Avondland zei:
Privaat onderwijs vind ik ergens zowiezo gevaarlijk: de geldschieters hebben immers een grote invloed op de manier waarop les gegeven wordt. Hetzelfde kan je zeggen over vele grote musea dat de VS rijk is: vaak zijn die geldschieters conservatief en weinig innoverend van geest. Daardoor zijn vele 'moderne' musea beperkt tot 1950. Hetzelfde kan je zeggen over toneel of opera: vaak is dat erg ouderwets. Maar eerlijksheidshalve moet ik zeggen dat kleinere initiatieven wel lovenswaardiger zijn. Ik ben voorstander van staatssubsidiëring van culturele initiatieven. Zo krijgt het museum meer vrijheid doordat ze niet zo beknot wordt door de wensen van de private geldschieters.
Je doet alsof de overheid een objectieve instantie is, een sujet zonder menselijke factor.
Overheden geven ook hun geld aan instellingen en stellen hun eisen daar aan, ze subsidiëren ook maar wat zij interessant vinden.
Anders gesteld: de politieke machtshebbers (en sommige bureaucraten) zijn in feite net hetzelfde als die private geldschieters, maar voor een paar redenen, is het erger dan het probleem dat jij vreest/ziet bij de private:
- het is niet hun eigen geld, ze zijn in staat geld te nemen van mensen met andere visies en het te benutten om hun eigen visie te promoten, al gaat die regelrecht in tegen deze van degenen die het moeten betalen
- ze hebben de macht barrières op te werpen om een eventueel parallel initiatief door private personen te nekken of toch serieus te bemoeilijken. Het VS schoolsysteem is hier eigenlijk een voorbeeld van: ja, er is op elk niveau wel onderwijs te vinden vanuit private personen of groepen, maar het ontvangt geen middelen, dus betaal je 2x als ouder: 1x via belastingen voor het overheidssysteem van scholing, dat je dus niet benut. en dan nog eens schoolgeld aan de niet-overheidsschool, aangezien die anders geen werkingsmiddelen heeft.
Ik veronderstel dat het redelijk duidelijk is dat de slachtoffers van dat laatste vooral de armen zijn?
Die kunnen dat 2x bijdragen echt niet aan en zijn dus gedwongen hun kind naar een door de overheid aangeduide school te sturen, zelfs al is het niveau abominabel, de sfeer vijandig en de visie een rechtstreekse confrontatie met eigen waarden.
De beteren kunnen er aan ontkomen, die kunnen wel die extra zware last dragen van het onderwijs dat niet in staatshanden is, of ze kunnen verhuizen om zo een andere school toegewezen te krijgen.
Een duidelijk gevolg van de ouders hun macht te ontnemen en die toe te kennen aan de school/leerkrachtevakbond/overheid zelve.
Beeld u anders eens in dat als ge een supermarkt binnen stapt, dat ge enkel het u toegewezen (vanuit de overheid, bureaucratie) merk van voeding moogt kopen en dat is zo voor iedereen dat ze een merk toegewezen krijgen.
Wat denk je dat er gaat gebeuren met de kwaliteit? en met de prijs?
.