Archief - meest marginale dicotheken

Oostende in het algemeen

Café den vuilen hoek.

DJ-3000s zei:

agge in tongere wilt blijve..

McQueen dan roflol

das et meest marginale dak ken
agge der binnegaat, gegarandeerd dage buitekomt met de dochter van boer charel XD

Klik om te vergroten...

dan toch liever de dochter van boer sjarel dan erges gaan waar elk uur ne combi staat ( hint hint real )

zeker en vast de outline in diest.. wa was me da, ben er 1 keer geweest, ne maat stuurde dat daar poolparty was, ik van groovy tunes waar al die hete griete zate na diest gerede, ik daar binne, zat 10 van die gedrogeerde manne binne (waaronder menne maat ) alles afgebroke en stinkend na de kots...

Crosserke zei:

dan toch liever de dochter van boer sjarel dan erges gaan waar elk uur ne combi staat ( hint hint real )

Klik om te vergroten...

Zolang die flikken uit mijn zakken blijven ist goe.

dr.ken zei:

zeker en vast de outline in diest.. wa was me da, ben er 1 keer geweest, ne maat stuurde dat daar poolparty was, ik van groovy tunes waar al die hete griete zate na diest gerede, ik daar binne, zat 10 van die gedrogeerde manne binne (waaronder menne maat ) alles afgebroke en stinkend na de kots...

Klik om te vergroten...

ondertussen al hernoemd naar club legendz,
nog altijd even marginaal hoor, don't worry

McQueen

/thread

Das wel het grootste marginale kot ze

Karrewiel ( als da nog bestaat , ken da van 6 jaar terug ofzo toen ik 16 was )

Toen The Oh! on tour in Brugge was voor enkele weken was dat wss de de dancing met de meeste gevechten. Ik ging er elke week (ik woon er niet ver van) en mag van geluk spreken dat ik de "juiste" vrienden heb. Ze sloegen je daar buiten zonder reden als ze je niet kenden. Uiteindelijk is dat dan afgevoerd geweest en worden er op die plaats nooit meer fuiven gegeven.

Vechten niet zozeer, maar de marginaalste plaats ter wereld is zonder twijfel de Stadsfeestzaal van Aarschot.

"De zoal" voor de locals.

De marginale driehoek is een volkse benaming voor het geografisch gebied in Vlaams-Brabant tussen Diest, Aarschot en Tienen, maar niet zelden worden gehuchten aan de rand ook gerekend tot de driehoek. Inwoners zijn vaak het onderwerp van spot in de stad Leuven en worden dikwijls (ten onrechte) gerekend tot de lagere sociale klasse.

Het stereotype omtrent de plaatselijke cultuur is dat zij vooral draait rond voetbal, het ombouwen ("tunen") van wagens en uitgaan waarbij de uitgaanstendensen gevolgd worden (gabberen, hakken, jumpen). Het jumpen (is trouwens groot geworden binnen de marginale driehoek, voornamelijk in de Stadsfeestzaal in Aarschot (ook wel 'De Zoal' genoemd) Meermaals per jaar wordt hier de Jump Release Party georganiseerd, waar de grootste Jump-DJ's van de lage landen hun muziek komen draaien. Ondertussen bestaan er reeds verscheidene variaties van het jumpen (french jump, duojump, etc). De jeugd heeft verder een voorkeur voor merkkledij, designerdrugs zoals ecstasy en is laaggeschoold, althans, zo wil het cliché.

De legende wil dat Napoleon voor hij de slag van Waterloo aanving alle manschappen verzocht die niet geschikt waren voor de veldslag (i.e. die te dom waren) om zich hier terug te trekken.

Klik om te vergroten...

Haha ik wist dat niet van de Oh! in Gavere trouwens.
Wat hier vooral grappig aan is, zijn al die kerels met hun Oh! tatoeages. Die zien niet in dat op een dag die Dancing niet meer zal bestaan. Zelfde geldt voor Complex tatoeages etc.

paarsbloed zei:

Jep jep, recht tegenover die frituur die tot 's nachts open is. Das een discotheek, waar alle jumperkes en klekskesmannen samen komen. Na de exames dees jaar stond daar nog een marginaal wijf met een bloedend gezicht, een glas in haar gezicht gekregen door een jaloerse chick

Klik om te vergroten...

Dat is de promille , jumperkes met witte shoes en sletjes die hun broek al afdoen al ze u zien komen :').

Ik ben er op tisdance geweest cool:) en dan heb ik net geen ruzie gehad .

1x binnengeweest in de promille, iedereen stond da te jumpen en wij waren aant kickeren

Kickeren ? Mjah toen ik daar was, kwam er ne redelijke bekende DJ (naam vergeten :unsure), dus voor de muziek was het wél de moeite .

Tss, ge zegt wel "de pro" é. Niet promille, want dat is niet stoer genoeg.

Wordt ook vaak gebruikt in de zin
"Ej alven, gommen sebiet nog iejne goan pakken in de pro of oe zjitnt joeng"
(aan de echte aalstenaars, mijn excuses maar ik beheers dit primitief dialectje niet geweldig goed)

Elke uitgaansgelegenheid is marginaal in Aalst trouwens, met als enige uitzondering de ravazjol (en dan nog infeite) int rozemarijnstraatje (thaaa placeee tooo bee waar alle gangstahwzz meeten en greeten en de sletjes paraderen.

Mjah de ravazjol is dan ook niet echt een dancing he, wel enorm gezellig en spaghetti. Als ge geen marginalen wilt, gaat dan volgend jaar naar het BvA .

