Neoken, die miljoenen mensen naar wie je verwijst, met welk waardenkader zijn die opgegroeid?
Ik denk dat als er een iets alomtegenwoordig is, dat het religie is. Welke gemeenschap leeft er zonder religie? (met uitzondering van in het oosten boeddhisme misschien, dat historisch steeds de nadruk meer heeft gelegd op de weg, dan op het einde. Hoewel dit denk ik nu ook (zelfs bij de paus, heb ik het gevoel) hier meer de meer gangbare overtuiging wordt.)
Maar (zo goed als) alle Amerikanen, Afrikanen, Zuid-Amerikanen zijn gelovige mensen. En welk land in Europa is volledig seculier? Volgens mij echt geen een.
Godsdienst afzweren is dus historisch niet de beste manier om er mee om te gaan. Integreren (afzwakken) en zin geven volgens mij wel. Want, sorry als ik zeg dat er sommige parabels prachtig verwoorden hoe je het best kan handelen.
De symbolische betekenissen zijn pas vatbaar voor kinderen vanaf de leeftijd 11j.
Want als je in het tweede leerjaar waarden bijbrengt met behulp van Harry Potter, denk je dan heus dat ze denken van, "ahja, das allemaal nie waar, das maar een fictieboekje"...
Nee, die gaan ook vragen 'is da écht??'
Kijk, voedt kinderen op hoe je wilt, maar schets hen aub dat kader van 'Sharing is Caring'

Ik ben ECHT GEEN religieuze nutjob. Zelf altijd religie afgezworen en afgedaan als zever.
Dan in contact gekomen met zenboeddhisme en sindsdien wat verdraagzamer geworden. ook naar andere religies gaan kijken.
Soit, les goûts et les couleurs ne se discutent pas.

Maar ik denk dat ik, persoonlijk, een kind een schoon waardenkader kan bijbrengen mét de figuur Jezus, zònder die kinderen vrome engeltjes te maken

Die kritische geest komt zoiezo nog naar boven in de pubertijd. Dan maken ze de keuze wel

Denk je niet?