Archief - Belgie: republiek of monarchie

DéWé · 27 dec 2015

memorexxx zei:
...
Er is geen enkel voordeel aan de andere systemen. We hebben nu dit. Er zijn eigenlijk niet zoveel landen met een koning meer. Dat is specialer dan een president (zie boven). Hou maar zo dan.
Ik snap niet hoe je zo tegen het koningshuis kan zijn? Gaat het dan alleen om die dotaties? Ik weet niet of een president goedkoper uitkomt...

Sorry, reactie was deels gericht op andere posts die hier die ijveren voor een koning met feitelijke macht met veto en dergelijke. Ik las jouw post deels in die lijnen. As said, ik ben niet zo tegen ons huidig koningshuis. Wat mij betreft mag dat blijven staan in zijn huidige vorm, en dan liefst met een koning die inderdaad die symbolische functie vervult omdat ik daar effectief wel de waarde van kan inzien.

Dat is dan vooral omdat we het nu toch hebben; als we het niet hadden mij evengoed, en als het wordt afgeschaft moet hier voor mij ook geen president komen. Maar aub geen koning met bestuursmacht en mogelijkheden om politieke beslissingen te nemen

.

beryl · 27 dec 2015

Thorfin zei:
Natuurlijk kennen we geschiedenis. Iets afbreken is gemakkelijk natuurlijk. Alexander de Grote, Lodewijk de 14de, Peter de Grote, Willem de veroveraar, Elizabeth I, Knoet de Grote, Karel de Grote, Gustav Adolf III,.... Stuk voor stuk heersers die hun macht erfelijk hebben verworven.

Eerlijk gezegd zijn veel ervan eerder voorbeelden van waarom je beter geen koning hebt dan wel. Alexander de Grote bijvoorbeeld was een formidabele militaire aanvoerder maar hij heeft wel heel zijn land in een oorlog gestort en steden gaan platbranden in Perzië. Het is een interessante figuur en hij heeft een indrukwekkend parcours afgelegd, maar het is geen voorbeeld van een koning die goed is geweest voor de bevolking.

En zelfs als je hier en daar een voorbeeld van en goede koning vindt neemt dat niet weg dat er heel veel heel slechte geweest zijn. Er is een reden waarom zo goed als elk land ter wereld zijn monarchie weggestuurd heeft of op zijn minst de macht ervan sterk beperkt heeft.

Nahrtent · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Natuurlijk kennen we geschiedenis. Iets afbreken is gemakkelijk natuurlijk. Alexander de Grote, Lodewijk de 14de, Peter de Grote, Willem de veroveraar, Elizabeth I, Knoet de Grote, Karel de Grote, Gustav Adolf III,.... Stuk voor stuk heersers die hun macht erfelijk hebben verworven.

Maar enfin :lol:

beryl zei:
Eerlijk gezegd zijn veel ervan eerder voorbeelden van waarom je beter geen koning hebt dan wel. Alexander de Grote bijvoorbeeld was een formidabele militaire aanvoerder maar hij heeft wel heel zijn land in een oorlog gestort en steden gaan platbranden in Perzië. Het is een interessante figuur en hij heeft een indrukwekkend parcours afgelegd, maar het is geen voorbeeld van een koning die goed is geweest voor de bevolking.

Bwah, dat mag je zo niet stellen, eigenlijk. In die tijd was de koning ook absoluut niet bezig met het welzijn van zijn volk, maar wel met roem en rijkdom voor hemzelf en voor de natie. Alexander's grote verdienste is dat hij zowat de halve toenmalige wereld gehelleniseerd heeft, de culturele vooruitgang die daarmee gepaard ging is niet te onderschatten (maar heeft idd weinig effect gehad op het leven van de modale burger, big surprise). Hij heeft alleszins heel veel culturen bij elkaar gebracht.

Ik vind het wel grappig om Alexander De Grote als voorbeeld te geven van een sterke dynastieke heerser, terwijl die mogelijk zijn eigen vader heeft laten vermoorden, en zijn rijk na zijn dood volledig uit elkaar is gevallen (zijn zoon en vrouw zijn vermoord door de diadochen). Da's imo geen reclame voor de continuïteit van het erfelijk koningschap, maar goed.

