Archief - Belastingen betalen

Dieleman_F · 15 apr 2007

Het tweede, of denk je dat een manager in privé maar 40 000 waard is?

Burny · 15 apr 2007

Ik was niet zeker, dus mag ik het toch vragen hé. Het kon toch ook zijn dat zo'n prutser (imo) gewoon niet meer waard is.

Tw33tst3r · 15 apr 2007

mja tis idd zo dat die 192.000€ +-15% is van wat em in de privé zou pakken
mr zoals ik al zei welke specialisten dat beweerden en hoe ze in godsnaam een ministerpost met eender welke job in de privé kunnen vergelijken is mij echt een raadsel

en ik moet zeggen dat ik niet kan inzien dat eender wie 192.000€ per jaar verdient, dat ze het krijgen dat kan ik niet ontkennen..
maar verdienen? dan moet em toch es eerst zorgen dat de kleine man iets merkt van zijn beloftes ipv gwn verder en verder van de droom van een eigen huis of appartement te verwijderen

cru gezegd verdient onze eerste minister elk jaar een nieuwe lap bouwgrond
hoe kunde da nu verantwoorden in tijden waar het slecht gaat en waar van iedereen besparingen verwacht worden, alléja toch op laagste niveau's

Time · 15 apr 2007

Blanco zei:
Dacht ik het niet...
Ze mogen dan ook nog eens meerdere beroepen uitoefenen en ze bepalen hun eigen lonen.

Ze zijn nog eens incompetent ook zeker? Wat zij doen kan jij ook? :lol:

Tw33tst3r · 15 apr 2007

Time^- zei:
Ze zijn nog eens incompetent ook zeker? Wat zij doen kan jij ook?

dat zal hij prolly niet gaan beweren
mr zeg zelf tis toch nie logisch dat mensen zelf hun loon kunnen bepalen als ze in overheidsdienst zijn zoals ministers bvb :/
en tbh van wat ze laten zien is niks dat hier niemand zou kunnen van wat ze achter schermen doen is een heel ander paar mouwen

Time · 15 apr 2007

Het enige wat wij zien zijn persconferenties en tv- & radio-optredens, lijkt me logisch dat hun echte competenties zelden voor het grote publiek te zien zijn.

Moesten al die 'zakkenvullers'-zagers het werkschema van een minister zien zouden ze wel anders piepen.

Maar zagen op de overheid is te leuk. ^^ Niet dat deze overheid geen kritiek verdient, maar het leven van een toppoliticus wordt hier toch wel ferm onderschat.

DA_MadAce · 15 apr 2007

Het is enorm spijtig dat ministers hun eigen loon naar omhoog kunnen laten gaan. Langs de andere kant moeten ze een groot deel van hun maandloon aan de partij afstaan.

En ministers werken hard he.

Gentille · 15 apr 2007

DA_MadAce zei:
En ministers werken hard he.

Ik denk dat het toch niet te onderschatten valt. Het leven van een Herman De Croo bv. Ik denk dat die kerel niet veel thuis is

Tw33tst3r · 15 apr 2007

Time^- zei:
Het enige wat wij zien zijn persconferenties en tv- & radio-optredens, lijkt me logisch dat hun echte competenties zelden voor het grote publiek te zien zijn.

Moesten al die 'zakkenvullers'-zagers het werkschema van een minister zien zouden ze wel anders piepen.

Maar zagen op de overheid is te leuk. ^^ Niet dat deze overheid geen kritiek verdient, maar het leven van een toppoliticus wordt hier toch wel ferm onderschat.

dat kan allemaal wel fijn zijn, mr de overheid moet ons leiden en niet laten lijden
dat ze eens leiden door voorbeeld ipv door loze uitspraken
ze rijden nog allemaal met dikke bakken rond terwijl ze elke gelegenheid aangrijpen om over kyoto normen te zagen

kword prolly ook aanzien als een van de zakkenvullers-zagers, mr daar geef ik eigenlijk niks om, kweet goed genoeg dat ze een zware job hebben, mr zoals ik al zoveel gezegd heb: zij bestaan dankzij ons en niet andersom

en zolang als ze dat niet in de praktijk brengen zal geen enkele policitus op mijn sympathie moeten rekenen
ze mochten bvb al eens beginnen met de prijzen van boetes relatief te maken tov het vermogen
zodat iemand met een leefloon in verhouding evenveel boete betaalt als een minister of andere rijke mens

ons systeem hanteert nog altijd de principes om rijk rijker te maken en arm armer

Oldskooler · 15 apr 2007

Wolf2000me zei:
Sociale zekerheid wordt betaald met belastingen. Of die belastingen nu voorkomen in sociale lasten, bedrijfsvoorheffing of BTW maakt niet uit. Belastingen zijn belastingen.
volgens mij verwar jij sociale zekerheid met sociale lasten. Sociale zekerheid is het overkoepelende begrip, en de lasten de inkomsten van dit begrip.

