21.03.2009 14.31u - Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding pakt nog maar eens uit met een ‘verontrustend’ rapport. Een verplicht jaarlijks nummertje dat de massale subsidies en het eigen bestaan moeten rechtvaardigen. Uit de studie blijkt immers dat het CGKR nog heel wat werk heeft. Amper één op drie landgenoten ziet een allochtone premier wel zitten. Twee op drie Belgen vinden dat er intussen genoeg allochtonen zijn in ons land. “België is vol” en nóg multicultureler moet het niet worden. Er is dus geen maatschappelijk draagvlak voor economische migratie (waar VLD en Jean-Marie Dedecker wel voor pleiten).
Nog wat cijfers. Vooral Magrebijnen scoren slecht bij andere bevolkingsgroepen. En dat zowel bij Vlamingen als Walen, en andere minderheden. Bijna de helft van de ondervraagden zijn van mening dat Marokkanen en Magrebijnen hier komen “profiteren van de sociale zekerheid”. Zes op tien deelnemers aan de peiling stellen dat Noord-Afrikanen en Oost-Europeanen hier voor een stijging van de criminaliteit hebben gezorgd. Het CGKR klasseert dat gemakshalve onder de noemer ‘vooroordelen’. Maar dat is al te gemakkelijk. De cijfers en de feiten zijn wat ze zijn en statistieken in binnen- en buitenland tonen nu eenmaal aan dat allochtonen zwaar oververtegenwoordigd zijn in de criminaliteit.
42 % van de ondervraagden vindt dat langdurig werkloze allochtonen het land uit moeten. 72 % pleit voor een gedwongen repatriëring als de betrokkene een ernstig misdrijf hebben gepleegd. Men kan dat afdoen als ‘intolerantie’ of ‘onverdraagzaamheid’, maar ons lijkt het eerder een natuurlijke reflex tot zelfbehoud.
De regering gaat nu een rondetafel organiseren over ‘interculturaliteit’. Dat is het nieuwe modewoord dat het intussen negatief beladen “multiculturaliteit” moet vervangen. Tja, als het kind maar een naam heeft. Bedoeling is om in samenwerking met de media en de openbare omroep de “melting pot” (smeltkroes) van culturen te promoten. Als je het ons vraagt alweer een verkeerde keuze. Ze zouden er beter aan doen om ónze cultuur, onze Westerse waarden en normen te promoten. Dat zou de integratie ten goede komen, maar dat hebben de traditionele partijen blijkbaar al lang opgegeven.
Verdraagzaamheid is een mooie deugd, maar de liefde moet van twee kanten komen. Vlamingen zijn gastvrij, maar niet gek. Het is een hardnekkige illusie te geloven dat men mensen met multikulfeesrjes, opgestoken vingers, op hol geslagen anti-discriminatiewetten en het aan banden leggen van de vrije meningsuiting kan dwingen om elkaar graag te zien.
Vlaams Belang - Hoe tolerant zijn wij?