En dit is meteen waarom de N-VA zo goed scoort. Een voorzitter zoals Bart De Wever, die toch talent heeft om die job te doen, en alternatieven zoals oVLD, SPa, CD&V, ... Ondanks dat ik geen fan ben van hun links>groen mentaliteit, kan ik wel begrijpen waarom Groen! in dit politiek klimaat groeit.
Ondertussen kunnen we nog 10 pagina's discussiëren over de verkiezingsbeloften die de N-VA niet kon verwezelijken (was er iemand met realiteitsgevoel die iets anders verwachtte?), maar de alternatieven zijn gewoon zo pover. De N-VA is gewoon een grote partij geworden, zoals te verwachten viel hebben ze hun sterke standpunten, geformuleerd vanuit de federale oppositie, moeten bijstellen naar regeren in een coalitie + in een land waar verschillende belangengroepen ook best veel te zeggen hebben.
Toen het VB nog relevant was, werd vaak als argument tegen het cordon sanitaire gegeven dat éénmaal in de regering ze zichzelf gingen compromitteren en stemmen gingen verliezen. Bij de N-VA was dit ook mijn verwachting eigenlijk, maar in plaats daarvan zijn ze gewoon een iets rechtsere CD&V geworden. En op die manier sluiten ze perfect aan bij de gemiddeld rechtser geworden maatschappij.
.