Goede voorbeelden van sterke dynastieën die hun volk vooruit geholpen hebben zijn gewoon heel erg schaars. Tot enkele eeuwen geleden was dat ook helemaal geen issue eh. Jozef II is een bekend voorbeeld van een relatief 'goede' heerser uit een sterke dynastie (de Habsburgers).

beryl · 28 dec 2015

SinDweller zei:
Maar enfin

Bwah, dat mag je zo niet stellen, eigenlijk. In die tijd was de koning ook absoluut niet bezig met het welzijn van zijn volk, maar wel met roem en rijkdom voor hemzelf en voor de natie. Alexander's grote verdienste is dat hij zowat de halve toenmalige wereld gehelleniseerd heeft, de culturele vooruitgang die daarmee gepaard ging is niet te onderschatten (maar heeft idd weinig effect gehad op het leven van de modale burger, big surprise). Hij heeft alleszins heel veel culturen bij elkaar gebracht.

Ik vind het wel grappig om Alexander De Grote als voorbeeld te geven van een sterke dynastieke heerser, terwijl die mogelijk zijn eigen vader heeft laten vermoorden, en zijn rijk na zijn dood volledig uit elkaar is gevallen (zijn zoon en vrouw zijn vermoord door de diadochen). Da's imo geen reclame voor de continuïteit van het erfelijk koningschap, maar goed.

Goede voorbeelden van sterke dynastieën die hun volk vooruit geholpen hebben zijn gewoon heel erg schaars. Tot enkele eeuwen geleden was dat ook helemaal geen issue eh. Jozef II is een bekend voorbeeld van een relatief 'goede' heerser uit een sterke dynastie (de Habsburgers).

Maar je kan je natuurlijk afvragen of het feit dat koningen met de roem en rijkdom van hun natie bezig waren en niet met het welzijn van het volk niet rechtstreeks het gevolg was van het bestaan van (absolute) monarchieën. Een koning die een koninkrijk heeft dat min of meer tot zijn persoonlijk bezit behoort en die de grondstoffen en de bevolking van zijn koninkrijk kan aanwenden om zijn koninkrijk nog groter te maken zal geneigd zijn dat ook te doen. In een democratie heb je dat niet. Als de cd&v morgen een oorlog start om het Nederlands grondgebied te annexeren en ze winnen de oorlog, dan wordt de CD&V daar op termijn niet rijker van en als ze de volgende keer de verkiezingen verliezen aan de NVA hebben ze zelfs een andere partij machtiger gemaakt. Oorlogen met als doel gebiedsuitbreiding zullen daardoor heel wat zeldzamer zijn in democratieën dan wanneer een monarchie het land regeert.

Op da vlak zou je kunnen zeggen dat de continuïteit van monarchieën eerder een nadeel dan een voordeel is.

Thorfin · 28 dec 2015

Mijn voorbeelden waren enkel om aan te tonen dat vorsten die hun titel erfelijk hebben verworven wel degelijk sterke leiders kunnen zijn die het volk volledig achter zich kunnen krijgen en tot grootse acties in staat stellen en dat ze dus niet als arbitraire idioten die alle macht verkregen hebben via hun papa mogen worden beschouwd..

En natuurlijk is deze staatsvorm geen garantie op succes, het blijft een gokspel, maar bij absolute monarchen heb je nog altijd een democratisch verkozen parlement dat wetten voorlegt ter goedkeuring en in 99% van de gevallen keurt die koning die dan ook goed, ik zie dus niet in hoe je hiervan zo'n dictatoriaal probleem van kan maken.

Je hebt gewoon een extra waarbij de koning een veel sterkere figuur is en die het volk kan weten te motiveren. Ik heb daar persoonlijk nood aan. Of ben ik echt de enige die een sterke figuur mist in België?

Nahrtent · 28 dec 2015

beryl zei:
Maar je kan je natuurlijk afvragen of het feit dat koningen met de roem en rijkdom van hun natie bezig waren en niet met het welzijn van het volk niet rechtstreeks het gevolg was van het bestaan van (absolute) monarchieën. Een koning die een koninkrijk heeft dat min of meer tot zijn persoonlijk bezit behoort en die de grondstoffen en de bevolking van zijn koninkrijk kan aanwenden om zijn koninkrijk nog groter te maken zal geneigd zijn dat ook te doen.

