Tr1ploid zei:
China is een perfect voorbeeld van een maatschappij die lijdt onder de vervreemding waar Marx zijn kritiek over schreef. Infeite lijkt China op sociaal-economisch vlak tegenwoordig enorm goed op het 19de eeuwse Europa en is de vergelijking misschien nog zelfs beter dan met het hedendaagse Amerika. Je mag het gerust weglachen, hoor, maar als je zo'n ondermaatse kennis van de literatuur tentoonstelt moet je niet verwachten dat ik er van onder de indruk ben. De analyse is er: als je ze interessant vindt kun je ze zelfs eens lezen.
Nu ik toch bezig ben met Marx; hij zei ook iets als 'religie is opium voor het volk'. Dit wordt vaak opgevat als een anti-religieuze slogan maar het is in feite het positiefste dat hij ooit zei over religie. Hij zag religie namelijk als een middel om vervreemding te verdoezelen. Religie is er dus om één van de fundamentele problemen met het kapitalisme tegen te werken, ook al is religie een leugen, en gedoemd om te falen op de lange termijn.
Ik zou zeggen dat een falend sociaal vangnet niet volgt uit de schrijfsels van Adam Smith (die, moesten Amerikaanse conservatieven eens zijn werk lezen, waarschijnlijk door hen als socialist zou worden bestempeld), of zijn tijdsgenoten, maar toch wel uit de visie van de klassiek-liberalen uit het begin van de 20ste eeuw, en heel zeker uit de theorie van het klassiek-liberalisme sinds de jaren 30.
Ik verwar het niet, ik vind simpelweg dat het probleem (deels) een andere oorzaak heeft dan jou. Als ik zo vrij mag zijn, lijk jij te zeggen dat dergelijke problemen een gevolg zijn van de marginalisatie van een genegeerde minderheid van de bevolking aan de onderkant van de sociale ladder. Hoewel dat vanzelfsprekend iets is wat waar is, vind ik ook dat er een fundamenteler probleem met het huidige kapitalistische systeem bestaat; namelijk vervreemding en consumentisme, iets waar een veel bredere groep mensen last van heeft.
PS: Denk trouwens niet dat ik een aanhanger van het communisme ben. Ik ben me er al lang van bewust dat dat geen realistisch alternatief meer vormt voor kapitalisme. Daarentegen voel ik me echter wel nog als een marxist en ben er van overtuigd dat veel van zijn schrijfsels ongelofelijk relevant zijn vandaag.
Ik deel je kritiek op consumentisme. Eerder vanuit een groen oogpunt (besparen van grondstoffen, verminderen van milieu-impact) dan vanuit een sociaal oogpunt, maar toch.
In een maatschapij met vrije, bewust burgers die zelf de verantwoordelijkheid dragen voor hun doen en laten, zou consumentisme veel minder een probleem zijn - in die zin ben ik eerder een klassiek liberaal dan een socialist of een kapitalist.
Vandaag de dag hebben we een systeem dat het slechtste van het vroeg-twintigsteeuwse liberalisme en het socialisme in zich verenigt: lusten voor het individu met collectivisering van de lasten.
Het individu mag vervuilen, zonder de echte kosten ervan te dragen (want de externaliteiten van een product in de vorm van landverlies, waterverbruik, uitputting van grondstoffen, CO2-uitstoot,... worden niet verekend in de prijs van goederen - vandaar dat een CO2-taks en full cost accounting dringend nodig zijn).
Het individu mag gezondheidsrisco's nemen en kan de kosten ervan afschuiven op de gemeenschap (enkel tabak wordt significant belast. Een zittende levensstijl, extreem suiker- en/of vetrijke voedingsmiddelen en dergelijke meer worden niet of amper belast).
Het individu mag fiscale risico's nemen (beleggen in Arco, sparen bij banken,...) met kapitaalgarantie.
We leven collectief boven onze stand. De rekening voor de vervuiling van onze dikke wagen en luxueuze vliegreizen komt later en is toch voor de gemeenshap, dus waarom er zelf verantwoordelijkheid voor nemen?
Een betere samenleving begint met vrijheid en verantwoordelijkheid voor iedereen. Om politieke redenen wordt in België vooral nadruk gelegd op dat eerste. Helaas zijn net de Groenen, die bij uitstek zouden moeten hameren op persoonlijk engagement (grassroots democracy), individuele verantwoordelijkheid en duurzaam beleid de grootste aanhangers van een staat die zo veel mogelijk risico's overneemt van het individu.
Het kan ook anders:
Eco-capitalism - Wikipedia, the free encyclopedia
Green liberalism - Wikipedia, the free encyclopedia
In Duitsland zie je steeds vaker een samenwerking tussen realistische groenen en gematigde conservatieven (CDU). Dat is een model voor de toekomst dat hier ook haalbaar is, tenminste als de NVA en Groen een beetje meer naar het centrum opschuiven.
zo kunnen we het ook steken op de opkomst van Death metal, videogames, boybands en het internet.
Geen psychische problemen in communistische regimes hoor!