Darkseid zei:
Ik snap echt niet hoe ge achter het huidig stakingsrecht kunt staan. Staken is iets dat ge persoonlijk beslist, als ge niet tevreden zijt met uw werkgever. Ge hebt het recht dan natuurlijk om te staken, zélf beslissen dat ge niet wilt werken die dag. Dat geeft u NERGENS het recht om te beslissen over iemand anders dat hij of zij niet zou mogen werken. Hoe egocentrisch kunt ge zijn om van het stakingsrecht een stakingsplicht te maken voor mensen die wél tevreden zijn met hun werkgever en wél willen werken. Gewoon degoutant en het zou zeker strafbaar moeten zijn.
Ik heb ook nergens het recht van vakbonden verdedigd om snelwegen te blokkeren, ik vind dat persoonlijk ook een achterlijk en gevaarlijk idee. Ik heb trouwens zelf ook (nog) nooit gestaakt, alleen maar dwaze kosten gedaan om met mijn wagen 200km per dag af te leggen elke keer dat de treinen staakten. Deels omdat ik vreesde voor negatieve gevolgen voor mezelf (tijdelijke contracten) maar ook deels omdat ik eigenlijk graag werk en niet graag betoog. Ik ben dan ook wel blij dat andere mensen staken/betogen in mijn plaats

want ik sta niet achter het beleid van deze regering.
Het aantal manieren waarop men in onze democratie zijn mening krachtig kan uiten naar de regering is echter beperkt, staken is er daar helaas wel één van.
Ik wacht nog steeds op de publicatie van de gegevens van dat magische bedrijf van jou waar iedereen die hard wil werken meteen welkom is en een kans krijgt om te starten. Ik zou dat écht graag hebben mocht ik in de toekomst terug werkzoekende zijn en me willen heroriënteren.
TYPHOON-online zei:
Leg eens uit?
Je kan moeilijk afdwingen dat bedrijven je een job geven...
Vandaar ook mijn opmerking, je kan inderdaad bedrijven (noch de overheid) dwingen om je een job te geven... kan je dan eigenlijk nog wel van een recht spreken? Het is blijkbaar wel vastgelegd in een V.N. verdrag met de belangrijke nuancering dat het recht op werken geen garantie op werk biedt, maar toch?
Ik vraag me af of onze samenleving niet meer inspanningen zou kunnen leveren om dat recht op werk voor meer mensen te garanderen, in het geval van onderwijs, gezondheidszorg of huisvesting streven we toch ook naar 100%.
Wat werkloosheid betreft is het blijkbaar eerder bon ton om de 5-7% - en op een hele samenleving is dat redelijk wat - die geen werk vinden te bespotten door inhoudsloze statements neer te poten zoals "Wie wilt werken, vindt werk." De realiteit is verre van zo rooskleurig voor sommigen.
Deze regering is daar eigenlijk typerend voor, wél spreken van een recht van werk wanneer het op het breken van stakingen en de toegang van de degenen die goede jobs hebben tot hun werkvloer, maar wanneer het op de taxshift aankomt kiezen voor maatregelen die niet per se het meeste aantal jobs creëren noch garanties nastreven langs de kant van werkgevers.