!nsomn!a zei:
Ja, ok, maar er stond wel een muur in het midden van Berlijn en de wereld is in dergelijke mate veranderd na WO II dat je, imo, wel op een globale schaal mag kijken ook. Bloederige conflicten in West-Europa zijn even goed niet verdwenen, al waren ze eerder intern (Ierland, Baskenland). Spanje was tevens tot de jaren '70 een fascistische dictatuur. Dusja we hebben onderling inderdaad een tijd niet aan het vechten geweest, maar we waren even goed wel deel van een groter conflict. Ik vind dat die '70 jaar West-Europese vrede' eerder een trieste reflectie is op ons verleden dan dat we nu plots super goed bezig zijn, want we hebben genoeg conflicten uitgevochten in die tijd.
Puur statistisch gezien is het perfect aantoonbaar dat de laatste 70 jaar vredelievender was, mondiaal gezien zelfs, dan eender welke periode ervoor.
Zowel als je het bekijkt op:
- Aantal directe doden door geweld (al dan niet oorlogsgeweld)
- Aantal indirecte doden door oorlog (hongersnood ten gevolge van oorlog,...)
- Aantal dictaturen in de wereld
- Aantal landen waar bevolking onderdrukt wordt
- Corruptie
- Politieke lynching
- ...
Gelijk welke statistiek je neemt en gelijk hoe je hem interpreteert, er is een duidelijke en onmiskenbare daling.
Uiteraard is dit de voorbije 70 jaar een gestaag proces geweest. Jij die me in een vorige post verweet van niet genuanceerd te zijn en geen gradaties te zien, moet nu toch wel erkennen dat dit de laatste 70 jaar een gestaag proces geweest is.
Berlijnse muur, koude oorlog,... ja uiteraard niet leuk, maar uiteindelijk zonder (inter-natiestaat) geweld (uiteraard zijn er altijd rellen die je kan opnoemen, maar dat is geen oorlog) allemaal opgelost!
En ja er is nog steeds oorlog in de wereld, en ja er is nog steeds discriminatie, racisme, corruptie, dictaturen,...
En ja we mogen dat niet verbloemen!
Maar ik zie het eerder als een verder blijven werken in de richting waarin we bezig zijn (in grote lijnen), dan de zaken omsmijten. En daarmee bedoel ik: meer democratie in de wereld, meer economie, meer emancipatie, meer inclusie voor iedereen ongeacht ras, stand, kleur, lengte, dikte, sexuele geaardheid, etc...
Maar ook een erkenning van elkaars verschillend zijn en toelaten van andere meningen met als grens: geweld en respect voor de democratie.
Je mag gelijk welke mening hebben, voor mijn part mag iemand de holocaust ontkennen, maar die persoon mag je dan een debiel noemen... en zolang geen één op elkaar zijn gezicht timmert (noch de debiele holocaustontkenner, nog degene die de holocaustontkenner debiel noemt), doet iedereen en denkt iedereen wat hij maar wil!
Uiteraard zijn er dan nog altijd reglementeringen (wetten) rond het zomaar ongefundeerd beledigen van iemand (laster en eerroof, pesten, stalking, etc...), die uiteraard juridisch en democratisch strafbaar blijven.
Ook hier die grijze zone waarvan ik zeker ben dat jij dat heel goed begrijpt Insomnia!
p), maar toch. Zulk gedrag heb ik nog niet vaak waargenomen bij aanhangers van traditionele partijen. Oorzaak is volgens mij de persoonlijkheidscultus rond (en het populisme van) een bepaalde politicus, er zijn talloze vbden uit het verleden die deze stelling staven.