De doorsnee Amerikaan verdient ook minder dan wij en ze hebben dan nog eens veel minder verlof. Als er dan een gehospitaliseerd moet worden kost het nog eens stukken van mensen. Letterlijk.
Moesten ze het zo goed hebben in Amerika dan denk ik niet dat velen 2 of 3 jobs zouden hebben.

Sociale zekerheid(rsz) is iets apart, en is in feite geen belasting. Wij geven maandelijks een 13% van ons loon af aan de rsz. De bedrijven zelf moeten nog eens 35% extra aan de rsz afgeven per werknemer. Die 35% wordt berekent op het bruto loon van de werknemer.

De gemiddelde amerikaan verdient trouwens een stuk meer dan ons, en 30% meer dan de europeaan. Trouwens, de werkloosheid in de vs bedraagt 4,5%, hier 13,5 %, 3 keer zo hoog.

Dieleman_F · 15 apr 2007

En 20% leeft onder de armoedegrens, en die 30% moet je ook met een korrel zout nemen, zelf gezinnen die met twee werken hebben niet altijd zo breed. Het geld zit daar nog meer dan hier bij de rijken. (als ik mij niet vergis bezit 5% van de mensen 70% van de rijkdom ofzo)

Oldskooler · 15 apr 2007

http://lvb.net/item/2553

België nummer één ... inzake belastingdruk op lonen
Een nieuwe studie, gisteren gepubliceerd door de OESO, toont aan dat België de nummer één is in de wereld op het vlak van belastingdruk op werknemers. Maar liefst 54,2% van de totale loonkost gaat naar de belastingen [grafiek - XLS - PDF]. Eenvoudig gezegd: als de gemiddelde Belg 45,8 euro netto wil verdienen, dan kost dat zijn werkgever 100 euro. En dat ziet die werknemer niet op zijn loonfiche, omdat de werkgeversbijdrage voor de RSZ niet verrekend zit in het bruto-loon, maar daar nog eens bovenop komt.

Dieleman_F · 15 apr 2007

Inderdaad wel veel, maar we krijgen er ook veel voor terug. Mispak je niet, in amerika is het niet allemaal zo prachtig omdat ze misschien een hoger netto loon hebben.

Oldskooler · 15 apr 2007

Dieleman_F zei:
En 20% leeft onder de armoedegrens, en die 30% moet je ook met een korrel zout nemen, zelf gezinnen die met twee werken hebben niet altijd zo breed. Het geld zit daar nog meer dan hier bij de rijken. (als ik mij niet vergis bezit 5% van de mensen 70% van de rijkdom ofzo)

Het is 12% die onder de armoedegrens leeft. Trouwens die armoede grenzen kloppen nooit langs geen kanten. Sommige bronnen zeggen dat de zweden zeer weinig armoede kennen, de zweden zelf zeggen dat ze arm zijn ivgl met de VS. HEt is ook totaal onvergelijkbaar eigenlijk, er zijn veel te veel factoren.

Armoede in EU groter dan in US. De gemiddelde amerikaan is 36 % rijker dan de gemiddelde europeaan (EU15, dus niet met de nieuwe lidstaten). Dit komt uit een Zweeds rapport dat zegt:
"Dankzij het veel hogere BBP zijn er in de US minder armen dan in de EU. In Zweden heeft 40 % een inkomen lager dan 25000 dollar/jaar, in de US minder dan 30 %. Het is dus beter arm te zijn in een rijk land dan in een arm land. Belgie zit op hetzelfde niveau als Alabama de op 5 na armste staat in de US .Verscheidene redenen worden aangehaald :de hoge belastingsdruk maakt het minder interessant om te werken, het herverdelingsbeleid en de grote overheidssector. Er wordt ook aangehaald dat in Zweden (met zijn zeer hoge belastingen en uitgebreide SZ) er meer thuis en in het zwart gewerkt wordt dan in het normale arbeidscircuit. Het BBP per inwoner is voor Belgie net iets boven het EU15 gemiddelde, maar wel 70 % minder dan dat van de US." tijd

trouwens leuk om te lezen

Amerika heeft geen sociale voorzieningen
--------------------------------------------------------------------------------

