Lisolidus zei:
Op zich ook een utopie, want religie is per definitie een groepsgebeuren. Zonder volgelingen is een nieuwe vorm van geloof een soort van grootheidswaanzin of illusie. Zo wordt het atheïsme aanvaard omdat er genoeg atheïsten zijn. Moesten het er nog minder zijn, twee ofzo (om een extreem voorbeeld te geven), dan zou de maatschappij die als gek bestempelen.
Atheïsten hebben dankzij het internet zelfs een plaats waar ze hun levensbeschouwing kunnen bespreken met gelijkgezinden vergelijkbaar met een kerk, moskee, ...
Ideologieën zullen altijd een invloed hebben op de samenleving. Op dat vlak is het een goed idee dat er heilige ambten bestaan. Ik bedoel daarmee opgeleide mensen die hulpvaardigheid en verdraagzaamheid preken vanuit hun eigen context en die op het matje kunnen worden geroepen als ze aanzetten tot haat en geweld. Je gaat natuurlijk altijd rotte appels hebben, maar als we die er op tijd uithalen wordt de rest tenminste niet rot.
U logica opgeven en laten dicteren wat je moet doen omdat een God of boek dat wilt, kan en zal ik niet goedpraten. Hetzelfde geldt voor een atheïst trouwens, men mag niet zomaar waardevolle tradities opofferen op het altaar van de vooruitgang. Rituelen zoals het doopsel en het huwelijk zijn uitgehold ten opzichte van vroeger, maar maken wel deel uit van onze identiteit.
Religie kan nog waardevolle inspiratie geven voor een betere wereld als daar verantwoordelijk met wordt omgegaan. Mij maakt het niet uit wat een ander denkt, zolang de rest van de mensheid daar geen schade van ondervindt. Natuurlijk ook een utopie op zich, maar we moeten dat doel inderdaad voor ogen houden. Mijn ideale wereld is er een waarin alle levensbeschouwingen in vrede naast elkaar kunnen leven en niemand ruzie zoekt over godsbeelden of persoonlijke ethische keuzes (euthanasie, abortus, ...).
Enkele opmerkingen:
- Volgelingen hebben of niet...het doet er imo wel effectief toe of uw ideologie ook overeenstemt met de realiteit.
- Atheïsme is geen ideologie; is geen "religie"...Het is een gebrek aan; het is het niet-geloof. Het is inherent een lachwekkende noemer om een groep van mensen onder te scharen...of zie jij het grootste deel van vlaanderen ook als "niet-hindoes" of "niet-Chiro jongens" ?
Het is dan ook helemaal geen "levensbeschouwing"; want het zegt niets over hoe we het leven moeten beschouwen. Het doet niet aan verklaren.
Als een activist zich inzet tegen kernenergie; heeft die dan ook een anti-nucleare levensbeschouwing?
Mijn levensbeschouwing rust op de observatie van de realiteit, op logica & op causaliteit.
Mijn atheïsme zegt iets over hoe ik denk over één bepaald maatschappelijk (rand)fenomeen. Het banaliseert de rol van religie op mijn levensbeschouwing.
- De Kerk is misschien mooi hiërarchisch ge-organiseerd (alhoewel...), andere religies zijn dat niet. Wie moet de heilige moslimambtenaar op het matje roepen als hij over de schreef gaat?
- vergeet niet dat die religieuze rituelen zélf ontstaan zijn uit wereldse noden! Ze zijn ons écht niet ingegeven door een of ander heilig boek, vurige tong of stenen tablet!
"Trouwen" doet men bij wijze van extra drempel tegen overspel. En kijk eens hoeveel trouwers tegenwoordig na X jaar nog bij elkaar zijn...Misschien is die maatschappelijke nood zelf ook wel niet zo constant?
"Doopsel" gebeurt nog maar amper. Het is dan ook een symbolisch toetreden tot de kerkgemeenschap...hetgeen steeds meer mensen niet WILLEN doen! Ontdopen is de nieuwe trend.
-Religie kan zeker inspireren & waardevol zijn; maar NU is het globaal gezien gewoonweg een GEVAARLIJK denkpatroon...allez eerder een niet-denk patroon. Moest iedereen het even esoterisch bekijken als jij het hier beschrijft; zouden er 's vrijdags misschien geen moskeeën opgeblazen moeten worden door rivaliserende interpretaties van de islam.
Zelfs de belgische kerkleiders beschouwen het niet zoals jij het hier beschrijft.
Zolang ik belastingen moet betalen voor andermans zweverig tijdverdrijf; "ondervindt de rest van de samenlevening daar schade door" en is "in vrede samenleven" onmogeliijk.