Het rijk beschermen, en indien mogelijk verrijken en uitbreiden, was gewoon de vanzelfsprekende taak van de koning, ook in de ogen van de bevolking. De tijdsgeest is gewoon anders nu, dat is het gevolg van een lang proces. Met jouw standpunt zou je 2000 jaar geleden heel weinig succes gekend hebben, en wie weet binnen 100 jaar ook niet meer.

In een democratie heb je dat niet. Als de cd&v morgen een oorlog start om het Nederlands grondgebied te annexeren en ze winnen de oorlog, dan wordt de CD&V daar op termijn niet rijker van en als ze de volgende keer de verkiezingen verliezen aan de NVA hebben ze zelfs een andere partij machtiger gemaakt. Oorlogen met als doel gebiedsuitbreiding zullen daardoor heel wat zeldzamer zijn in democratieën dan wanneer een monarchie het land regeert.

Op da vlak zou je kunnen zeggen dat de continuïteit van monarchieën eerder een nadeel dan een voordeel is.

Bwah, dat vind ik niet zo eenduidig. De vergaarde rijkdom werd wel degelijk geïnvesteerd in dingen die de bevolking ook ten goede kwamen, zij het in bescheiden mate. Publieke gebouwen, brood en spelen. 't Is altijd leuker om bij de winnaars te horen, hé.

Thorfin zei:
Mijn voorbeelden waren enkel om aan te tonen dat vorsten die hun titel erfelijk hebben verworven wel degelijk sterke leiders kunnen zijn die het volk volledig achter zich kunnen krijgen en tot grootse acties in staat stellen en dat ze dus niet als arbitraire idioten die alle macht verkregen hebben via hun papa mogen worden beschouwd..

Iedereen kan een sterke leider zijn, of een zwakke leider. Jij koppelt dat aan erfopvolging, maar dat verband is gewoon onbestaande.

En natuurlijk is deze staatsvorm geen garantie op succes, het blijft een gokspel, maar bij absolute monarchen heb je nog altijd een democratisch verkozen parlement dat wetten voorlegt ter goedkeuring en in 99% van de gevallen keurt die koning die dan ook goed, ik zie dus niet in hoe je hiervan zo'n dictatoriaal probleem van kan maken. Je hebt gewoon een extra waarbij de koning een veel sterkere figuur is en die het volk kan weten te motiveren. Ik heb daar persoonlijk nood aan.

Je komt nogal verblind over tbh. Een president kan het volk ook motiveren. Je romantiseert het idee van een erfelijk koningschap gewoon volledig, je gaat mee in de eeuwenoude gedachtegang dat een koning door een hogere macht is uitverkoren om macht te hanteren, wat natuurlijk onzin is.

Of ben ik echt de enige die een sterke figuur mist in België?

Ongetwijfeld niet, maar waarom moet dat per se een koning zijn? De titel van koning biedt geen enkele garantie dat die persoon een sterk figuur is. Geen enkele.

Thorfin · 28 dec 2015

SinDweller zei:
Iedereen kan een sterke leider zijn, of een zwakke leider. Jij koppelt dat aan erfopvolging, maar dat verband is gewoon onbestaande.

Je komt nogal verblind over tbh. Een president kan het volk ook motiveren. Je romantiseert het idee van een erfelijk koningschap gewoon volledig, je gaat mee in de eeuwenoude gedachtegang dat een koning door een hogere macht is uitverkoren om macht te hanteren, wat natuurlijk onzin is.

Ongetwijfeld niet, maar waarom moet dat per se een koning zijn? De titel van koning biedt geen enkele garantie dat die persoon een sterk figuur is. Geen enkele.

Nee, juist niet, zoals je zegt kan iedereen een sterke of zwakke leider zijn. Dus ook een koning. Jullie koppelen erfopvolging direct aan een leider die niet capabel kan zijn. Terwijl iemand die democratisch verkozen is waarschijnlijk evenveel kans heeft om een slechte leider te zijn. Zal Donald Trump een goede leider zijn indien hij verkozen wordt? Niemand die dat nu kan zeggen. Het leiderschap maakt de leider en valt niet op iemands gezicht of CV af te lezen.

