Archief - Geloven onze zwammerkes ?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Hmgrwngd
Legacy Member
Dat is het helemaal niet.Dirty_Col zei:
Als je niks gelooft, gaje uiteindelijk aan een einde komen.
Al hetgeen je tot daaraan toe geloofde, doet er niet meer toe.
En er heerst op dat moment een stilte in je hoofd,
en je wordt als het ware een kritiek-loze observator van je omgeving waarin je je op dat eigenste moment bevindt.
Maar het is moeilijk, dat heb ik wel gezegd.
Het is heel makkelijk om direct opnieuw te beginnen denken van :
"wat ga ik nu eten"
"wat doe ik hier"
"moet ik niet stoppen met denken?"
"waar moet ik nu naartoe?"
Maar eens je het kan, dan komen die vragen niet meer, en geloof je uiteindelijk nergens meer in: alles gebeurt rondom je, en je doet er niks mee.
En het is nu eenmaal zo dat je eigen identiteit of persoonlijkheid een razende trein is vol gedachten, dromen, illusies, gesprekken en kennissen.
En als je de trein tot stilstand kan brengen, dan zul je merken dat het "nergens meer in geloven" eigenlijk een kwestie was van zelfcontrole afgeven.
Towlie
Legacy Member
Hmgrwngd zei:Dat is het helemaal niet.
Als je niks gelooft, gaje uiteindelijk aan een einde komen.
Al hetgeen je tot daaraan toe geloofde, doet er niet meer toe.
En er heerst op dat moment een stilte in je hoofd,
en je wordt als het ware een kritiek-loze observator van je omgeving waarin je je op dat eigenste moment bevindt.
Maar het is moeilijk, dat heb ik wel gezegd.
Het is heel makkelijk om direct opnieuw te beginnen denken van :
"wat ga ik nu eten"
"wat doe ik hier"
"moet ik niet stoppen met denken?"
"waar moet ik nu naartoe?"
Maar eens je het kan, dan komen die vragen niet meer, en geloof je uiteindelijk nergens meer in: alles gebeurt rondom je, en je doet er niks mee.
En het is nu eenmaal zo dat je eigen identiteit of persoonlijkheid een razende trein is vol gedachten, dromen, illusies, gesprekken en kennissen.
En als je de trein tot stilstand kan brengen, dan zul je merken dat het "nergens meer in geloven" eigenlijk een kwestie was van zelfcontrole afgeven.
Ja, kwou juist tzelfde zeggen
dajonaz
Legacy Member
Towlie zei:
jeps, ik stel het voor als een kettingeffect, actie/reactie, en op dezelfde actie is de reactie ook altijd hetzelfde. zo gaat dat ook in mensen hun hoofd (gedachten blijven maar moleculen en impulsen. die op elkaar inwerken als gevolg van de vorige actie, en zo de reactie verwerkt)
zelfs al zeg je: nu ga ik eens doen wat ik niet gekozen heb(snapje, je denkt ja maar zegt expres nee) dan is da de reactie op de gedachte of je een andere reactie zou kunnen geven.
maarja, het wordt moeilijk mensen dingen kwalijk te nemen.
ad: 
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.