*Fmc*
Legacy Member
=[KO]=;12042781 zei:Vechten niet zozeer, maar de marginaalste plaats ter wereld is zonder twijfel de Stadsfeestzaal van Aarschot.
"De zoal" voor de locals.
Haha, zo waar. Schraalste plek ever om uit te gaan

Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
=[KO]=;12042781 zei:Vechten niet zozeer, maar de marginaalste plaats ter wereld is zonder twijfel de Stadsfeestzaal van Aarschot.
"De zoal" voor de locals.

GaMe® zei:REAL in Tongeren.
Zit vol met walen. Is zelfs al eene doodgeknuppeld geweest op de parking, en in de ingang hebben ze al met wapens zitten schieten.![]()
paar keer steekpartijen geweest en vaak wapens afgevuurd geweest.The_Messenjah zei:BvA?
Wilde gok: Bal van Aalst?
En weggaan in Aalst zonder marginalen tegen tlijf te lopen is onmogelijk.
Ik heb op de 6 jaar da ik daar op school gezeten heb te veel marginalen gezien voor de rest van mijn leven infeite.
Ge onderschat dat zwaar wat nen impact dat heeft op een mensenleven.
Als kleine jonge groeide ik op in de beschermde omgeving van ouders en grootouders, ver weg van de marginaliteit. Mijn ouders verhuisden naar een klein plattelandsdorpje, een 7tal kilometer verwijderd van het centrum der marginaliteit; Aalst.
Het leven was mooi hier in Wieze, ik speelde in de schaduw van de chocoladefabriek rustig met de barbiepoppen van mijn moeder. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat het opfikken van moeders collectable barbiepoppen mama heel boos maakte ma bon, dat geheel terzijde. Alles ging goed tot ik naar de lokale Chiro ging.
Daar onderging ik het eerste contact met marginaliteit. Het doet me nog steeds pijn er aan terug te denken. In plaats van CoCa Cola blikjes brachten andere kindjes River Cola mee. Inderdaad, u kan zich het trauma voorstellen. Bij befaamde ruilspelletjes gaf ik Urbanusstrips maar wat kreeg ik terug? Plastieken speelsetjes vanop Rita Kermis of brol uit de sjiekenbak.
U begrijpt, beste lezer dat deze zaken een diepe indruk op mij achterlieten.
Maar goed, sterk zoals ik ben leerde ik hiermee omgaan. Zoals mijn grote voorbeeld Jane Goodall zich aanpaste aan het leven bij chimpansees, paste ik me aan. Ik zette mijn eerste schichtige stapjes in de lokale Aldi, wat een ontdekkingstocht! Ik kocht pokémonkaarten, flippo's, noem maar op en mengde me tussen deze bijzondere creaturen der natuur.
Op een dag rond mijn 12e levensjaar gebeurde echter het onvermijdelijke.
Op 1 september werd ik de auto ingesleurd en afgevoerd naar het Sint-Maartensinstituut te Aalst. Mijn ouders, de barbaren, vertelden me dat ik de komende 6 jaar hier zou vastzitten. Daar stond ik dan, in het midden van de verluchtingskoer tussen enkele zeer zware gevallen, sommigen zaten hier al enkele jaren vast, anderen waren net als ik new fish.
Meteen werden verschillende groepjes gevormd, de skaters, de gabbers, de snobjes, de altos, de nerds. Maar nergens was er plaats voor arme ik. Marginaliteit in Aalst is een virus, het dringt door in elke peergroup. Een groepje margilozen bestond niet. Dus koos ik een onderzoeksgebied om in te blenden: de metallers.
Naïef en jong als ik was dacht ik wel aan al deze marginaliteit te kunnen weerstaan, maar niets was minder waar, al snel kopieerde ik hun gedrag, ging naar café's, dronk bier, maakte boel met de andere peergroups.
Eens het virus der marginaliteit traag in u sluipt is het moeilijk te weerstaan aan de verleidingen.
De jaren gingen voorbij en het ging steeds slechter met mij, mijn ouders maakten zich zorgen, ik zag lijkbleek en had elke dag wel een new fix nodig.
Eens op ne johhny kloppen deed deugd en liet me even alle zorgen vergeten maar natuurlijk was dit van korte duur en wou ge de volgende vinden. Gelukkig loopt Aalst er vol van dus aan gerief geraken was geen probleem.
De overheid had geen controle op de trafiek van johnny's uit naburige gemeentes en suburbs van Aalst in die tijd en werden binnengesmokkeld via De Lijn elke ochtend.
Toen ik op een breekpunt zat, 4 jaar geleden zat ik op de koer te gluren en de volgende johnny te bespieden toen er plots een blonde verschijning met blauwe ogen voorbijliep. Al die pure schoonheid ten midden van al dat godgeklaagde vuil uitschot deed mijn ogen openen en ik snapte uit mijn trance.
Ik had het licht gezien. Zij veranderde mijn leven en tot op de dag vandaag ben ik haar nog steeds dankbaar. Het genezings en afkickproces was van lange adem en met vallen en opstaan. Ik werd weggebracht uit die zieke omgeving en verhuisde naar Gent.
Het gaat goed met mij nu maar als ik langs de Overpoort of wibra's en zeemanwinkels passeer voel ik nog steeds een lichte drang. Gelukkig heb ik mijn beschermengel nog steeds naast mij om mij te herinneren aan hoe diep ik zat.
Stuur alsjeblief je kinderen nooit naar Aalst op school.