Ons oordeel: onzin

Een verzorgingsstaat zoals wij die in Nederland kennen, heeft Amerika niet. Dat is maar goed ook, anders liepen er in de Verenigde Staten 17 miljoen WAO’ers rond. Dat wil echter niet zeggen dat in Amerika sociale voorzieningen helemaal ontbreken, zoals veel Europeanen denken. Ze zijn er wel degelijk, in grote verscheidenheid, maar anders dan bij ons en anders geregeld. Ze zijn een mooie weergave van het verschil in visie op de samenleving tussen Amerika en Europa [hk] al lijken ze naar elkaar toe te kruipen.

Om te beginnen zijn de totale Amerikaanse uitgaven aan sociale voorzieningen niet zoveel lager dan die in Europa. De politicoloog Jacob Hacker becijferde dat Amerika er 25 procent van het bruto nationaal product (bnp) aan uitgeeft, een land als Zweden 28 procent. Het grote verschil is dat in Amerika ruim eenderde deel via de private sector loopt, terwijl dat in Europese landen minder dan tien procent is. Die Amerikaanse private sector is ondertussen wel sterk gereguleerd en zwaar gesubsidieerd, vooral met belastingvoordelen. Hacker noemt het stelsel dan ook liever een ‘verzorgingsregime’ dan een ‘verzorgingsstaat’.

Waar komt dat verschil vandaan? Is het een gevolg van de keuze voor een ultraliberaal marktgericht systeem of van het mislukken van brede overheidsprogramma’s? Geen van beide. Het antwoord is veel eenvoudiger. Het verschil is een natuurlijk gevolg van de verschillende samenlevingen. Amerika is simpelweg een ander land, met andere normen, andere prioriteiten en een andere geschiedenis. Maar ook de omvang, de federale staatsvorm en vooral de heterogeniteit van een immigrantensamenleving hebben in Amerika tot een andere ontwikkeling geleid. Het zou raar zijn als dat niet zo was. Sociale programma’s zijn te complex, te groot en de Amerikaanse samenleving is te decentraal georganiseerd om landelijke voorzieningen effectief te maken. Daarvan zijn er dan ook niet veel. Wel zie je flinke verschillen tussen de staten en de verschillende bedrijfstakken. In traditionele arbeidersstaten als Michigan, Illinois en Indiana zijn werkloosheidsverzekeringen beter geregeld dan in Arizona. Vooral in de auto-industrie. Californië, met zijn progressieve traditie, kent een uitgebreid systeem van workman’s compensation , vergelijkbaar met onze WAO. Texas houdt niet van sociale voorzieningen en heeft dus vrijwel niets geregeld. Dat kan, staten mogen daar zelf voor kiezen.

Gigantische onderwijsprogramma

Vóór de Tweede Wereldoorlog gaf Amerika met 6,3 procent van het bruto nationaal product meer uit aan werkloosheidsvoorzieningen en werkverschaffing dan de Europese landen met de hoogste uitgaven: Groot-Brittannië (5,5 procent) en Duitsland (5,6 procent). Na de oorlog kwamen Europese samenlevingen tot een soort herinrichting die in de Verenigde Staten niet nodig was. Daar liep al van alles. In Europa heerste na 1945 een ander idee over de gezamenlijke lasten, over het gelijkheidsideaal en over de rol van de overheid. Amerika had geen vernielde infrastructuur, geen massale armoede en honger. Zo groeiden de verschillen. Amerika ging gewoon door met zijn terughoudende benadering, zijn mengeling van private en publieke zorg, terwijl Europa andere keuzes maakte.

Zowel bij de ziektekostenverzekeringen als bij de pensioenvoorzieningen (overal ter wereld de grootste programma’s) deed Amerika het vanaf het begin al anders. In de jaren dertig was privé verzekeren voor ziektekosten al zo wijd verbreid dat een grootscheepse omvorming tot een landelijk systeem te ingrijpend werd. Niet alleen was landelijke dekking duur, je moest dan ook al die privé-verzekerden overhalen eraan mee te doen. Bovendien creëerde het stelsel zijn eigen machtige belangen, verwachtingen en instellingen die geen verandering wilden. Praktisch als ze waren, beperkten de New Dealers van president Roosevelt zich tot Social Security, de Amerikaanse AOW.

