Avondland
Legacy Member
harniq zei:Het verschil is dat een president een meerderheid van de bevolking achter zich heeft. Jouw sacrale leider heeft dit niet, immers ik ga ervan uit dat je impliciet een koning bedoelt die in zijn job geboren is (klopt dit?). In dat laatste geval is het al helemaal verwerpelijk om hem als ankerpunt te gebruiken, aangezien hij geen enkele aanzet heeft gegeven om die morele rol te vervullen.
Het gaat dan ook niet om de persoon achter de functie, maar om de functie zelf. Dat is een punt dat niet zo eenvoudig is om te begrijpen. Vergelijk het met de 'hiërofanie': sommige culturen kenden heilige bomen. Dat maakt die mensen geen boomaanbidders. Het goddelijke manifesteerde zich doorheen die boom en dat alleen maakte die boom heilig. Als het goddelijke zich niet zou manifesteren door die boom, zou de boom niet aanbeden worden en was het maar een gewone boom. Wel, diezelfde functie vervult de sacrale heerser: de persoon is, net als de boom, een vehikel van het sacrale. Er is dus een materieel, tastbaar iets nodig om het sacrale te doen 'schijnen'. Ik zou een aantal boeken van Mircea Eliade aanraden, dat is heel interessante literatuur. 'Het heilige en het profane', bijvoorbeeld.
Socrates werd aanvaard voor zijn ideeën door zijn volgelingen, niet omdat hij geboren was in een adellijke familie. Cyrus de grote is geboren in zijn job. Gezien hij nogal expansief ingesteld was durf ik betwijfelen of 50% van zijn bevolking tevreden was met hem.
Cyrus de Grote was nochtans een van de meest tolerante heersers en schonk overwonnen volkeren genade. Hij vervolgde andere godsdiensten niet, in tegenstelling tot anderen. Zelfs de Grieken, die niet-Grieken als barbaren beschouwde, achtten Cyrus een voorbeeld van deugdzaamheid. Als Socrates trouwens een slaaf was geweest, was het onwaarschijnlijk dat hij zulke educatie kon genieten. Niet iedereen was een vrije Athener.
De rest van je post ga ik min of meer mee akkoord. Ik ben het wel oneens met je woord rationeel wanneer je het over de vastheid van godsdiensten hebt. Ik zou eerder dogmatisch gebruiken. In een maatschappij die dagelijks evolueert zijn dogma's ook niet echt het meest nuttige dat er is.
De antithese rationeel-irrationeel is vaak vals en te fel contrasterend. Een boom zonder wortels kan trouwens nog zo hard groeien als hij wilt, hij zal omvervallen. Conservatisme en progressivisme moeten in zekere zin hand in hand kunnen gaan al is dat niet altijd even eenvoudig:
"The whole modern world has divided itself into Conservatives and Progressives. The business of Progressives is to go on making mistakes. The business of the Conservatives is to prevent the mistakes from being corrected". (G.K. Chesterton)

