Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik dit verschrikkelijk vind. Zelfmoord is altijd verschrikkelijk maar nu het om een jongen van twaalf gaat... Naar mijn gevoel is dat nog net iets erger. En iedereen heeft zijn eigen mening omtrent zelfmoord maar ik vind dat persoonlijk niet zwak. Om één of andere reden kan ik er geen uitleg aan geven maar ik voel zoiets niet aan als zijnde 'zwak' of 'laf'. Als je het gevoel hebt dat niemand van je houdt en er niemand is om van te houden... Voor een kind moet dat verschrikkelijk zijn denk ik. Zoiets heb je deels zelf in de hand maar ik vind dat je dat niet mag verwachten van een kind.
Maar feit is ook dat sommige kinderen, en ik zeg dit niet graag, echt een pain in the ass kunnen zijn. Niemand vraagt om gepest of uitgesloten te worden maar kinderen zijn kei hard voor elkaar en de zwakste uit de groep moet er vaak/meestal aan geloven. Ikzelf heb, en dit zeg ik ook niet graag, vroeger ook mensen 'gepest'. Niet pesten in de zin dat ik hen verbaal of fysiek pijn deed, maar ze moesten gewoon uit mijn buurt blijven. Mijn vrienden en ik waren een hechte groep op school en waren 'de coole gasten van de speelplaats'. Elk jaar was er wel iemand die zich daar bij wou voegen maar dan hadden wij zoiets van 'Bol af, er zijn toch mensen genoeg op de speelplaats? Waarom moet je juist ons uitkiezen?'. Toen had ik zeker niet het gevoel dat ik pestte (en eigenlijk was dat ook zo, ik deed niemand kwaad ofzo) maar op die manier doe je mensen ook pijn. Zeker als ze bij andere mensen ook te horen krijgen dat ze ergens anders vrienden moeten gaan zoeken.
Maar met alle goede wil van de wereld, soms lukt het gewoon niet om met elkaar op te schieten. En dan kan je zo'n probleem, als directie, tijdelijk oplossen (en mss soms zelfs definitief) maar meestal loopt het vroeg of laat toch weer mis. Ik zal misschien een klein voorbeeldje geven uit mijn eigen situatie:
Nadat ik mijn vijfde jaar gedubbeld heb ben ik in de klas beland met een jongen, Tom, die voortdurend uitgesloten werd (ook niet echt gepest, hij hoorde er gewoon niet bij). De leerkrachten hebben toen een (zoveelste) poging ondernomen om hem bij de andere jongens te 'voegen' maar dat werkt na verloop van tijd averechts. Beste voorbeeld is de voetbalploeg. Wij hadden onze vaste 11 voor de schoolploeg maar plots werden we verplicht den Tom op te nemen in de selectie. In de goal pakte hij geen enkele bal, als verdediger ging hij véél te agressief om met de tegenstander, als spits liep hij meer buiten de lijnen dan binnen,... We hebben nog nooit zo zwaar verloren als toen die match.
En dat is een stom voorbeeld, maar soms heb je gewoon niets maar dan ook niets gemeenschappelijk met de gepeste. Wij liepen in Italië achter de grieten, den Tom tekende taktieken voor Age of Empires uit op papier. Wij zaten 's avonds te drinken in 't hotel, den Tom hield culturele gesprekken met de leerkrachten. Wij speelden voetbal in onze vrije tijd, den Tom onderhield een website over Karel de Grote,...
Snap je m'n punt? Ik vind dat je niemand mag veroordelen in dit verhaal. Als het niet klikt, klikt het niet. En je kan die band niet kunstmatig in leven houden, soms is er gewoon niets dat je aan zo'n persoon bindt. En zeker wanneer je als 12-jarige in het tweede middelbaar beland... Dan zit je sowieso al op een andere golflengte. School is de wereld niet maar misschien had de jongen buiten school ook problemen met sociaal contact, omwille van zijn hoogbegaafdheid.
Ik heb er lang over nagedacht vooraleer ik deze reply schreef. Maar ik kan echt niemand aanduiden als de schuldige. Toen ik die 'survival of the fittest' las dacht ik eerst 'Oh nee, hier zijn ze weer hoor... Onze TN-psychologen'. Maar ik denk dat ik ze gelijk moet geven. Die jongen was gewoon 'de lelijke eend' en de andere eenden hebben hem verstoten. Hoe cru dat ook mag klinken...
Laat wel één ding duidelijk zijn, iemand pesten omwille van zijn uiterlijk is iets helemaal anders. Een 'doodgewone' jongen 'tot de dood' pesten omdat hij een bril draagt, zwaarlijvig is, een handicap heeft,... Dat is wel te verhelpen denk ik en daar moet je kinderen ook omtrent informeren. Want zoiets is wel op te lossen naar mijn mening.
Dit is voor sommigen een gevoelige kwestie en ik hoop dat ik niemand kwets met wat ik zeg/schrijf want dat is zeker niet mijn bedoeling. Ik ben ook geen specialist ter zake, ik zeg enkel wat mijn opinie op de zaak momenteel is. Daarom mag je mijn opinie ook afbreken tot op de grond indien je het niet eens bent met me, dat maakt de discussie alleen maar interessanter.