Tegenwoordig:
Voor elke studie bestaat een studie die het tegendeel bewijst...
Voor elke statistiek bestaat een statistiek die het tegendeel bewijst...
"Er was eens iemand die iemand gequote had die gelezen had dat ze ergens gezegd hadden dat blablabla..."
Je kan daar niet meer op rekenen vind ik...
Wat ik vertel is een buikgevoel, ik geef dat toe... ik zie slingerbeweging, ik zie socio-economisch rechts en links en ik wil dat ze zich afwisselen en in evenwicht houden... wie wat bewijst met welke statistiek is leuke bezighoudingstherapie...
Ik ben een wetenschapper en wil altijd alles gestaafd zien met argumenten, studies, data, etc...
Maar soms geef ik het ook eens op, aangezien je op een moment kan komen waarbij je door de studies en statistieken door, die allemaal het tegengestelde beweren van elkaar te bewijzen, de realiteit onmogelijk nog kan achterhalen...
En dan kan ik alleen maar nog 1 ding doen:
- De zaken op heel hoog strategisch niveau gaan bekijken, zo hoog dat het de data en statistieken overschrijdt (filosofie, ideologie, visie, strategie).
En heel hoog niveau dan bedoel ik echt in mensengeschiedenis termen: per eeuw rekenen.
Wat zal er over onze periode in de geschiedenisboeken staan binnen 500 jaar? (gesteld dat boeken nog bestaan
)
Over het algemeen denk ik dat iedereen akkoord is dat de welvaart in de westerse wereld de laatste eeuw kolossaal gestegen is. Nog nooit gezien in de geschiedenis van de mensheid.
Begin 20e eeuw post WO I, dan na de beurskrach en 2e WO een dipje, en vanaf de jaren '50 een immense groei in welvaart voor iedereen, een kolossale verkleining van de kloof tussen arm en rijk ook, er is meer middenklasse en ze is rijker dan ooit.
De vraag is of in de geschiedenisboeken zal staan dat hier een einde aan kwam omdat dit één grote bubble was die een 70-tal jaar geduurd heeft, door de verspilzucht van die westerse maatschappijen in die periode.
Of dat de westerse maatschappij een weg gevonden heeft om deze welvaart vast te houden door het structureel te verankeren...
En om het te verankeren moeten we een filosofie vinden die geen filosofie meer is van uitgeven wat we niet hebben en schuldenbergen opbouwen (en dan heb ik het over de financiële sector, banken én overheden allemaal samen). En toch een sociale maatschappij uitbouwen waarbij we allemaal respect hebben voor elkaar en diegenen willen helpen die het nodig hebben, daarbij zo weinig mogelijk zij die ambitieus zijn in het leven te beperken in hun in hun vrijheden om te ondernemen en een zo goed mogelijk leven uit te bouwen voor henzelf individueel.
De balans is gewoon zoek aan het raken imo...