Uiteraard kan een President ook motiveren, maar voor korte termijn. Een Koning is een vertrouwde figuur die er binnen 20 jaar nog altijd zal zijn voor zijn land. Een volk kan voeling krijgen met een Koning, zeker als je er al zo lang mee vertrouwd bent, en dat kan een enorm sterk symbool zijn in tijden van crisis.

Het is uiteraard geen garantie op een sterk leider en dat wil ik ook helemaal niet gaan bewijzen, maar de kans dat een Koning een slechte leider is, is volgens mij niet groter dan dat van een President enkel maar omdat die door een meerderheid is verkozen. Dat is daarom ook geen garantie dat hij een sterk leider zal zijn. President of Koning, het is bij allebei fingers crossed. Zal Marie Le Pen een goed President zijn wanneer de Franse bevolking de Islam spuugzat is en nog massaler impulsief op FN gaat stemmen uit frustratie?

Nahrtent · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Nee, juist niet, zoals je zegt kan iedereen een sterke of zwakke leider zijn. Dus ook een koning. Jullie koppelen erfopvolging direct aan een leider die niet capabel kan zijn.

Ik alvast niet.

Terwijl iemand die democratisch verkozen is waarschijnlijk evenveel kans heeft om een slechte leider te zijn. Zal Donald Trump een goede leider zijn indien hij verkozen wordt? Niemand die dat nu kan zeggen. Het leiderschap maakt de leider. Wijsheid valt niet op iemands gezicht of CV af te lezen.

Als het volk iemand verkiest om het te leiden, dan is het toch niet slecht dat die persoon ook effectief de leiding krijgt? En als hij het slecht doet, is hij weg.

Uiteraard kan een President ook motiveren, maar voor korte termijn. Een Koning is een vertrouwde figuur die er binnen 20 jaar nog altijd zal zijn voor zijn land.

For better or for worse. Dat laatste gaat er precies niet in bij jou.

Een volk kan voeling krijgen met een Koning, zeker als je er al zo lang mee vertrouwd bent, en dat kan een enorm sterk symbool zijn in tijden van crisis.

Da's een holle stelling.

President of Koning, het is bij allebei fingers crossed. Zal Marie Le Pen een goed President zijn wanneer de Franse bevolking de Islam spuugzat is en nog massaler impulsief op FN gaat stemmen uit frustratie?

Het is aan de huidige president om die frustratie te beantwoorden. Lukt dat niet, dan wordt hij weggestemd. Zo zal het ook Marine Le Pen vergaan. Dat is net het mooie eraan.

-----
Het enige waar ik je op kan tegemoet komen, is dat er misschien geen limiet zou moeten staan op het aantal ambtstermijnen voor een president.

Thorfin · 28 dec 2015

Dan moet je me toch nog enkele goede voorbeelden kunnen geven van (Europese) Koningen die geregeerd hebben tot aan hun dood en een land compleet de verdoemenis hebben ingebracht om me volledig te kunnen overtuigen.

DéWé · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Nee, juist niet, zoals je zegt kan iedereen een sterke of zwakke leider zijn. Dus ook een koning. Jullie koppelen erfopvolging direct aan een leider die niet capabel kan zijn.

Ik vermoed dat de "jullie" ook op mij slaat. Ik heb nergens gezegd dat ik erfopvolging automatisch aan slecht leiderschap koppel, en heb dit ook al meer dan een keer expliciet gezegd in eerdere posts. Noch heb ik dat een koning geen sterk leider zou kunnen zijn.

Terwijl iemand die democratisch verkozen is waarschijnlijk evenveel kans heeft om een slechte leider te zijn. Zal Donald Trump een goede leider zijn indien hij verkozen wordt? Niemand die dat nu kan zeggen. Het leiderschap maakt de leider en valt niet op iemands gezicht of CV af te lezen.