Dat wil niet zeggen dat de oorlog helemaal geen gevolgen had voor de Verenigde Staten, maar ze waren anders. Neem de GI Bill, die bepaalde dat iedere oorlogsveteraan op kosten van de overheid een opleiding kon volgen. De wet was bedoeld om de miljoenen terugkerende soldaten op te vangen, maar kwam in feite neer om een gigantisch onderwijsprogramma waarvan acht miljoen Amerikanen gebruik maakten. Het effect was adembenemend revolutionair . In één klap vaagde de GI Bill het idee weg dat onderwijs een zaak was van de elite. Scholen en universiteiten werden uitgebreid met gevolgen die nog decennia waren te merken. Veteranen kregen hulp bij het kopen van huizen en het starten van bedrijven. Typisch Amerikaans: de overheid speelde een aanzienlijke rol maar niet door grote blijvende programma’s op te zetten.

De verschillen tussen publieke en private voorzieningen hebben grote gevolgen. Private voorzieningen zijn minder gemakkelijk te sturen en daardoor kan de overheid niet altijd voorkomen dat de verzekeraars zwakke groepen discrimineren. Aan de andere kant hebben ze de neiging klein te beginnen en dan flink te groeien. Vaak zijn ze gedepolitiseerd en zijn de uitkomsten moeilijk te controleren. Heel belangrijk is dat ze minder omstreden zijn bij conservatieve politici. De voorzieningen komen immers direct ten goede aan privé-personen die ervoor betaald hebben. Bovendien betalen die personen ook nog eens aan privé-instellingen: dat beperkt de grip van de overheid. In het Amerikaanse denken is dat goed.

Aantal en de omvang van de Amerikaanse federale programma’s moeten overigens niet onderschat worden. Een greep uit het pakket: AFDC ( Aid for Families with Developing Children), de uitkering voor gezinnen met kinderen; Supplementary Security Income voor arme invaliden en bejaarden; Food Stamps die armen bij supermarkten als cash kunnen gebruiken en Medicaid, de ziektenkostenverzekering voor armen. Medicare is er voor alle bejaarden. Er zijn kleinere programma’s zoals Women, Infants and Children (WIC), dat voedings- en voedselhulp geeft voor kinderen onder de zes en voor zwangere vrouwen; Head Start helpt peuters met een leerachterstand; Housing Assistance is in feite huursubsidie; School Lunch subsidieert het middageten op scholen; School Breakfast doet dat voor ontbijten; Emergency Assistance helpt in acute gevallen na natuurrampen of andere noodsituaties.

Amerika’s grootste anti-armoedeprogramma is onopvallend: het Earned Income Tax Credit (EITC), ingevoerd in 1975 en sindsdien enorm gegroeid. Het is een typisch Amerikaans programma in de zin dat het belastinggeld en werkgeversbijdragen terug laat stromen naar mensen met een laag inkomen (beneden de 28.000 dollar). Maar het is meer dan dat, je krijgt zelfs geld terug als je helemaal geen inkomstenbelasting schuldig bent. Grof gezegd: het is extra cash voor mensen die werken. Als je dat subsidie of uitkering zou noemen, zou het direct worden afgeschoten; noem het tax credit en het blijft. Dat het alleen beschikbaar is voor werkende gezinnen, maakt het programma aantrekkelijk voor Democraten én Republikeinen. Inmiddels gaat er per jaar 27 miljard dollar mee heen, meer dan andere armoedeprogramma’s samen.

Dieleman_F · 15 apr 2007

En als je naar de dokter gaat kost je gigantisch veel geld, geldcijfers zeggen niet alles. En met de gemiddelde ... ben je ook niet veel, omdat het hier over de laagste groepen gaat.

Alhoewel ik niet ga ontkennen dat amerika economisch sterker staat, ik ben gewoon blij dat we hier de belgische economie en maatschappij hebben en niet de amerikaanse manier van werken...

