denkimi zei:
het is de bedoeling dat je genoeg sociale bijdragen betaald hebt, en gezien je dat niet doet als je studeert is het niet meer dan logisch dat je minder pensioen krijgt als je minder lang hebt gewerkt.
Dat is niet zo logisch als het lijkt om de volgende redenen:
1) de economie heeft behoefte aan hoogopgeleide mensen. We moeten mensen die een opleiding volgen niet straffen want ze vervullen een reële maatschappelijk nood.
2) hoogopgeleiden hebben een gemiddeld hoger loon dan laagopgeleiden. Belastingen zijn progressief, dus hoogopgeleiden dragen veel meer bij dan laagopgeleiden.
3) laagopgeleiden hebben een grotere kans op werkloosheid en dus een hogere kans om niet bij te dragen en een uitkering te trekken.
Stel dat we een omgekeerde redenering maken. We schaffen hoger onderwijs af en iedereen gaat werken vanaf 18 jaar. Gaan we dan echt beter af zijn? Natuurlijk niet. Opleiding is een investering die zichzelf terugbetaalt.
Er valt eventueel wel iets te zeggen tegen mensen die richtingen studeren met weinig economisch nut en degenen die te veel diploma's verzamelen. Bepaalde richtingen zijn eerder een consumptiegoed voor de student dan een investering. Dus ik kan er wel inkomen als deze niet meer door de staat zouden gefinancierd worden. Hetzelfde met studenten die al een diploma hebben, maar nog niet willen werken en graag nog een jaartje van het studentenleven willen genieten. Das ook consumptie en er is geen reden waarom de staat dit zou financieren.
Ik zou voorstellen om:
1) enkel nog diploma's te laten financieren door de overheid die een aantoonbaar economisch hebben. Eventueel bij twijfelgevallen een ingangsexamen of een quota opleggen zodat de instroom in die richtingen beperkt wordt.
2) enkel diploma's laten meetellen voor pensioen wanneer die hebben bijgedragen tot een job. Dus de jaren dat studenten dubbelden of een obscure manama volgden om te kunnen fuiven niet laten meetellen.
Studeren is natuurlijk plezant en zelfs de richtingen die geen economische bijdrage hebben kunnen een verrijking zijn voor de student. Dus er zijn vast veel argumenten waarom het goed is om mensen te laten studeren wat ze willen. Maar de overheid heeft geen onbeperkte middelen. Als je iemand een richting laat studeren zonder economische bijdrage, dan kost dat geld. En de vraag is, is dat zijn prijs wel waard? Zijn er geen betere dingen waar de overheid haar geld aan kan geven? Armoedebestrijding ofzo?
Blijkbaar leeft 1 op 7 Belgen onder de armoedegrens. Is armoedebestrijding geen dringendere nood dan de student die zichzelf wil verrijken? Imo lijkt dat laatste een meer een luxegoed dan een basisbehoefte die voorzien moet worden door de overheid.