tolya zei:
sorry voor de overdrijving maar zolang het fonetisch juist is kan een dyslecticus vandaag master in de journalistiek en letterkunde worden? je meot toch echt op een andere planeet leven en zoiets verzinnen zonder te beseffen dat ge daarmee de waarde van dat diploma volledig uitholt.
als leerkrachtenteam kunt ge afspreken om een hele waslijst aan fouten te negeren om hem erdoor te kunnen laten, op de werkvloer zal da echt ni gebeuren hoor. Hij heeft z'n diploma maar kan 'm het ?
enkel aanduiden en niets aftrekken heeft totaal geen nut en is maximaal inktverspilling. Da's tegen mijn hond foei zeggen en hem tegelijkertijd een koekje geven
@toyla,
Ik begrijp waar je vandaan komt, jij wilt erover waken dat de lat op een hoog niveau blijft liggen.
Ik gaf het voorbeeld van die spelfouten tegen vaktermen echter net om aan te tonen dat dat iets is waar ik je overigens gelijk in geef. Spelling van vaktermen en eigenlijk van alles wat je schrijft moet bij voorkeur juist zijn. Ik wou dat ik er op gecorrigeerd mocht worden, maar daar ben je als leerkracht nu éénmaal gebonden aan regels. Ik hoop dat iemand met dyslexie wel verstandig genoeg zal zijn om niet een master in een taalkundige richting na te streven.
Ik had het er nog over met mijn zus (ook leerkracht, nog maar 6 jaar afgestudeerd) en haar leerkracht geschiedenis trok ook nog punten af voor spelfouten. Ik vind het alleen jammer dat daar (net zoals bij de C-attesten) geen duidelijkere (en strengere) richtlijnen in zijn over alle scholen heen.
Wat wat mij betreft écht de waarde van een diploma uitholt is dat je in sommige middelbare scholen gemakkelijker diploma kan halen - in dezelfde richting voor de duidelijkheid - als in anderen.
dan draait het om de filosofische discussie wat de rol van school en onderwijs is.
pure kennisoverdracht of iedereen die zich goed moet voelen en zorgen dat kinderen nooit teleurstellingen tegen komen? als een leerling de eindtermen niet haalt (kennen, kunnen,...) kan 'm onmogelijk naar het volgende jaar gaan. Waarom hij het niet kan is een andere vraag maar doen alsof je tegen een kleine niet meer mag zeggen dat 'm voor een richting niet goed genoeg is (om welke reden ook) lijkt me onverstandig.
de illusie opbouwen dat elk kind kan worden wat 'm wil lijkt me onverstandig.
waarom buist 'm? Hoe zwaar buist 'm
te lui? dan is er niets mis mee om hem ff, in het slechtste geval als het een eikel is, gewoon volledig te laten dubbelen. Dat lesje zal 'm zeker onthouden
kan 'm het echt niet? snapt hij het niet? heeft 'm geen wiskundig inzicht? Hoe is 'm dan in het 5e geraakt?
Heeft 'm, gelijk ik ooit gedaan heb, zich misrekend en is 'm daardoor gebuisd? Ik kreeg toen een herexamen omdat de leerkrachten mij kenden en was er gewoon netjes door.
Ik moet wel zeggen, één keer je in het onderwijs gestaan hebt, verandert je visie op de rol van school en onderwijs sterk. Had je aan mij gevraagd toen ik begon met lesgeven wat de belangrijkste focus is: kennisoverdracht of welbevinden? Had ik gewoon resoluut 100% kennisoverdracht geantwoord, zeker in het secundair onderwijs, met als kwinkslag erbij dat welbevinden leuk is voor bij de jeugdbeweging.
Eénmaal je begint les te geven begin je meer en meer te beseffen dat welbevinden meer is dan gewoon een minimaal kader aan comfort om kennisoverdracht mogelijk te maken.
Mijn visie op C-attesten verschilt fundamenteel denk ik ook niet van de jouwe.
Jij stelt daar goede vragen: op een klassenraad moet men zich afvragen waarom een leerling buist. Zijn er goede redenen? Dan verdient die leerling een herexamen of een deliberatie. Ik herhaal het echter nogmaals: vandaag de dag zijn er scholen die géén herexamens geven, daar waar een andere school bij dezelfde resultaten, bij dezelfde omstandigheden, wél herexamens zou geven.
