Avondland zei:
Gevaar is relatief. Wie een leven wil zonder risico's moet zich laten opsluiten met een dwangbuis in een instituut.
Dus een puber met een materialistische compensatiedrang is gezonder van geest dan een puber die de wereld wil rondzeilen?
Of je materialisme goed- of afkeurt is een interessante discussie, maar die doet hier niet terzake, dus laten we die een andere keer voeren aub.
Een puber die de wereld wil rondzeilen, doet iets dat gevaarlijk is, geen enkele meerwaarde biedt, minder bijdraagt aan haar ontwikkeling dan een jaar onderwijs, handenvol geld kost en al die media-aandacht is ook niet ideaal voor een kind in ontwikkeling.
Een puber mist verstand, dat zullen alle mensen wiens apenjaren nog bezig zijn of kort achter hun liggen, kunnen bevestigen. Dat is geen probleem, er is een maatschappij met duidelijke regels en gezag om dat in goede banen te leiden en ervoor te zorgen dat expirimenteergedrag je doet groeien, zonder je al te veel risico te doen lopen. Alleen op zee vallen alle regels weg. Daar kan een puber moeilijk, zo niet onmogelijk mee om. Stel nu nog dat zij matuur genoeg is om dat wel te kunnen, dan is er nog haar reintegratie in de maatschappij. Wie een jaartje totale vrijheid geniet, schikt zich niet zo gemakkelijk.
En kom niet af met vrijheid, de mens is een dier dat weinig nakomelingen produceert, maar om dat te compenseren geven ze zo veel mogelijk zorg en aandacht zodat hun overlevingskansen maximaal zijn. Deze ouders doen dat duidelijk niet. Ik stel me dus eerlijk gezegd ook vragen bij het opvoedkundig vermogen van de ouders.