Uiteraard kan een President ook motiveren, maar voor korte termijn. Een Koning is een vertrouwde figuur die er binnen 20 jaar nog altijd zal zijn voor zijn land. Een volk kan voeling krijgen met een Koning, zeker als je er al zo lang mee vertrouwd bent, en dat kan een enorm sterk symbool zijn in tijden van crisis.

Het is uiteraard geen garantie op een sterk leider en dat wil ik ook helemaal niet gaan bewijzen, maar de kans dat een Koning een slechte leider is, is volgens mij niet groter dan dat van een President enkel maar omdat die door een meerderheid is verkozen. Dat is daarom ook geen garantie dat hij een sterk leider zal zijn. President of Koning, het is bij allebei fingers crossed. Zal Marie Le Pen een goed President zijn wanneer de Franse bevolking de Islam spuugzat is en nog massaler impulsief op FN gaat stemmen uit frustratie?

Verder heeft SinDweller het al min of meer gezegd, je komt inderdaad over alsof je een heel geromantiseerd beeld van bepaalde zaken hebt. Wat betreft "geen garantie op goed leiderschap bij een president of dergelijke", het lijkt me duidelijk dat het in geval van een slecht leider voordelig is dat die na x aantal jaar kan weggestemd worden.

Rider · 28 dec 2015

Würzel zei:
Slecht voorbeeld.

Tenslotte trekt hij op zijn vader, en dat is niet Albert II maar de Italiaan waar Paola tien jaar mee te doen heeft gehad.

Hij trekt anders ERG hard op zijn vader, broer, en bastaardzus...

en dan nog.... hij werd toch wel degelijk "opgevoed als prins"...hetgeen dit dus een perfect acceptabel voorbeeld maakt.

Thorfin · 28 dec 2015

spliffrider zei:
Hij trekt anders ERG hard op zijn vader, broer, en bastaardzus...

en dan nog.... hij werd toch wel degelijk "opgevoed als prins"...hetgeen dit dus een perfect acceptabel voorbeeld maakt.

Maakt dat hem dan een potentieel incapabel leider?

Rider · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Maakt dat hem dan een potentieel incapabel leider?

Je moet wel mee zijn met de discussie éh

Je draait de bewijslast hier 180° om:
Ik poste zijn foto als reactie op de stelling dat "royalty van jongsaf aan gefocused wordt op de uitvoering van hun job en dus per definitie capabel zijn".

Nahrtent · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Dan moet je me toch nog enkele goede voorbeelden kunnen geven van (Europese) Koningen die geregeerd hebben tot aan hun dood en een land compleet de verdoemenis hebben ingebracht om me volledig te kunnen overtuigen.

Waarom moeten die tot aan hun dood geregeerd hebben? Als ze afgezet worden, of aftreden, maar tijdens hun regeerperiode een land verneukt hebben, is dat toch voldoende?

Fliips II van Spanje is een bekend voorbeeld. Aanvankelijk was zijn rijk op een hoogtepunt, maar hij heeft het zowat volledig geruïneerd.
Louis XIV, die jij nog als een sterk leider noemde hierboven, hetzelfde. Te veel oorlog gevoerd, te veel geld uitgegeven, en daarmee Frankrijk met een immense schuld belast. De gevolgen waren wel kleiner dan voor Spanje.

Rider · 28 dec 2015

Thorfin zei:
Dan moet je me toch nog enkele goede voorbeelden kunnen geven van (Europese) Koningen die geregeerd hebben tot aan hun dood en een land compleet de verdoemenis hebben ingebracht om me volledig te kunnen overtuigen.

Wat dacht ge van Leopold de 2de? Of telt het alleen als ze hun éigen land om zeep hebben geholpen?

Rider · 28 dec 2015

Shit gast een lijst met alle europese koningen of zelfs maar "geslachten" die ganse landen naar de fuck hebben gekregen daar is zelfs geen beginnen aan... Lees een geschiedenisboek, luister naar Dan Carlin's "hardcore history" of speel "Europa Universalis"

Ik wil hier relativeren & nuanceren tot op de bodem; maar als je claimt dat de monarchie goed is, ga je weinig argumenten vinden in de geschiedenisboeken.

beryl · 29 dec 2015

SinDweller zei:
Het rijk beschermen, en indien mogelijk verrijken en uitbreiden, was gewoon de vanzelfsprekende taak van de koning, ook in de ogen van de bevolking. De tijdsgeest is gewoon anders nu, dat is het gevolg van een lang proces. Met jouw standpunt zou je 2000 jaar geleden heel weinig succes gekend hebben, en wie weet binnen 100 jaar ook niet meer.

