JPV zei:
Ik ga voor model 3:
- voor de huidige gepensioneerden telt model 1 tot de laatste van dat model uitgestorven is.
- pensioen wordt gezamelijk opgebouwd en op basis van de voorspelde totale huidige én toekomstige inkomsten, wordt het pensioenbedrag van een gepensioneerde gegarandeerd door de overheid tot het einde van zijn leven.
Een vast bedrag van pensioenpot is een slecht idee: het is nutteloos om mensen meer te geven dan ze nodig hebben. Mocht in het hypothetische scenario in je situatie 2 plots het aantal gepensioneerden sterk dalen (einde babyboomers), dan is het nutteloos om bvb de 50.000 euro te delen door 500 man en elk 100 euro te geven. Spaar dan wat voor andere jaren zodat je dan wat meer kan geven als het nodig is. Stabiliteit is beter voor de economie
.
1) Ik wou het simplistisch houden in het voorbeeld, vandaar dat ik RSZ niet letterlijk vernoem, ik weet dat dit via RSZ wordt geïnd. Maar als mensen over 'belastingen' spreken, dan bedoelen ze meestal datgene wat ze niet op hun rekening gestort krijgen.
Ik weet dat dit puur theoretisch niet correct is, maar soit, ge begrijpt wat ik bedoel.
2) Uitdoofmodel van model 1: OK, dat kan ik begrijpen.
3) Ik ben op zoek naar een model dat houdbaar is. Met andere woorden, een systeem dat werkt als er weinig gepensioneerden zijn en een model dat werkt als er veel gepensioneerden zijn (en weinig bijdragers). In het eerste geval is er in principe geen probleem, dan is er overschot, en OK, dan kan je die overschot oppotten in plaats van ze uit te geven aan de gepensioneerden (maar ik ben niet overtuigd dat iedereen je mening deelt dat deze stabiliteit beter is voor de economie... oppotten van geld heeft heel wat negatieve gevolgen voor een economie, zoals je wel weet).
En model dat in de situatie van vergrijzing ((veel)> gepensioneerden dan bijdragers) niet werkt in praktijk of de economie verzwakt tot op het punt van instorting, is voor mij geen valabel model om voor te gaan, want niet duurzaam!
Vandaar mijn vraag: bij periode van vergrijzing (en zeker nog eens meegerekend dat er helemaal geen spaarpot is die naam waardig), zou het niet interessanter zijn om een model te hebben waarbij de pensioenen verlagen (met een minimum en eventuele parameters) voor een bepaald doelpubliek.
Voorbeeld: ik ben bereid om (een groot deel van) mijn recht op pensioen en mijn bijdrages van gans mijn leven aan de RSZ te geven aan iemand anders die het meer nodig heeft, indien ik op mijn pensioenleeftijd zoveel persoonlijk vermogen heb dat ik kan rondkomen zonder een wettelijk pensioen en indien de situatie dat noodzaakt (vergrijzing en economische crisis).
Met andere woorden: pensioen laten afhangen a rato van vermogen op pensioenleeftijd met eventueel een (relatief laag) minimum.
Ik ben eigenlijk écht sociaal en solidair!
Geld dat ik niet echt nodig heb om in luxe te leven, mag voor mij naar mensen gaan die écht problemen hebben (niet naar profiteurs natuurlijk, maar das een andere discussie).
edit: uiteraard er nog bij vermelden dat er dan uiteraard de mogelijkheid moet bestaan om vermogen op te bouwen als individu en te houden. Dus geen andere vormen van vermogensbelastingen, etc... anders ga je het principe natuurlijk teniet doen.
Opnieuw fictief ter voorbeeld:
- Stel dat ik tegen mijn 65ste 1 miljoen euro heb bijeen gespaard.
- Stel dat ik 90 word (waarvoor ik al zou tekenen...)
- Dan heb ik +- 3333 euro per maand netto zonder interesten of aangroei van kapitaal gerekend tot aan mijn dood. Meer dan voldoende dus om mooi te leven en te genieten.
- Moet ik dan nog eens 1500 euro pensioen daarbij hebben...?
- Als ik egoïstisch ben zeg ik: ja, ik heb er zelf voor bijgedragen het is mijn recht.
- Maar als ik sociaal ben dan zeg ik: "Geef mij 500 euro en help met die 1000 euro mensen die niet het geluk hebben gehad om een vermogen bijeen te sparen. Ik heb die 1000 euro extra per maand niet persé nodig om gelukkig te zijn".
Maar dan mag de overheid niet aan dat miljoen komen natuurlijk... anders lukt dit systeem niet meer...