Ge kent mij: ik prober me altijd in te leven in de gedachtengang van de tegenpartij.
En ik stoot regelmatig op de volgende gedachtengang van de vakbonden / stakers / steuners van de staking:
"De blokkages van de bedrijventerreinen is bedoeld om zij die niet durven staken, toch de mogelijkheid te geven om te staken."
OK laat ons die redenering even ontleden.
1) Uiteraard gaan we allemaal akkoord dat wie wil staken, moet mogen en kunnen staken.
2) Dus er is inderdaad een problematiek die terecht wordt aangehaald door deze mensen: Wat doen we met mensen die direct of indirect geïntimideerd worden om niet te staken? Hoe gaan we daarmee om.
Een terechte opmerking en vraag.
MAAR (jaja er is een maar

): Als je deze redenering op een paar scenario's toepast, dan merk je dat het niet altijd legitiem is om deze redenering boven te halen.
- Als 90% van de werknemers écht wil staken en van die 90%, zijn er 80% die schrik hebben om te staken, dan kan ik begrijpen dat er een soort piketten kan verantwoord worden en dat de 10% die wél wil werken dan last ondervindt, kan als proportioneel beschouwd worden.
- Als 90% van de werknemers écht werkwillig is, en 10% wil staken, en van die 10% heft 5% schrik om te staken, dan kan je niet die 90% blokkeren om die 5% hun recht op staken te vrijwaren. Dat is proportioneel niet meer correct!
Ik ben van mening dat we eerder in het tweede geval zijn dan in het eerste... Ik zeg niet dat er in de geschiedenis geen voorvallen geweest zijn van situatie 1, maar nu is het zéker niet zo uitgesproken dat de meerderheid van de bevolking wil staken.