Tw33tst3r · 15 apr 2007

Dieleman_F zei:
Inderdaad wel veel, maar we krijgen er ook veel voor terug. Mispak je niet, in amerika is het niet allemaal zo prachtig omdat ze misschien een hoger netto loon hebben.

mja als we onze sociale zekerheid nu eens zouden moderniseren?
zoals in gedaan met 700 keer dezelfde info aan de vdab, rva, ziekenkas en werkgever te geven

er is ondertussen al een demona systeem (zo verstond ik die van de interim toch

) waar dat arbeidscontracten in worden gebundeld zodat de rva kan zijn of ge ingeschreven aant werkt zijt of niet, dus in een centrale database

als ge ziek valt moet ge eerst een vertrouwelijk laten invullen en dat nr uw ziekenkas brengen, dan moet ge uw dokterspapierke afgeven op uw werk
zijde lang genoeg ziek dan moet ge als ge genezen zijt nr de vdab om u terug in te schrijven als werkzoekende
dan moede nog een arbeidshervatting op uw werk laten invullen en die bij uw ziekenkas binnendoen met een aantal documenten waar enkel info opstaat die al gekend is bij 1 v/d diensten

is het dan zo moeilijk om de vakbonden, de ziekenkas en de vdab ook een aansluiting op demona te bezorgen?
of dopkaarten...

nog zo'n onnozole kost, zeker nu dat de controles afgeschaft zijn en nog eens extra omdat in demona al wordt bijgehouden of ge werkt of niet

tel u mr es uit hoeveel volk, papier en tijd dat dit proces kost

gwn een client vr de vakbond en ziekenkas en de helft van de administratie verdwijnt

ook mogen ze vakbonden het recht terug ontnemen om dopgeld uit te betalen, die regeling heeft er toe geleid dat ze niet meer actief aan ledenwerving moeten doen, eens ge van school komt en in uwe wachttijd zit dan gade meestal vanzelf nr de vakbond wr uw ouders bij zijn/waren zonder ooit eens aan de hulpkas te denken

gevolg: vakbonden hoeven niks te doen vr hun leden want ze blijven toch komen, al was het mr vr hun dopgeld te ontvangen

ohja en het feit dat wij 3 volwaardige regeringen mogen betalen helpt ook niet echt vr onze concurrentiepositie tov andere landen

dusja hoe zou het toch komen dat wij zoveel belastingen moeten betalen...
stel u eens voor dat iemand u zei: ge moet belastingen betalen in belgië, nederland en luxemburg
zou gij dan ook nie zeggen: "doe ne keer normaal waarom zou ik vr 3 regeringen betalen terwijl er maar 1 is die nog iets doet vr mij?"

Oldskooler · 15 apr 2007

Dieleman_F zei:
Inderdaad wel veel, maar we krijgen er ook veel voor terug. Mispak je niet, in amerika is het niet allemaal zo prachtig omdat ze misschien een hoger netto loon hebben.

Dieleman_F zei:
En als je naar de dokter gaat kost je gigantisch veel geld, geldcijfers zeggen niet alles. En met de gemiddelde ... ben je ook niet veel, omdat het hier over de laagste groepen gaat.

Alhoewel ik niet ga ontkennen dat amerika economisch sterker staat, ik ben gewoon blij dat we hier de belgische economie en maatschappij hebben en niet de amerikaanse manier van werken...

We krijgen helemaal niet veel terug. Er is niet veel op een dag waarvan gij kunt zeggen, waw dat heb ik ferm teruggekregen. Rsz ja, die uiteindelijk maar 13% van uw loon bedraagt, en eigenlijk niet eens tot de categorie belastingen behoort. Onderwijs, wetende dat maar 18% in het hoger afstudeert, dus voor 82% is het vergooid geld. Pillen ook ja, de belgen zijn de grootste pillenslikkers van de hele wereld, en we steken er ver bovenuit.

Kijk naar amsterdam, daar krijg je nu pas een uitkering als je 27 jaar zijt, wat een grote werkloosheidsdaling heeft teweeggebracht.

Medicijnen zijn er idd duurder, maar daar hebben ze ginder verscheidene systemen voor. Zo heb je zelfs de donut hole dat het verkwisten van medicijnen moet tegengaan. Onder een bepaald bedrag moet je alles zelf betalen, daarna betaalt de staat 75% terug. Daarna betaal je alles zelf, en daarna krijg je 95% terug.