Akkoord, vrijheid van onderwijs en de ouders en leerling hebben nu éénmaal voor die school gekozen, maar maakt dat het eerlijk? Wat mij betreft niet. Een jaar overzitten is een enorm verlies op meerdere vlakken.
Jij spreekt daar van een "eikel(tje)" te straffen, wel ik vind een jaar van een mensenleven een te zware straf in het huidige systeem.
pleit je nu echt voor een systeem gelijk de unief om vakken mee te pakken, een jaartje te laten vallen? misschien nog een 14 jarige credit- en studiepunten geven (nu we toch bezig zijn)
ik zit niet in het onderwijs maar ik zie wel wat ons onderwijs aflevert en dat zijn slechte producten. Dat ligt niet aan de kinderen maar aan het onderwijs zelf. onderwijs moet onderwijzen en iemand zonder benen kan nu eenmaal onmogelijk een diploma behalen op de topsportschool.
De facto pleit ik daarvoor, maar niet vrijblijvend en niet ongelimiteerd. In wezen pleit ik daar eigenlijk alleen voor voor de 3e graad, want in de 1e en 2e graad heb je B-attesten die hetzelfde effect opleveren.
Zo'n creditsysteem zou wat mij betreft niet vrijblijvend zijn. Ik zei het misschien voor de grap: Fins leren, maar wat mij betreft zou een leerling die een jaar overdoet, zoals ik zei vrijstellingen krijgen voor vakken waarvoor die geslaagd is, maar die overige tijd VERPLICHT zinvol moeten opvullen.
Stel een leerling is gebuisd voor wiskunde (klassiek struikelblok) maar was er met 80% door voor geschiedenis... wat is de meerwaarde van die leerling geschiedenis te laten opnieuw doen, inclusief elk taakje, overhoring en examen? Er valt eventueel nog een lans te breken voor die examens verplicht te laten herhalen, maar de lessen vrij te stellen als compromis.
slecht producten qua kennis, qua kunnen, qua instelling, qua mentaliteit, qua houding, qua weerbaarheid,...
stom voorbeeld
Elke zomer maak ik vaker en vaker mee dat jobstudenten verkeerd tellen bij afrekenen op terras. hoofdrekenen gaat dus achteruit want dat was 10 à 15j geleden nog ondenkbaar of bij hoge uitzondering. 2x in de laatste 3j dat de jobstudent nog kwaad was ook
Hoofdrekenen weet ik uit ervaring als leerkracht wetenschappen is inderdaad een ramp tegenwoordig. Ik heb zaken in mijn hoofd uitgerekend nog voor een leerling zijn rekentoestel uit zijn boekentas gevist had.
Die fout begint echter in het basisonderwijs, daar wordt niet meer "gedrild" zoals vroeger. Ouders kunnen hun kinderen daar ook niet meer helpen, want ze herkennen die methodologie niet meer. De methodes waarmee leerlingen in de lagere school leren rekenen, moeten in de 1e graad van het middelbaar eigenlijk zelfs afgeleerd worden door leerkrachten wiskunde en nieuwe methodes opgebouwd (maar dat was vroeger normaal gezien ook zo).
da's gewoon een vaststelbaar feit en nu mogen onderwijsspecialisten allerlei leermethodes verzinnen, nieuwe mooie woorden verzinnen, nieuwe ..., zeggen wat slecht is voor kinderen,... met statistieken afkomen, tabellen, modellen, verslagen,...
zeggen dat ik ongelijk heb. en dan de arbeidsmarkt verwijten dat hun eisen te hoog liggen.
Voor een stomme secretariaatsjob hebt ge een master nodig,
bedrijven zijn niet te arrogant om iemand uit tso secretariaat aan te nemen. Die kinderen hebben de basisvaardigheden die voor die job nodig is gewoon niet meer onder de knie en bedrijven weten dat.
Met goede statistiek kan je mij nog altijd overtuigen, zeker met een mooie grafiek.
Bedrijven vragen tegenwoordig ook wel zéér vaak witte raven. Als ik naar oudere mensen kijk (vrienden, collega's) verbaas ik mij soms ook wat voor volslagen idioten in de jaren 70-80 ook universiteitsdiploma's gehaald hebben, niet alles was vroeger beter.