Bestaat den Bokkestory nog? Vroeger hingen daar altijd de meest marginale affiches van in Aalst. En 'k heb daar nog zware verhalen over gehoord.

Dit is alles wat ik er van vind: bokkestory Maar het zegt al genoeg zeker?

Promille ben ik één keer binnengesukkeld en ja, het was marginaal, maar ik vond het nog meevallen. Misschien was ik er toevallig op een goeie moment, want normaal als ik daar voorbij kom 's nachts worden er er net vechtende jumpers buitengesmeten of ziet ge van die zatte marina's in witte broeken waar ge hun string door ziet samentroepen.

Bokkestorty ken ik niet nee

ns boy zei:

Mjah de ravazjol is dan ook niet echt een dancing he, wel enorm gezellig en spaghetti. Als ge geen marginalen wilt, gaat dan volgend jaar naar het BvA .

Klik om te vergroten...

BvA?
Wilde gok: Bal van Aalst?

En weggaan in Aalst zonder marginalen tegen tlijf te lopen is onmogelijk.
Ik heb op de 6 jaar da ik daar op school gezeten heb te veel marginalen gezien voor de rest van mijn leven infeite.
Ge onderschat dat zwaar wat nen impact dat heeft op een mensenleven.

Als kleine jonge groeide ik op in de beschermde omgeving van ouders en grootouders, ver weg van de marginaliteit. Mijn ouders verhuisden naar een klein plattelandsdorpje, een 7tal kilometer verwijderd van het centrum der marginaliteit; Aalst.

Het leven was mooi hier in Wieze, ik speelde in de schaduw van de chocoladefabriek rustig met de barbiepoppen van mijn moeder. Ik wist toen natuurlijk nog niet dat het opfikken van moeders collectable barbiepoppen mama heel boos maakte ma bon, dat geheel terzijde. Alles ging goed tot ik naar de lokale Chiro ging.

Daar onderging ik het eerste contact met marginaliteit. Het doet me nog steeds pijn er aan terug te denken. In plaats van CoCa Cola blikjes brachten andere kindjes River Cola mee. Inderdaad, u kan zich het trauma voorstellen. Bij befaamde ruilspelletjes gaf ik Urbanusstrips maar wat kreeg ik terug? Plastieken speelsetjes vanop Rita Kermis of brol uit de sjiekenbak.

U begrijpt, beste lezer dat deze zaken een diepe indruk op mij achterlieten.
Maar goed, sterk zoals ik ben leerde ik hiermee omgaan. Zoals mijn grote voorbeeld Jane Goodall zich aanpaste aan het leven bij chimpansees, paste ik me aan. Ik zette mijn eerste schichtige stapjes in de lokale Aldi, wat een ontdekkingstocht! Ik kocht pokémonkaarten, flippo's, noem maar op en mengde me tussen deze bijzondere creaturen der natuur.

Op een dag rond mijn 12e levensjaar gebeurde echter het onvermijdelijke.
Op 1 september werd ik de auto ingesleurd en afgevoerd naar het Sint-Maartensinstituut te Aalst. Mijn ouders, de barbaren, vertelden me dat ik de komende 6 jaar hier zou vastzitten. Daar stond ik dan, in het midden van de verluchtingskoer tussen enkele zeer zware gevallen, sommigen zaten hier al enkele jaren vast, anderen waren net als ik new fish.

Meteen werden verschillende groepjes gevormd, de skaters, de gabbers, de snobjes, de altos, de nerds. Maar nergens was er plaats voor arme ik. Marginaliteit in Aalst is een virus, het dringt door in elke peergroup. Een groepje margilozen bestond niet. Dus koos ik een onderzoeksgebied om in te blenden: de metallers.

Naïef en jong als ik was dacht ik wel aan al deze marginaliteit te kunnen weerstaan, maar niets was minder waar, al snel kopieerde ik hun gedrag, ging naar café's, dronk bier, maakte boel met de andere peergroups.
Eens het virus der marginaliteit traag in u sluipt is het moeilijk te weerstaan aan de verleidingen.

De jaren gingen voorbij en het ging steeds slechter met mij, mijn ouders maakten zich zorgen, ik zag lijkbleek en had elke dag wel een new fix nodig.
Eens op ne johhny kloppen deed deugd en liet me even alle zorgen vergeten maar natuurlijk was dit van korte duur en wou ge de volgende vinden. Gelukkig loopt Aalst er vol van dus aan gerief geraken was geen probleem.
De overheid had geen controle op de trafiek van johnny's uit naburige gemeentes en suburbs van Aalst in die tijd en werden binnengesmokkeld via De Lijn elke ochtend.

Toen ik op een breekpunt zat, 4 jaar geleden zat ik op de koer te gluren en de volgende johnny te bespieden toen er plots een blonde verschijning met blauwe ogen voorbijliep. Al die pure schoonheid ten midden van al dat godgeklaagde vuil uitschot deed mijn ogen openen en ik snapte uit mijn trance.

Ik had het licht gezien. Zij veranderde mijn leven en tot op de dag vandaag ben ik haar nog steeds dankbaar. Het genezings en afkickproces was van lange adem en met vallen en opstaan. Ik werd weggebracht uit die zieke omgeving en verhuisde naar Gent.

Het gaat goed met mij nu maar als ik langs de Overpoort of wibra's en zeemanwinkels passeer voel ik nog steeds een lichte drang. Gelukkig heb ik mijn beschermengel nog steeds naast mij om mij te herinneren aan hoe diep ik zat.

Stuur alsjeblief je kinderen nooit naar Aalst op school.