kingjulie zei:
Ooit al verhalen gehoord van Belgen (de witte meerdere generaties Belgen) die iemand leten kennen buiten de eu en willen samenwonen, trouwen en via gezinshereniging de partner hier willen laten wonen?
Dat is echt geen makkelijk proces. Aartsmoeilijk en grote willekeur van ambtenaren. Zelfs als het gaat over mensen van andere landen die een zelfde welstand hebben.
Gezinshereniging is hier geen lachertje. Jij gaat daar vanuit zonder kennis te hebben.
Zoals Zarathustra al zegt heb ik er uit de eerste hand ervaring mee. Even schetsen hoe het gegaan is:
- We vroeger ons af of ze niet beter in haar thuisland de procedure zou starten, antwoord van de Ambassade van Be terplekke : "nee nee ga naar daar als toeriste en begin er daar aan, gaat sneller en meer kans op success"
- Eenmaal hier heb je dan 3 maand te tijd om alles binnen te brengen, de voorwaarden vind je vrij duidelijk op
Agentschap Integratie en Inburgering |. Daar loopt het volgens mij al vaak verkeerd, aangezien vrij duidelijk wel wil zeggen dat je het eens grondig moet nagaan, zaken voor interpretatie kunnen vatbaar zijn, of er soms iets elkaar tegenspreekt. Dan moet je nog een ambtenaar vinden bij jouw gemeente (want die maken het over naar DVZ) die bij de pinken is. Bij ons was dat het geval, alles was piekfijn in orde en tegen dat we het dossier indienden kon er haar inschrijvingsbewijs integratiecursus, getuigschrift A1 Nederlands, inschrijving A2 Nederlands, en haar vertaald diploma bij, als extra. Commentaar van de ambtenbaar zelf: "ja ik verwacht hier weinig problemen mee eerlijk gezegd, ik kom wel andere zaken tegen en die moet ik ook helpen met indienen".
-Dan begint het wachten tot de periode van 6 maand sinds aankomst verstrijk (redelijke termijn, daarna mag je meteen je verblijfskaart 5 jaar ophalen), waarop je op elk moment nieuws kan verwachten. Een kennis van de Nederlandse les van mijn vrouw kreeg de boodschap het land te verlaten 1 dag voor haar termijn verstreek. En hier wringt het hé, geen transparantie of niks. De termijn verstreek, mjn vrouw mocht blijven, en we weten niet of ons dossier nu ok was of ze het gewoon nooit gelezen hebben (want uiteraard heeft DVZ meer aanvragen dan ze aankunnen).
-Dan de voorwaarden, nu mocht mijn vrouw integreren. Integratiecursusje volgen, geen echte evaluatie of ze nu iets heeft onthouden of begrepen, en ze heeft als ik het mij goed herinner 4 jaar om haar A2 Nederlands te halen...die zij op 1 semester heeft gehaald. Ondertussen kwam ze vooral mensen tegen die hun voeten eraan vegen, en die steun krijgen om de 3de keer A1 Nederlands te volgen waarop ze blijven buizen.
Pas op dat gebrek aan transparantie is gewoon fundamenteel oneerlijk, want je weet gewoon van niets. Maar, de mensen die we kennen die dan geweigerd zijn:
- de vrouw van hierboven, want er was geen bewijs van voldoende financiële middelen. Wel, als die er niet zijn moet je zelf het inkomen van de Belgische partner documenteren. Ofwel deed zij dat dus niet, of haar man, die zelfstandige is, keert zichzelf minder dan het minimum uit voor gezingshereniging.
- een andere man uit hetzelfde land als mijn vrouw, die in Brussel een ambtenaar voor zich kreeg die ook Spaans kon en het dossier heeft opgemaakt zonder officiële vertalingen van alle papieren naar een landstaal. Dat is een procedurefout van jewelste, die natuurlijk wel kon vermeden worden als hij zelf eerst zich had geïnformeerd (of de Belgische cultuur had gekend van incompetente locale ambtenaren).
Maar dat is dus België, papieren binnendoen, leven in onzekerheid, en dan kan je gewoon doen wat je wil.
Een vriendin van mijn vrouw is enkele jaren geleden met haar Nederlandse man gaan samenwonen. Zij mocht nog niet aan de procedure beginnen tot ze op eigen kosten in haar thuisland een A1 Nederlands had gehaald, en moest dan in Nederland een effectief inburgeringsexamen afleggen. Twee zaken die bij ons veel softer zijn. Het resultaat is dit:
https://www.mvv-gezinshereniging.nl/faq/belgie-route-of-eu-route
VOOR WIE IS DE BELGIË- OF EU-ROUTE?
Deze route wordt met name gebruikt door Nederlanders die er niet in slagen om hun partner via de reguliere MVV-procedure naar Nederland te laten komen, bijvoorbeeld omdat de hoofdpersoon niet aan de inkomenseisen kan voldoen (geen vast inkomen) of omdat de partner niet in staat is om het basisexamen inburgering in het buitenland met goed gevolg af te leggen. Ook kan via de België- of EU-route verblijf worden gerealiseerd van een partner die een strafblad heeft of wiens verblijfsvergunning is ingetrokken, bijvoorbeeld vanwege fraude of het verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens.
Daarnaast maakt het EU-recht gezinshereniging mogelijk met andere gezinsleden dan alleen een (huwelijks)partner, waaronder kinderen tot 21 jaar (volgens het Nederlandse immigratiebeleid is dit mogelijk tot 18 jaar), en (groot)ouders (mits zij financieel afhankelijk zijn) van de gemeenschapsonderdaan of de (huwelijks)partner.
of
https://www.knack.be/nieuws/belgie/...ropese-partners/article-longread-1140583.html
Jaarlijks maken honderden Nederlanders legaal gebruik van de 'België-route' om de strenge Nederlandse inburgeringsvereisten voor hun buitenlandse, niet-Europese partners te ontwijken. Het gebruik van dit hiaat in de Europese immigratiewetgeving is niet zonder gevolgen voor de Antwerpse grensgemeenten: 'Essen is geen hotel,' aldus burgemeester Gaston Van Tichelt (CD&V).
Wat je trouwens in die eerste link leest is zo een beetje de oplossing op zijn Belgisch:
Omdat de tegenwerking en bureaucratie in België steeds groter wordt, is de Duitsland-route in opmars, waar de procedures en formaliteiten momenteel veel minder zijn.
Want in plaats van formeel onze procedure strenger te maken, laten we inderdaad hier en daar wat steekjes vallen om mensen te ontmoedigen.
Dus neen, het is geen lachertje om aan gezinshereniging te doen, maar wel meer dan in Nederland...en ja de inburgering is toch wel een lachertje.
KingOfWoods zei:
