Silmarunya zei:
Je krijgt de Taliban zo niet klein. Die organisatie vindt zijn voedingsbodem in armoede, te snelle modernisering, buitenlandse invloed die als repressief wordt ervaren, onderontwikkeling, gebrek aan toekomstperspectief. De Taliban en consoorten met bruut geweld bestrijden versterkt het gevoel van vernedering dat veel moslims nu voelen enkel nog meer. Je snijdt zo het bovengrondse deel van de plant weg, maar je versterkt en voedt de wortels... Ontneem terrorisme zijn bestaansreden, dat is veel effectiever.
De rootcauses aanpakken vraagt twee belangrijke elementen. Ten eerste, geld. Hier is echter nog veel werk te doen, dit zowel bij militaire operaties als civiele organisaties. Ten tweede, veiligheid, veiligheid en nogmaals veiligheid.
Geen enkele Rode Kruis-medewerker die voedselpakketten zal uitdelen als er illegitieme gewapende milities vrij rondlopen die hem elk moment kunnen ontvoeren of door de kop te schieten. Dit brengt ons tot de leuke paradox, die zo prangend is voor bijna alle duurzame vredesmissies. Ontwikkelingshulp vraagt stabiliteit en veiligheid, maar dit laatste is enkel mogelijk door ontwikkeling te bieden(armoede bestrijden, scholing, infrastructuur). Om deze cyclus te doorbreken zal je ergens moeten beginnen en dit kan enkel met geweld, door mensen op te pakken, te berechten of te re-integreren. Dit heeft niks te maken met vernedering.
spray-bunny zei:
Amen!
We hebben veel minder soldaten nodig, maar mensen die 1. De taal spreken, 2. zich inzetten en 3. het land opbouwen ipv afbreken.
Dan pas zal je steun krijgen.
Je kan moeilijk eisen dat Europese soldaten de vele dialecten en talen van het Afghaanse platteland gaan leren, daarvoor heb je tolken. Ik heb ooit eens gehoord dat we een coalitie van moslimlanden nodig hebben, die meer voeling hebben tot de lokale gebruiken en cultuur. Nog belachelijker. De NAVO is nu eenmaal de sterkste, efficiëntste en meest moderne militaire organisatie van verschillende staten, ter wereld. Enkel zij kunnen dergelijke moeilijke, diepgaande operaties aan.
Als er nu één grootschalige missie in de wereld is, die zich richt tot ontwikkeling en heropbouw dan is het wel ISAF. Afghanistan is één van de eerste grote duurzame vredesopbouw-operaties na de Koude Oorlog, waar het militaire element zichzelf een nieuwe rol aanmeet. In theorie is het zelfs niet de taak van het leger om wegen aan te leggen en scholen op te bouwen, laat staan de plaatselijke bevolking voedsel, medische zorg en scholing toebrengen. Dit zijn allemaal nieuwe objectieven die nog niet lang tot het takenpakket behoren van de post-Koude Oorlog soldaat. Het is de eerste test en dan spreekt het voor zich dat er problemen en moeilijkheden zijn. Velen verwachten dat nu het leger deze taken uitvoert, het meteen efficiënt zal gebeuren. Terwijl dit oorspronkelijk enkel toebehoorde tot civiele organisaties. Ik ben akkoord dat Afghanistan continue inzet van beide elementen (civiele en militaire) vraagt maar informeer u eerst eens over de taken van de moderne peace-building missies, in het bijzonder deze in Afghanistan.
Jullie hebben duidelijk weinig kennis over duurzame vredesopbouw. Ik zal eens een conflict-analyse opzoeken die ik samen met een werkgroepje vorig jaar heb gemaakt om u eens wat meer duidelijkheid te scheppen over dit probleem
EDIT: De link, het is wel in het engels.
http://www.filedropper.com/violenceanalysisafghanistanfinaleversie
.