Karre zei:
Zeg Silmarunya. Je hebt hier, dacht ik toch, laten vallen dat het importeren van voeding slecht voor het milieu is en dat we meer streekproducten horen te gebruiken. Hoe sta je dan tegenover voeding of drank dat hier niet geteelt kan worden zoals thee of rijst? Want vanuit het thee topic weet ik dat je ook wel graag thee drinkt.
Bij dergelijke exotische landbouwgewassen zijn er twee potentiële problemen: landgebruik en transport.
Over transport kunnen we kort zijn: beide zijn lang houdbare bulkgoederen, die dus in grote hoeveelheden per schip worden vervoerd, bovendien zonder koeling (het zijn immers droge goederen). De milieu-impact daarvan is miniem.
Landgebruik is een ander paar mouwen. Intensieve theecultuur kan vervuilend zijn (pesticiden e.d.) en gebeurt best in hooglanden - helaas een zone die vaak waardevol bosgebied is. Kenia is zo bijvoorbeeld enorm veel natuur verloren. Thee uit gebieden met een lange theetraditie (ik denk aan China en Japan en in mindere mate India) komt echter van zeer oude, goed beheerde velden waarvoor weinig of geen nieuw land moet worden gebruikt. Bovendien is het een gewas dat niet zoveel pesticiden en meststoffen nodig heeft, dus zeker de Japanse is best wel milieuvriendelijk (de Chinese heeft soms te lijden onder gebrekkige controle op pesticidengebruik).
Voor rijst is het plaatje gelijkaardig: er is weinig concurrentie met natuurgebieden en graangewassen vereisen niet zoveel pesticiden. En oke, er is wat methaan, maar dat is verwaarloosbaar ivm andere types van voedsel. Rijst uit China heeft bijvoorbeeld een kleinere ecologische voetafdruk dan Europees vlees, om maar eens te tonen dat afstand niet zo'n bepalende factor is als het op het eerst zicht lijkt.
Ik zou me geen zorgen maken om voedingsgewassen die per schip in bulk (liefst ongekoeld) worden vervoerd, ongeacht transportafstand. Dat gaat dan om dingen als bananen, thee, rijst, koffie,.. Een heel ander plaatje krijg je voor bederfbare ,
high margin voedingsproducten als vlees en verse groenten (de eerder genoemde Argentijnse biefstuk en Keniaanse boontjes/snijbloemen): die worden per vliegtuig of per diepvriesschip vervoerd, met een enorme CO2-uitstoot tot gevolg.
Ik probeer lokaal te kopen wat lokaal kan, maar voedsel dat per schip (of desnoods via de weg, denk aan Italiaanse druiven) wordt vervoerd koop ik ook zonder al te veel bezwaren. Nogmaals, ik ben niet zo fanatiek dat ik uitsluitend lokaal wil eten (dat kan overigens gewoon niet, wegens onze bevolkingsdichtheid). Maar alsjeblieft, Keniaanse boontjes als die in Europa ook prima gedijen? Ananassen per vliegtuig vervoeren ipv per schip omdat mensen baby-ananasjes willen? Druiven uit Zuid-Afrika? Komaan.
Droog voedsel zoals granen of sojabonen teel je waar ze het best gedijen - ze zijn toch niet bederfbaar en dus makkelijk in bulk te vervoeren. Maar vers, bederfbaar voedsel (zacht fruit als meest extreme voorbeeld) teel je best lokaal, wegens de enorme impact van koeling en transport.