Bwah, dat vind ik niet zo eenduidig. De vergaarde rijkdom werd wel degelijk geïnvesteerd in dingen die de bevolking ook ten goede kwamen, zij het in bescheiden mate. Publieke gebouwen, brood en spelen. 't Is altijd leuker om bij de winnaars te horen, hé.

Er is een onderscheid tussen wat we nu als een succesvolle koningen beschouwen en hoe die door zijn tijdsgenoten en onderdanen werd gepercipieerd. In het feodale tijdperk in Europa zag men het als een recht van een koning om oorlog te voeren en zijn rijk uit te breiden, maar dat wil daarom niet zeggen dat men tevreden was als een koning dit deed. Er zijn talloze opstanden geweest in Europa omdat de bevolking extra belastingen die een oorlog met zich meebracht niet wou betalen, al zullen die belastingen wel iets hoger geweest zijn bij een verloren oorlog dan bij een gewonnen oorlog, een winnende koning zal dus inderdaad wel geprefereerd worden boven een verliezende koning.

En los van de vraag of de bevolking nu tevreden was met een koning de oorlog voerde zolang hij won, denk ik dat heel de mindset van gebiedsuitbreidingen en dergelijke minstens gedeeltelijk te verklaren is net omdat er monarchieën bestonden die het koninkrijk als hun persoonlijk bezit konden zien dat ze die, net zoals andere bezittingen, konden doorgeven aan hun kinderen. In een democratie kan de regerende partij inderdaad ook voordeel hebben bij een gewonnen oorlog maar het voordeel is veel indirecter en het is veel minder zeker dat ze er zelf op termijn veel aan hebben. Je moet trouwens maar eens kijken hoe weinig territoriale annexaties er gebeurd zijn na offensieve oorlogen door democratieën. Toen Europa nog geregeerd werd door koningen was dit schering en inslag. Democratische landen vechten over het algemeen trouwens hoe dan ook een pak minder oorlogen uit en de oorlogen die gevochten worden zijn vaak veel kleinschaliger dan de totale oorlogen van vroeger. Ik vermoed toch dat dat deels komt omdat er in een democratie veel minder persoonlijk nut verbonden is aan het winnen van een oorlog.

Nahrtent · 29 dec 2015

beryl zei:
Er is een onderscheid tussen wat we nu als een succesvolle koningen beschouwen en hoe die door zijn tijdsgenoten en onderdanen werd gepercipieerd. In het feodale tijdperk in Europa zag men het als een recht van een koning om oorlog te voeren en zijn rijk uit te breiden, maar dat wil daarom niet zeggen dat men tevreden was als een koning dit deed. Er zijn talloze opstanden geweest in Europa omdat de bevolking extra belastingen die een oorlog met zich meebracht niet wou betalen, al zullen die belastingen wel iets hoger geweest zijn bij een verloren oorlog dan bij een gewonnen oorlog, een winnende koning zal dus inderdaad wel geprefereerd worden boven een verliezende koning.

Ja sorry, ik zat met bovenstaande schets dus wel nog bij Alexander de Grote, had even over het hoofd gezien dat we daarna overgeschakeld waren op Europese vorsten. Dat koningschap werd inderdaad heel anders ingevuld.

Je moet trouwens maar eens kijken hoe weinig territoriale annexaties er gebeurd zijn na offensieve oorlogen door democratieën. Toen Europa nog geregeerd werd door koningen was dit schering en inslag. Democratische landen vechten over het algemeen trouwens hoe dan ook een pak minder oorlogen uit en de oorlogen die gevochten worden zijn vaak veel kleinschaliger dan de totale oorlogen van vroeger. Ik vermoed toch dat dat deels komt omdat er in een democratie veel minder persoonlijk nut verbonden is aan het winnen van een oorlog.

