DaFreak zei:
Hoe bewijst dat je punt? Wat wil je daar eigenlijk mee zeggen? Dat socialisme iets onnatuurlijks is? Een artificieel menselijk construct? Zelfs als dat zo zou zijn? Wat dan? Zou het daarom minderwaardig zijn? Zelfs heel primitieve dieren kunnen niet enkel sociaal zijn, ze kunnen zelfs communistisch zijn. Denk aan bijen of mieren, die offeren zonder problemen hun leven op voor "the greater good". Bepaalde vogels hebben ook een solidaire structuur uitgebouwd en beschermen niet enkel hun eigen jongen maar ook naburige nesten van andere ouderparen.
Het is niet omdat de natuur hard is en ongelijkheid bestaat dat wij daarom een harde maatschappij moeten creëren of ongelijkheid in stand moeten houden. Beesten doen soms duivelse dingen maar zij weten niet beter. Wij hebben dat excuus niet. Anderzijds vind je in de natuur evengoed gelijkheid en tedere momenten. Het draait niet altijd enkel om overleven, voor heel wat dieren is zorgeloos spelen en ravotten een dagdagelijkse bezigheid.
Socialisme is vaak ook uit eigen belang. Aanvaarding door een andere, vergroten van eigen levenskansen, een kring opbouwen die de eigen mogelijkheden vergroten, belangstelling voor uzelf.
Plezier behalen uit zaken die je alleen niet zou kunnen verwezenlijken.
Een sluier, het slim trachten te spelen, tot je zelf een grote kans zou kunnen grijpen.
Een machtspositie innemen.
Als iemand iets geeft is dat daarom niet uit barmhartigheid, maar om een zekere macht op de persoon uit te oefenen, een vorm van controle. Hiërarchie, de andere heeft u nodig, en dat voedt het eigen ego. De andere staat onder u.
De meeste mensen kennen vaak niet of negeren bewust de redenen waarom ze zich sociaal uiten. Of negeren bewust continu de fouten die hun eigenlijk asociaal maakt.
Omgekeerd ook, mensen laten zich nogal gauw misleiden door iemand die zich sociaal voordoet, en worden gewoon een onderdaan vaan de andere zijn doel.
Hoe hoger op de ladder, hoe minder sociaal men wordt.
Vaak is dit gewoon goed verborgen.
Hoe hoger in het kader, hoe meer psychopaten en narcisten je tegenkomt.
Bedrijven stellen zich maatschappelijk verantwoord op of betuigen hun medeleven voor banale feiten, maar het hele hogere kader is wel verantwoordelijk voor de dood van x-tal kinderen ergens ver weg in de gifstoffen, of voelt geen drang om het principieel dan maar af te bollen.
DaFreak zei:
Ik wil heus niet beweren dat je met technische experts geen problemen zou hebben of dat die ook niet door macht gecorrupteerd kunnen worden maar als we al iets minder zouden steunen op ideologisch gezever en iets meer op experts en cijfermateriaal, dat zou al heel mooi zijn. Politiekers hangen te hard vast aan hun kleurtjes en zouden soms zelfs het zonlicht ontkennen als het niet in hun kraam past. Mensen, bedrijven, belangengroepen, niet iedereen is van goeie wil en kapitalisme kan op bepaalde punten het slechtste in een mens naar boven halen wanneer ze enkel het geld achterna lopen en geen oog hebben voor mogelijke gevolgen... Maar ook niet iedereen gaat over lijken. Ook vandaag al zitten er goeie mensen in de politiek die echt met de maatschappij begaan zijn.
Het risico met techocratie is net dat de macht naar een kleinere groep gaat en eens het fout gaat, hun macht blijven behouden.
Ivoren torens die puur aan de hand van hun vakdomein redeneren, en zichzelf superieur voelen. Het ene vakdomein zal ook het andere trachten te verdringen.
De econoom verdringt de psycholoog wanneer hij de kans krijgt, of omgekeerd. Maar psyche, het spirituele, is vaak de eerste verliezer.
Het gaat erom dat zij alle macht hebben he...de gewone werknemer zou geen invloed meer kunnen uitoefenen, want immers hij kent er toch niets van.
In theorie ga ik er helemaal mee akkoord.
Maar wat als het misgaat? En jij hebt niets meer te zeggen.
Tenzij je er één of ander democratisch systeem om zou hebben, kies een ingenieur ipv een politieker.
Die ingenieur zal politiek moeten gaan voeren, en wordt gewoonweg politieker. In de praktijk zal er gewoon geen verschil zijn.
DaFreak zei:
Kom nu, dat geloof je toch zelf niet? Jij ziet wetenschap als iets met een politieke kleur? Zoals ik het lees ben je eerder gewoon een pessimist die het zwart ziet waar ik het eerder wit zie. Het lijkt wel of je blauw wil gelijk stellen met wat we vandaag onmenselijk vinden. Daar kan ik me absoluut niet in vinden want ik stem waarschijnlijk volgende verkiezing blauw. :/
Elke vakdomein, met zijn experten zal totale vrijheid in hun handelen trachten te bereiken, blauw dus, omdat zij vinden dat ze daar recht op hebben, want zij zijn immers expert.
Maar rood of blauw, op een gegeven machtspositie is er haast geen verschil meer tussen eender welke kleur.
