zarathustra zei:
Mja punt is wel dat het oorspronkelijk hun erfernis niet was. Als we dit mogen geloven
Michelle Martin zette ook haar juwelen op naam van haar m... - Het Nieuwsblad dan heeft Martin er gewoon altijd alles aangedaan om de slachtoffers zo weinig mogelijk te vergoeden.
Dus ja het systeem werkt nu wel zo, maar ik vind dat het systeem dan toch slecht werkt als je met dat soort streken plots alles kan wegwerken en veilig kan stellen voor een deurwaarder. En ja ze speelt het misschien volgens de regels maar dat plaatst het verhaaltje dat ze berouw zou hebben wel in een ander daglicht.
Wel een rare situatie dat ze die erfenis kon verwerpen.
Er staat in het Burgerlijk Wetboek letterlijk:
Artikel 788
De schuldeisers van hem die met benadeling van hun rechten een nalatenschap verwerpt, kunnen zich door de rechter doen machtigen om de nalatenschap uit hoofde van hun schuldenaar in zijn plaats te aanvaarden.
De ouders hadden dus het recht om Martin te dwingen die erfenis te aanvaarden en zelfs meteen beslag te leggen op die goederen.
Blijft de vraag dan natuurlijk aan welke bepalingen dit allemaal onderworpen is. Als de ouders van de slachtoffers van geen erfenis weten, moest Martin dit melden? Kan me wel inbeelden dat die ouders niet zomaar inzage krijgen in de financiële toestand van Martin. Lijkt me dat het vooral de wet is die hier in gebreke blijft.
Moest Martin in een collectieve schuldenregeling zitten, was het weigeren van die erfenis reden geweest om haar eruit te gooien. Daar is dat duidelijk verboden.
En dat Martin moeite doet om spullen voor de slachtoffers te verbergen, vind ik niet echt een bewijs dat ze geen berouw toont. Je kan het evengoed zien als de daden van een moeder die op die manier probeert haar kinderen nog iets na te laten. Dat allemaal van tafel vegen met wat emotie-argumenten is niks meer dan cafépraat. Je kent dat gezin niet, je weet niet wat de situatie van die kinderen is en je kent ook hun relatie met hun moeder niet.
.