Goh, misschien. Anderzijds kunnen democratisch verkozen leiders wel beslissen om zich in de paar jaar dat ze aan de macht zijn zo veel mogelijk te verrijken, met enorm veel corruptie tot gevolg (een bekend doch niet recent voorbeeld zijn de pro-consuls in het Romeinse Rijk die de hun toegewezen provincie zo veel mogelijk uitpersten). Oorlogsvoering an sich is ook niet het criterium om een koning op te beoordelen imo. Wij ervaren oorlog nu als per definitie slecht, maar vroeger waren dat gewoon de spelregels. Je moet het verleden niet al te veel bekijken door een moderne bril om er een oordeel te vellen. Een koning die geen oorlog voerde als de omstandigheden zich daar toe leenden, werd ook gewoon beschouwd als een zwakke koning.

Er zijn - naar de normen van de tijdsgeest - ook meer dan genoeg goede koningen geweest, dat is eigenlijk wat ik wil zeggen. Anders zou het systeem ook niet zo lang blijven bestaan hebben, he. Het is pas met een toenemende individualisering en secularisering van de maatschappij, toen mensen zich minder vanzelfsprekend gingen schikken in hun lot, dat die mentaliteit veranderd is.

AreVee · 29 dec 2015

Doe mij maar een republiek.

DéWé · 29 dec 2015

beryl zei:
En los van de vraag of de bevolking nu tevreden was met een koning de oorlog voerde zolang hij won, denk ik dat heel de mindset van gebiedsuitbreidingen en dergelijke minstens gedeeltelijk te verklaren is net omdat er monarchieën bestonden die het koninkrijk als hun persoonlijk bezit konden zien dat ze die, net zoals andere bezittingen, konden doorgeven aan hun kinderen. In een democratie kan de regerende partij inderdaad ook voordeel hebben bij een gewonnen oorlog maar het voordeel is veel indirecter en het is veel minder zeker dat ze er zelf op termijn veel aan hebben. Je moet trouwens maar eens kijken hoe weinig territoriale annexaties er gebeurd zijn na offensieve oorlogen door democratieën. Toen Europa nog geregeerd werd door koningen was dit schering en inslag. Democratische landen vechten over het algemeen trouwens hoe dan ook een pak minder oorlogen uit en de oorlogen die gevochten worden zijn vaak veel kleinschaliger dan de totale oorlogen van vroeger. Ik vermoed toch dat dat deels komt omdat er in een democratie veel minder persoonlijk nut verbonden is aan het winnen van een oorlog.

Even terzijde, over het principe van de democratische vrede bestaat nog wel wat discussie en er zijn al tal van onderzoeken geweest die vaak uiteenlopende conclusies hebben. Zo zijn er bv. onderzoeksresultaten die weergeven dat democratische landen even vaak in oorlog zijn als niet-democratische landen, maar voornamelijk met niet-democratische landen i.p.v. met een ander democratisch land.
De wikipedia pagina over het concept geeft op dat vlak wel een redelijk uitgebreid overzicht van studies en mogelijke oorzaken waarom het zo zou zijn: https://en.wikipedia.org/wiki/Democratic_peace_theory#Statistical_significance

Archief - Belgie: republiek of monarchie

Wat vind jij van de monarchie?

Ik ben voorstander van een absolute monarchie

Ik ben tevreden met zoals het er nu aan toegaat

Graag een koning, maar dan met louter een cerimoniele rol

Ik ben voor een republiek, maar er zijn belangrijkere problemen

Onmiddelijk afschaffen!

Het kan me allemaal geen bal schelen!

DéWé

Legacy Member

beryl

Legacy Member

Nahrtent

Legacy Member

beryl

Legacy Member

Thorfin

Legacy Member

Nahrtent

Legacy Member

Thorfin

Legacy Member

Nahrtent

Legacy Member

Thorfin

Legacy Member

DéWé

Legacy Member

Rider

Legacy Member

Thorfin

Legacy Member

Rider

Legacy Member

Nahrtent

Legacy Member

Rider

Legacy Member

Rider

Legacy Member

beryl

Legacy Member

Nahrtent

Legacy Member

AreVee

Legacy Member

DéWé

Legacy Member