En geldcijfers zeggen idd niet alles, maar dan moet je er ook rekening met houden dat luxegoederen hier stukken duurder zijn, worden trouwens ook zwaar belast. Een auto hier zeer duur uitkomt. Prijzen van gronden een stuk hoger zijn(hoera voor diegene die al grond bezitten), ... En ge moet ook rekening houden dat de bedrijven hier zelf voor een heel groot deel voor onze rsz & co mee opdraaien, dat zijn de belastingen we waar we het nog niet eens over gehad hebben, hier betaalt niet alleen de burger veel, maar ook de bedrijven. En vergeet niet dat ge hier met Wallonië-vlaanderen zit en heel de bijhorende tralalala van geld. België betaalt trouwens ook enorm veel aan europa, meer dan 4 miljard euro per jaar.

Preske · 15 apr 2007

Wolf2000me zei:
In Amerika is op dit moment de grootste belastingsverhoging in tijden aangekondigd. Veel meer Amerikanen dan Europeanen hebben overigens een tweede of zelfs derde job om rond te komen. Nochtans hebben zij zo goed als geen enkel sociaal vangnet en zijn ze overgeleverd aan hun werkgever.

Vanaf de moment dat je met pensioen gaat, jaja nog lang, zal je wel begrijpen waarom wij ook veel belastingen betalen. Of stel dat je ziek of invalide wordt. Het is in geen geval toegewenst, maar shit happens.

die verhoging is er enkel voor de armen en lagere middenklassen.

de rijken worden er alleen maar rijker van

Oldskooler · 16 apr 2007

trouwens de belg moet steeds meer en meer boeten

Belg blijft te duur

De Belg werkt 1550 uur per jaar. Dat is niet genoeg om te concurreren met het Oosten. Aziaten kloppen immers meer uren voor minder geld en zijn bovendien steeds beter opgeleid. Ook ten opzichte van het Westen verliezen we terrein. De lonen in de VS stijgen dan wel sneller dan hier, maar een Amerikaanse werknemer zorgt dan ook voor negen keer meer winst. Dat staat te lezen in een studie van PricewaterhouseCoopers naar het belang van human capital bij 15.000 bedrijven.

Meer uren presteren en de kosten drukken, lijken de meest eenvoudige, maar ook minst populaire maatregelen om onze economie sterk te houden. Dat de Belg duur is, is geen nieuws. We kosten onze bazen gemiddeld 238.000 euro per jaar. Het Europese gemiddelde ligt op 162.000 euro en een Centraal- of Oost- Europese werkkracht kost niet meer dan 55.000 euro op jaarbasis. Tot nu toe was de verdediging daarvoor dat we voor dat geld wel veel kwaliteit leveren. Dat klopt, maar op welk been gaan we staan als steeds meer activiteiten, ook diegene die om gespecialiseerde kennis vragen, naar het buitenland verhuizen? Als je een product elders goedkoper en beter kan produceren, dan zal je dat vroeg of laat namelijk ook doen. Een blik op de telecom- en de dienstensector maakt veel duidelijk. In die sectoren zijn de uitgaven voor outsourcing tussen 2001 en 2004 respectievelijk bijna verdubbeld en verachtvoudigd. Bovendien ontstaat bij bedrijven de gewoonte om niet zozeer meer activiteiten uit te besteden of te verplaatsen, maar wel andere activiteiten. Concreet gaat het om activiteiten met veel toegevoegde waarde waar hoogopgeleide werknemers voor nodig zijn.

Waar is het hoofdkwartier
Al blijven lagere loonkosten de belangrijkste reden om activiteiten te verplaatsen, in de toekomst zal de combinatie van lage lonen en goed opgeleide werknemers, nu vaak nog een vrees, een nog belangrijkere troef worden. Voor de Belgische economie komt daar het slechte nieuws bij dat de beslissingen om tot offshoring of outsourcing van activiteiten die hier plaatsvinden over te gaan, meestal niet eens hier meer worden genomen. Dit om de eenvoudige reden dat er zich nog maar weinig hoofdkwartieren in België bevinden. Verstandig omspringen met het menselijke kapitaal is volgens PwC daarom van levensbelang voor de concurrentiepositie van onze bedrijven in het huidige economische landschap. Opkomende markten zoals Oost- en Centraal-Europa, India en China groeien immers veel sneller dan de Westerse economieën. Bovendien is de tijd dat die markten, nu ook zij over beter opgeleide werknemers beschikken, ons enkel en alleen met lagere loonkosten beconcurreren, duidelijk voorbij.