ns boy zei:Kickeren? Mjah toen ik daar was, kwam er ne redelijke bekende DJ (naam vergeten :unsure), dus voor de muziek was het wél de moeite
.

The_Messenjah zei:BvA?
Wilde gok: Bal van Aalst?![]()
, Aalst is gewoon trouwens (Margin)Aalst ten top.
. Stuur uwe kleine dan naar het SJC, daar zitten alleen coole kids! Al zijn er sinds enkele jaren ook ****** en enkele marginale metals/emo's bijgekomen
.The_Messenjah zei:

The_Messenjah zei:BvA?
Wilde gok: Bal van Aalst?
En weggaan in Aalst zonder marginalen tegen tlijf te lopen is onmogelijk.
Ik heb op de 6 jaar da ik daar op school gezeten heb te veel marginalen gezien voor de rest van mijn leven infeite.
Ge onderschat dat zwaar wat nen impact dat heeft op een mensenleven.
Als kleine jonge groeide ik op in de beschermde omgeving van ouders en grootouders, ver weg van de marginaliteit. Mijn ouders verhuisden naar een klein plattelandsdorpje, een 7tal kilometer verwijderd van het centrum der marginaliteit; Aalst.
Het leven was mooi hier in Wieze, ik speelde in de schaduw van de chocoladefabriek rustig met de barbiepoppen van mijn moeder. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat het opfikken van moeders collectable barbiepoppen mama heel boos maakte ma bon, dat geheel terzijde. Alles ging goed tot ik naar de lokale Chiro ging.
Daar onderging ik het eerste contact met marginaliteit. Het doet me nog steeds pijn er aan terug te denken. In plaats van CoCa Cola blikjes brachten andere kindjes River Cola mee. Inderdaad, u kan zich het trauma voorstellen. Bij befaamde ruilspelletjes gaf ik Urbanusstrips maar wat kreeg ik terug? Plastieken speelsetjes vanop Rita Kermis of brol uit de sjiekenbak.
U begrijpt, beste lezer dat deze zaken een diepe indruk op mij achterlieten.
Maar goed, sterk zoals ik ben leerde ik hiermee omgaan. Zoals mijn grote voorbeeld Jane Goodall zich aanpaste aan het leven bij chimpansees, paste ik me aan. Ik zette mijn eerste schichtige stapjes in de lokale Aldi, wat een ontdekkingstocht! Ik kocht pokémonkaarten, flippo's, noem maar op en mengde me tussen deze bijzondere creaturen der natuur.
Op een dag rond mijn 12e levensjaar gebeurde echter het onvermijdelijke.
Op 1 september werd ik de auto ingesleurd en afgevoerd naar het Sint-Maartensinstituut te Aalst. Mijn ouders, de barbaren, vertelden me dat ik de komende 6 jaar hier zou vastzitten. Daar stond ik dan, in het midden van de verluchtingskoer tussen enkele zeer zware gevallen, sommigen zaten hier al enkele jaren vast, anderen waren net als ik new fish.
