stukje uit De Tijd:
"Wie wint? Di Rupo. Voorlopig toch. Hij lijkt zijn slag thuis te halen. Wallonië zal niet of nauwelijks verarmen, al leeft het boven zijn stand. De kosten worden op Vlaanderen verhaald. La théorie des besoins. Wie beter functioneert, zal het meeste bijdragen. Je moet het maar doen. Het belang van (weliswaar de grootste) minderheid van een minderheid tot toetssteen van het beleid verheffen. Dat hij dat doet in lachwekkend Nederlands lijkt niet meer relevant. Brave mensen, die Vlamingen. Ik beveel u de RTBF- en RTL-uitzendingen 'Faire le point' en 'Controverse' op zondag aan. Interessant voor wat besproken wordt (bijvoorbeeld dat Di Rupo enkel 'won' door de S&P-ratingverlaging), maar ook voor wat niet besproken wordt. Bijvoorbeeld dat er een centrumrechtse meerderheid is in dit land als je met de Vlaamse stemmen rekening zou houden. Quod non! De laatste twee weekends is daar geen woord over gerept, op een heroïsche uitspraak van De Croo senior na (in Controverse) die stelde dat elk miljard belastingverhoging voor 70 procent door Vlaanderen zal worden betaald.
Wel bleek uit het gesprek dat de structurele wijzigingen een ébauche zijn (het begin van iets), en dat het geheel onvoldoende is om te doen wat had moeten gebeuren. Dat zijn Franstalige bronnen, niet de N-VA. Een 'ébauche' is het beste wat het beleid in dit land, ook bij het zwaarst mogelijke ontij, toelaat. Het is alsof de kapitein van een schip dat dreigt te kapseizen tegen de bemanning zou roepen: 'Mayday, mayday, pompen of verzuipen!. Maar niet te hard pompen want er is zowat 16 procent van de bemanning die er geen zin in heeft. Ik trouwens ook niet!'
Met geen woord werd op de Franstalige zenders gerept over het feit dat de 'aanvaardbare' Belgische werkloosheidsstatistieken erop neerkomen dat een deel van het land het uitstekend doet, en het ander deel zeer slecht. Het is haar verdienste, liet Joëlle Milquet verstaan. Ook geen woord over het feit dat de werkloosheid in Brussel (en Vilvoorde) onder andere te maken heeft met de eentaligheid van werkzoekende jongeren. Zelfs onder de hoogst mogelijk druk, met de duidelijke boodschappen van IMF, EU, OESO en de markten, en met een duidelijk rechtse parlementaire meerderheid, kan dit land niet doen wat het hoort te doen. Een 'ébauche', is wat eruit komt. En dat zonder een parlementaire meerderheid in het deel van het land dat 70 procent (dixit De Croo Sr.) van de middelen moet betalen (de nieuwe staatsbonnen niet meegerekend). Dit land blijft wat het geweest is. Een joint venture tussen twee gemenebesten die samenblijven omdat uiteengaan voor de ene het faillissement betekent en voor de andere een stap in het ijle.
Louis Verbeke, Vlerick, De Tijd"