Niet op schema
Organisaties moeten zich dus de vraag stellen welke talenten ze vandaag en morgen nodig hebben, hoe ze die kunnen ontwikkelen, welke mensen ze daarvoor moeten trainen en opleiden en wat daar de beste manier voor is. Volgens de PwC-studie zitten we ook hier niet echt op schema. De Belg krijgt tot dertig percent minder training en opleiding van zijn werkgever dan zijn Europese collega’s. Tussen 2001 en 2004 is het gemiddelde aantal jaarlijkse uren training per werknemer in heel Europa trouwens gedaald van 27 tot 19,7. In een tijd waarin de noodzaak van innovatie en talentmanagement ruimschoots bewezen is, is dat een plaatje dat niet helemaal klopt. Belgische werknemers krijgen gemiddeld niet meer dan 16,5 uur opleiding per jaar. Een pak minder dan de inwoners van Scandinavië (29,7 uur), de Nederlanders (26,5 uur) en zelfs de Spanjaarden (24 uur). Een Belgisch bedrijf investeert gemiddeld 570 euro per werknemer in opleiding. Het Europese gemiddelde ligt op 704 euro. Een uur opleiding kost in België bovendien een kwart meer.

Kloof met Amerika
Minder bekend, maar minstens zo belangrijk, is dat ook de kloof met de Verenigde Staten groeit. De productiviteit van de Belg, 247.000 euro omzet op jaarbasis, ligt niet alleen lager dan die van een Amerikaan - onze collega’s in de VS genereren een jaarlijkse omzet van 260.000 euro - Amerikanen kosten hun bedrijf ook minder: 181.000 euro per jaar, de Belg dus 238.000 euro per jaar. Bovendien bezorgt een werknemer in de Verenigde Staten zijn baas negen keer zoveel winst als een Belg. Kijken we niet verder dan de oceaan breed is, steken we, wat productiviteit betreft, wel met kop en schouders uit boven de gemiddelde West-Europeaan, die goed is voor 170.000 euro, en Centraal- en Oost-Europa, waar een werknemer 59.000 euro omzet per jaar genereert.

Geen garantie
Een belangrijke reden waarom Amerikanen productiever zijn en meer winst genereren dan Belgen is dat ze meer uren werken, namelijk ongeveer 1619 per jaar. Dat is iets meer dan de 1550 uren die de Belg elk jaar klopt. Koplopers zijn de Zuid-Koreanen. Zij werken 2392 uur per jaar. Simpelweg meer uren presteren, is echter niet de beste oplossing om onze concurrentiepositie op te krikken. Langer werken is immers geen garantie voor betere prestaties. Investeren in opleiding is dat volgens deze studie wel. Als Belgische ondernemingen hun slagkracht willen behouden of versterken, zullen ze in de toekomst meer rekening moeten houden met het belang van menselijk kapitaal, meer gebruik moeten maken van het talent van hun personeel en meer moeten investeren in training en opleiding om innovatiever en productiever te worden.

http://www.jobat.be/nl/info/redactie/belg_te_duur.aspx

Alhoewel ik niet ga ontkennen dat amerika economisch sterker staat, ik ben gewoon blij dat we hier de belgische economie en maatschappij hebben en niet de amerikaanse manier van werken...

Onze belgische economie en maatschappij zal moeten inleveren, de VS lijkt me dan nog meer de gulden middenweg. Zeker als ge weet dat de rsz hier de loonkost de hoogte injaagt. Op langere termijn kan onze sociale zekerheid net een van onze zwaktes worden. Het is altijd wel iets.

Gentille · 16 apr 2007

Ja op basis van werkuren zijn de Belgen wel verwend. Zijn de Belgen niet tevreden dan staken ze, je hoort wel minstens éénmaal in een week, zo niet per dag van werknemers die in één of ander bedrijf staken. Komt er nog eens bij dat er in het Oosten lagere loonkosten zijn dan is de beslissing voor een werkgever vlug gemaakt.

Archief - Belastingen betalen

Dieleman_F

Legacy Member

Burny

Legacy Member

Tw33tst3r

Legacy Member

Time

Legacy Member

Tw33tst3r

Legacy Member

Time

Legacy Member

DA_MadAce

Legacy Member

Gentille

Legacy Member

Tw33tst3r

Legacy Member

Oldskooler

Legacy Member

Dieleman_F

Legacy Member

Oldskooler

Legacy Member

Dieleman_F

Legacy Member

Oldskooler

Legacy Member

Dieleman_F

Legacy Member

Tw33tst3r

Legacy Member

Oldskooler

Legacy Member

Preske

Legacy Member

Oldskooler

Legacy Member

Gentille

Legacy Member