En de oorzaak ligt in het productieproces: de kapitalisten weigerden vanaf de jaren '70 nog verder kapitaal te accumuleren door de productie van goederen. Via loondeprivatie kozen zij de snelle weg naar het geld: goedkopere arbeidskrachten, minder innovatie, etc... Het overtollige kapitaal gebruikten zij liever in de financiële sector. Uiteindelijk is de bom gebarsten en zijn de arbeiders 2maal te pineut: eerst 30 jaar inleveren en vervolgens nu de kosten betalen van de speculatiedrang van de kapitalistische klasse. Het probleem zit hem dan ook niet in de financiële sector, maar in de productieverhoudingen. Zolang deze niet veranderen, zal je altijd dergelijke crisissen kennen, omdat je voortdurend zit met het fenomeen van overaccumulatie gevolgd door onderconsumptie en overproductie. En dat is de aard van het kapitalisme, het was in 1929 niet anders. Zolang er kapitalisme bestaat, zijn er in het productieverhoudingen alle kiemen aanwezig om op de x-aantal jaar verontwaardigd te zijn over de snode bankiers. De bankiers zijn fenomeen, een gevolg van wat iets veel dieper ligt.
