SinDweller zei:
Jezus heeft echt bestaan. Zowat alle historici die het onderwerp bestuderen zijn het daar over eens (het blijft me verbazen hoe veel mensen dat eigenlijk nog in vraag durven stellen). Het OT is basically gewoon het jodendom, ook niet onlogisch gezien Jezus zelf een jood was. Voor mij moet je al die verhalen rond Jezus zelfs niet geloven (of letterlijk nemen, ik beschouw het 'over water lopen' en dergelijke als een metafoor van vertrouwen, maar dat zou ons te ver leiden), inspirerend zijn ze wel. Je kan dat cherry-picken vinden, ik noem dat historische tekstanalyse. Een verhaal heeft een opbouw nodig, en waar de wetenschap gebrekkig wordt, valt men terug op volkse vertellingen, legendes, etc... dat doet niets af aan de moralistische kernboodschap.
Nee, tegenwoordig heeft niet iedereen de Bijbel nodig om een goed mens te zijn (ik geloof zelf ook niet), maar ik ben van mening dat 2000 jaar geleden zo'n verhalen wél diepe indruk moeten gemaakt hebben (anders waren ze ongetwijfeld niet tot bij ons gekomen) en dat dat niet was omdat men toen plots geloofde dat er boven een oude grijze man met de baard zat (fun fact, de Grieken en Romeinen geloofden dat voor het grootste deel van hun beschaving ook niet 'echt'). Tevens vind ik dat gelovigen vandaag meer respect verdienen, men gaat zomaar een beetje lachen met die mensen in de veronderstelling dat ze zomaar elke letter voor waar aannemen, zonder eigenlijk eens te vragen of dat wel zo is.
Ik ben geen voorvechter van het geloof, wel van historisch perspectief en een minimum van kennis over datgene waar ge zit mee te lachen. Het blinde anti-theïsme van vandaag is geen haar beter dan de bekeringsdrang van christenen (in het verleden) en fundamentalistische moslims (nu).
Dat Jezus geleefd heeft, is inderdaad zo goed als zeker. Maar goed... eigenlijk maakt dat zelfs niet uit.
Stel dat gans de bijbel (inclusief nieuwe testament en de figuur van Jezus) 100% fictie was. Dan zou je nog eventueel, indien je zou willen, zeggen dat je het een heel goed en intrigerend boek vindt en dat je de moraliteit erin wil naleven.
Er zijn genoeg werken die handelen over moraliteit, filosofie, levenswijsheid,...
Ik snap de fascinatie niet van Christenen met (enkel) dat ene boek en de beschrijving van dat ene leven van Jezus.
Als je, zoals jij zegt, een Christen bent als je probeert te leven naar Jezus zijn voorbeeld, dan vind ik dat maar een magere visie voor iemand...
Ik probeer te leven naar een combinatie van 1000en inzichten die ik opdoe in mijn leven en probeer die zo goed mogelijk allemaal samen te kneden tot een goed geheel.
Ik heb ook de bijbel, de koran en de book of mormon gelezen. Die hebben allemaal invloed (gehad) op mijn visie.
Maar evengoed wetenschappelijke boeken, filosofie, plato, socrates, kant, descartes, hume, voltaire,... ik kan ze uiteraard niet allemaal opnoemen.
Waarom zou je je leven volledig baseren op de levensloop van 1 persoon die 2000 jaar geleden leefde?! Hoe goed hij ook was...
Bovendien goed wetende dat die boeken (de testamenten) ten vroegste tientallen jaren na zijn dood geschreven zijn op hoofdzakelijk 'van horen zeggen' basis en dat door de eeuwen heen de kerk heel wat heeft 'aangepast' om het in hun kraam te doen passen.