zikje
Legacy Member
Hier kan ik wel inkomen. Maar je blijft dan toch veralgemenen uit wat, wel degelijk, slechte ervaringen zijn. Er zijn allerlei soorten ondernemingen, allerlei soorten beroepen, allochtonen. Het is nooit goed om dit te veralgemenen, omdat je dan al degenen die wel goed zijn, bij voorbaat uit sluit. Wat dan weer andere, negatieve gevolgen heeft. Het speelt zich ook af bij hooggeschoolde allochtonen bijvoorbeeld. Wanneer die ook geweigerd worden, is het natuurlijk moeilijk om alle allochtonen aan te raden zo goed mogelijk hun best te doen op school en eventueel te gaan studeren, want dan levert het toch niks op.dJeez zei:Je moet dan misschien ook eens kijken naar de reden waarom ze allochtonen specifiek weigeren, want enkel racisme zien als oorzaak is ook een karikatuur. Doorgaans ligt dat - op een enkele uitzondering na - niet aan puur racisme op zich, doch wel aan een opeenstapeling van slechte ervaringen (zoals bij Aero) of - zoals bij een gekend geval - aan het feit dat de klanten van het bedrijf zelf aangeven dat ze geen allochtone werknemers over de vloer willen krijgen. Persoonlijk zou ik niemand willen uitsluiten, maar ik kan wel begrijpen dat je na opeenvolgende tegenvallers een foert gevoel krijgt en dus een deel van de sollicitanten niet eens een kans wil geven.
Ik kan je een voorbeeld uit de (per toeval ook Antwerpse) realiteit geven : een allochtone sollicitant met een uitgebreid CV, perfect in het nederlands opgesteld, echt een interessante kandidaat. Je laat die langskomen voor een interview. Blijkt dat die amper een woord nederlands spreekt en dat wat er in zijn CV staat totaal niet klopt. Dan vraag ik mij af wie dat CV voor die kerel heeft opgesteld en wie er dus zorgt voor het klimaat waar allochtonen niet langer gewenst zijn.
Op heel wat vlakken ben ik voor een beleid dat twee kanten heeft: streng controleren op racisme (bvb d.m.v. praktijktests), en aan de andere kant een duidelijk communicatiekanaal vanuit de werkgevers naar de arbeidersorganisaties met wat er misloopt bij sommige allochtonen. De arbeidersorganisaties zouden dat dan moeten aanpakken. Net zoals een goed werkloosheidsbeleid twee kanten heeft: ruime werkloosheidsvergoedingen zolang het nodig is, goede (verplichte) opleidingen, goede begeleiding naar een baan, gekoppeld aan schorsingen wanneer iemand daarmee niks aanvangt (dit laatste is soms wel moeilijk vast te stellen, maar dit moet toch het basisprincipe zijn).
).
.
. Voor de duidelijkheid heb ik het maar gevraagd via een formulier op de website van het centrum. Nu nog wachten op het antwoord.