Enkele ideetjes tussen het blokken door:
Vakbonden zomaar afschieten is kortzichtig. Erger me hier wel aan enkele posts, maar goed.
Vakbonden hebben volgens mij meerdere taken te vervullen in de arbeidsomgeving (dan spreek ik me niet uit over eventuele werkloosheidsuitkeringen).
1. Het micro-niveau. Vakbonden kunnen in conflicten bemiddelend optreden en werknemers hun rechten duidelijk maken. Vakbonden kunnen in deze als katalysator dienen en reeds met een consensus naar de werkgever trekken ook. Afgevaardigden vormen een aanspreekpunt voor werkgever en werknemer wat de sociale vrede ten goede komt. Dit bespaart informatiekosten edm.
Daarnaast is er ook een onevenwicht in de praktijk tussen de macht die een werkgever en een werknemer hebben. Het fabeltje van ik ben niet tevreden op mijn werk, ik ga naar een ander, gaat makkelijk op als iemand gediplomeerd is. Mensen zonder diploma zitten vaak noodgedwongen op 1 werk vast. Als een vakbond kan meehelpen dit machtsevenwicht te bekomen, graag.
2. Vakbonden zou ik liever in een aangepaste rol zien op macro-niveau én een iets verstandiger rol. Vakbonden mogen kritiek leveren, en moeten dat zelf doen om de belangen van hun achterban te verdedigen. Echter ben ik meer fan van een vakbond die samenwerkt in een ondernemingsraad, met de werkgevers en zo voor beide partijen een mooi standpunt verkoopt. Dit kan natuurlijk zowel een kracht als een zwakte zijn, dus uit strategisch standpunt begrijp ik de vakbond wel.
Daarnaast zou ik ook graag hebben dat de vakbond hun studiediensten een plan uitwerken voor de toekomst, kritiek geven moet en mag, maar stel er dan wel iets tegenover. De vakbonden hebben zeer zeker capabele mensen in hun rangen die velen op dit forum qua intelligentie overstijgen. Ze afdoen als een bende imbecielen zegt denk ik meer over een persoon zelf, dan over de vakbond zelf.
even opmerken dat er door de 2 grootste vakbonden wel degelijk alternatieven zijn opgesteld. Discussieerbaar natuurlijk, maar er is over nagedacht 
Daarnaast moeten ze voor mij wel omzichtiger omspringen met het stakingsrecht, zonder dat hieraan geraakt mag worden, tenzij in publieke sectoren, maar dan wel met een minimum minimorum-werkbezetting. Zoals in deze periode waar de vakbonden reeds de staking van 30 januari anderhalve maand op voorhand aankodigen.
Strategisch gezien speel je zo meteen je sterkste verweermiddel meteen weg. Overigens is het een foute ingesteldheid ook en verliezen ze veel geloofwaardigheid.
Aan de vrije-marktbelievers hier in arbeidsomgeving heb ik enkel te zeggen dat ze realiteitszin ontbreken wat overigens meteen in de praktijk wordt bewezen door het feit dat er wel vakbonden zijn en mensen hun bijdrages blijkbaar met veel plezier betalen. Of vormen vakbonden dan geen entiteit in onze vrije markt? Wanneer je een belangenorganisatie meteen afschildert als in strijd met de vrije markt omdat ze andere mensen helpt onrecht aan te kaarten, kan je net zo goed advocaten ook afschieten. Hoe ridicuul.
De functionele rechtspersoonlijkheid vind ik ook goed.
Op macro-niveau vormen ze overigens ook een gesprekspartner die makkelijk bereikbaar is en gelegitimeerd wordt door het aantal gesyndiceerden. Ik geloof dat in 80% een werknemer gesyndiceerd is. Het idee dat mensen die lid van een vakbond zijn niet ontslagen kunnen worden, vind ik ook heel eigenaardig gezien dit geenszins het geval is.
Om eventjes @Nas te antwoorden:
Het geloof dat aan elk ontslag een rechtvaardige reden voorafgaat is een manifest foute veronderstelling.
Ik zou denken dat het een parodie was...