_DM_ zei:
Dat eerste stuk heb ik ook gelezen en klopt deels.
Ik zeg niet dat Hamas burgers effectief voor zich plaatst (al doen de filmpjes van Hamas-strijders die kinderen letterlijk meesleuren daar anders over denken), maar wel dat ze opzettelijk druk bevolkte straten of pleinen opzoeken om hun aanvallen op te zetten.
Waarschijnlijk zijn die filmpjes dus van vorige conflicten, of krijgen ze een heel andere betekenis in de juiste context (een strijder kan een kind ook meesleuren naar een veilige plaats, dus niet met als doel zichzelf te beschermen door het kind, maar om het kind te beschermen).
_DM_ zei:
En ik zie Hamas wel degelijk in staat om dat met opzet te doen, zodat men later kan roepen 'Ze doden burgers!'
Of Hamas in staat is dat te doen, doet natuurlijk weinig ter zake.
Elke misstap (of elke handeling die als een misstap geïnterpreteerd kan worden) zal door de tegenpartij zeker gebruikt worden als propaganda.
_DM_ zei:
Over dat argument 'Maar er is geen andere plaats', klopt totaal niet.
Hamas kiest er echter voor om een soort guerilla-oorlog uit te vechten als Israël Gaza binnen valt.
Wat uiteraard hun 'goed recht' is, het zou oerdom zijn om het IDF frontaal aan te vallen.
Maar dan kiezen zij er zelf ook voor om hun eigen burgers in gevaar te brengen.
Zoals al eerder gezegd is, het vechten in een bewoond gebied is op zichzelf niet in strijd met de relevante wetten. Het probleem is echter of Hamas alle mogelijke voorzorgen genomen heeft om de burgerbevolking te beschermen. (Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor het IDF.)
_DM_ zei:
Dus heb je langs beide kanten 2 keuzes, die elkaar veroorzaken.
Hamas:
- Het IDF aanvallen in het open en afgeslacht worden
- Zich verschuilen in scholen, moskeeën, openbare gebouwen,... voor zowel dekking als het IDF voor een dilemma zetten.
Het is niet zeker dat Hamas (of andere Palestijnse strijders) zich in die gebouwen verscholen hebben, volgens Goldstone; er zijn echter geen bewijzen gevonden... Als dat wel het geval is, is dat in strijd met hun verplichting om de burgerbevolking te beschermen.
_DM_ zei:
Israël:
- Niets doen, uit vrees om burgers te raken (geen optie imo)
- Aanvallen met het risico om burgers te raken, wat op zich dan weer een gevolg is van de tactieken van Hamas.
Of 'niet niets doen' en 'oorlog voeren' hetzelfde is, is een geheel andere zaak waar ik nu niet zal op ingaan...
Israël heeft echter dezelfde verplichting als de 'thuisploeg', namelijk de burgerbevolking beschermen.
538. The Mission accepts that the warnings issued by the Israeli armed forces in some cases encouraged numbers of people to flee and get out of harm’s way in respect of the ground invasion, but this is not sufficient to consider them as generally effective.
Een van de maatregelen van Israël was het droppen van pamfletten die opriepen hun huizen te verlaten en toevlucht te zoeken in de stadscentra, en meldden dat er voedsel en andere hulp te krijgen was bij het UNRWA. Vervolgens werden echter wel ook stadscentra aangevallen, en - erger nog - ook een UNRWA-compound gebombardeerd met o.a. witte fosfor. Enkel door moedig en snel optreden van twee medewerkers kon voorkomen worden dat de brandstofvoorraad ontplofte (wat ongetwijfeld rampzalige gevolgen zou gehad hebben, gezien meer dan 600 mensen op het terrein schuilden.)
585. In all the circumstances the Mission rejects the Israeli armed forces’ assertion to the effect that it was not anticipated that the shells would land in the compound. The Israeli armed forces were told what was happening. It no longer had to anticipate it. The Israeli armed forces’ responses in Tel Aviv and in COGAT/CLA indicate quite clearly that they understood the nature
and scale of what was happening. Their responses in particular indicate that orders had been given to stop the firing. (wat dus niet gebeurde, ondanks herhaald contact tussen UNRWA en de autoriteiten gedurende de 3u durende aanval).
Tot zover een voorbeeld.
Wat het legale aspect betreft:
587. The Israeli Government’s report cites with approval a passage from the report to the Prosecutor of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia in relation to the bombing of the Federal Republic of Yugoslavia by the North Atlantic Treaty Organization (NATO) in 1998. The Mission has also considered that report. On the issue of intent it states:
Attacks which are not directed against military objectives (particularly attacks directed against the civilian population) and attacks which cause disproportionate civilian casualties or civilian property damage may constitute the actus reus for the offence of unlawful attack under article 3 of the ICTY Statute. The mens rea for the offence is intention or recklessness, not simple negligence. In determining whether or not the mens rea requirement has been met, it should be borne in mind that commanders deciding on an attack have duties:
(a) To do everything practicable to verify that the objectives to be attacked are military objectives;
(b) To take all practicable precautions in the choice of methods and means of warfare with a view to avoiding or in any event to minimizing incidental civilian casualties or civilian property damage; and
(c) To refrain from launching attacks which may be expected to cause disproportionate civilian casualties or civilian property damage.