdraagt.
(Heilbroner - The Nature and Logic of Capitalism, 1985)
Zoals gezegd, een liberaal econoom.