Meteen werden verschillende groepjes gevormd, de skaters, de gabbers, de snobjes, de altos, de nerds. Maar nergens was er plaats voor arme ik. Marginaliteit in Aalst is een virus, het dringt door in elke peergroup. Een groepje margilozen bestond niet. Dus koos ik een onderzoeksgebied om in te blenden: de metallers.
Naïef en jong als ik was dacht ik wel aan al deze marginaliteit te kunnen weerstaan, maar niets was minder waar, al snel kopieerde ik hun gedrag, ging naar café's, dronk bier, maakte boel met de andere peergroups.
Eens het virus der marginaliteit traag in u sluipt is het moeilijk te weerstaan aan de verleidingen.
De jaren gingen voorbij en het ging steeds slechter met mij, mijn ouders maakten zich zorgen, ik zag lijkbleek en had elke dag wel een new fix nodig.
Eens op ne johhny kloppen deed deugd en liet me even alle zorgen vergeten maar natuurlijk was dit van korte duur en wou ge de volgende vinden. Gelukkig loopt Aalst er vol van dus aan gerief geraken was geen probleem.
De overheid had geen controle op de trafiek van johnny's uit naburige gemeentes en suburbs van Aalst in die tijd en werden binnengesmokkeld via De Lijn elke ochtend.
Toen ik op een breekpunt zat, 4 jaar geleden zat ik op de koer te gluren en de volgende johnny te bespieden toen er plots een blonde verschijning met blauwe ogen voorbijliep. Al die pure schoonheid ten midden van al dat godgeklaagde vuil uitschot deed mijn ogen openen en ik snapte uit mijn trance.
Ik had het licht gezien. Zij veranderde mijn leven en tot op de dag vandaag ben ik haar nog steeds dankbaar. Het genezings en afkickproces was van lange adem en met vallen en opstaan. Ik werd weggebracht uit die zieke omgeving en verhuisde naar Gent.
Het gaat goed met mij nu maar als ik langs de Overpoort of wibra's en zeemanwinkels passeer voel ik nog steeds een lichte drang. Gelukkig heb ik mijn beschermengel nog steeds naast mij om mij te herinneren aan hoe diep ik zat.
Stuur alsjeblief je kinderen nooit naar Aalst op school.

The_Messenjah zei:Ik werd weggebracht uit die zieke omgeving en verhuisde naar Gent.

paarsbloed zei:HELD !
En ik als schoolgaande puber in Aalst weet er alles van![]()


ns boy zei:Ik voel me er thuis
![]()
![]()
![]()


. Geef mij dan toch maar boenke in de factory 
kisthechef zei:Bestaat den Bokkestory nog? Vroeger hingen daar altijd de meest marginale affiches van in Aalst. En 'k heb daar nog zware verhalen over gehoord.
Dit is alles wat ik er van vind: bokkestory Maar het zegt al genoeg zeker?
.

ns boy zei:Waart naar het sint jozef gegaan he, dan waart ge ook nen toffe.
Maar nu![]()
![]()

ns boy zei:Waart naar het sint jozef gegaan he, dan waart ge ook nen toffe.
Maar nu![]()
![]()
ad:The_Messenjah zei:internaatje vol groepsverkrachtertjes.

