BongZrGooD
Legacy Member
WARNING : Long post below... 
Dat is dus ook onzin, een dichter die zijn moedertaal niet kent? Die geen uitgebreide woordenschat kent? Soms komt er ene uit de gutter gekropen die een eigen taaltje heeft ontwikkeld en dan tot één van de groten der aarde wordt gebombardeerd...Vanwege zijn kennis van de theorie? Neen, maar voor de statement die hij/zij maakt.
Dit gaat evenwel ook op voor muziek, als je de theorie kent kan je veel uitgebreider je gevoelens weergeven en kom nu niet af met de 3 akkoordenrock van Kurt Cobain en consoorten. Niet dat ik Nirvana slecht vind, maar een groot gitarist was hij echt niet...Eerder een slachtoffer van de industrie, net zoals de Sex Pistols in hun tijd...Malcolm McLaren, anyone?
En over dat gevoel...Ik speel al 16 jaar gitaar, en ben maar al te blij dat ik nu mijn gevoel kan uitdrukken zoals ik het 16 jaar geleden wilde. Dankzij veel oefenen, een grondige kennis van de basis en een uitzonderlijk gehoor, dat zich dankzij notenleer tot dit stadium heeft ontwikkeld.
Nog eens, iedereen doet ermee wat hij/zij wil maar als je echt van muziek maken houdt, dan hou je ook van de theorie die erachter zit.
En een nummer binnen het kwartier kunnen spelen als er een partituur is? Tuurlijk is dat mogelijk, ik heb vorig weekend gejamd met een band zonder te repeteren en de bassist riep gewoon de akkoorden die eraan kwamen. Geen probleem. Ik moet toegeven dat het covers waren, maar 2 van de 30 nummers die we gespeeld hebben waren covers die ikzelf ook speel. De rest waren gewoon nummers die ik kende, waarvan ik dus ongeveer wist hoe ze gingen. Dit is gehoor + theorie, en tijdens de solo's kon ik al het gevoel kwijt dat ik wilde. Nu waren de muzikanten waarmee ik op het podium stond allemaal profs, mensen die hun brood verdienen met muziek schrijven en spelen. Suspicious Minds, Another Brick in the Wall, Riders on the Storm gingen van Bluesversies over Reggae naar rock, enz...Hoe deden ze da? Omdat ze wisten welke noten, ritmes in welke stijl gebruikt werden...Theorie.
Een Rockabilly versie van Paradise City, een jazz versie van Sweet Child of mine. Met 8 man op het podium waarvan er 3 in dezelfde band zaten.
Die 3 kenden de nummers door en door, er werd zodanig ruimte binnen die nummers gelaten voor de overige muzikanten. Awel, da vind ik de puurste vorm van muziek, zeker als de dansvloer constant vol staat en mensen je later komen vertellen dat je een "goed orkest" hebt. Als je dan kan antwoorden dat je die mannen pas voor de eerste keer ontmoet hebt, een uur voor het "optreden" voel je je als muzikant toch wel heel goed hoor.
Muzikanten die normaal honderden €uros vragen voor een optreden en daar gewoon gratis voor de lol komen spelen...Imo is da muziek maken.
Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening en ik wil mij ook niet tot één stijl beperken, daar is muziek veel te breed/mooi voor. Vroeger speelde ik Death Metal, dan Thrash/Core, Gothic, Surf en nu funk/jazz/rock/pop.
Nooit heb ik mij zo goe geamuseerd omdat de kwaliteit lekker hoog ligt, al zeg ik het zelf. Als ik met een nummer kom, schrijf ik de akkoorden gewoon op ons schoolbord; speel ik de main riff even door, overleg met de drummer welk tempo en we zijn vertrokken. In geval van een cover bekijken we de partituur gewoon thuis en spelen het nummer op de repetitie, dit staat ons toe om meer tijd in het eigenlijke samenspelen van dat nummer te steken; en alsdusdanig meer tijd en mogelijkheden een eigen renditie van dit nummer te maken.
Allemaal voordelen van de theoretische kennis, en neen, je MOET niet klakkeloos van partituren kunnen spelen. Dat bedoelde ik ook helemaal niet, maar 6 jaar notenleer zullen hier ook niet voor zorgen. Dat kan je pas als je ook nog een instrument kiest en daar eerst nog eens 6 jaar les in volgt, en verder gaat.
Notenleer is de basis, en heeft alleen maar voordelen...
Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar die zijn er altijd...
Zeker heden ten dage, nu dankzij Idool en Star Academy; het amerikaanse theater van de wansmaak, laat de industrie ons geloven dat je er gewoon goed moet uitzien, een beetje geil kan doen en een beetje kunnen zingen. Natalia spreekt dit over de hele lijn misschien tegen, maar hoe geweldig goed kan zij niet zingen?
Ik krijg de wöbbes als ik voor de zoveelste keer moet horen hoe goed haar stem niet is...Ze laat live wel de helft aan publiek en achtergrondzangeressen over... :ironic:.
Natalia is imo op zijn best middenmoot te noemen. Ik snap dat plaatje totaal niet, en ongeveer 95% van mijn muzikantenvrienden delen die mening...
Tot hier mijn gefrustreerde rant over Natalia...
Wel hebben al die muzikanten die de nieuwe lading van idooltjes en afgeleiden moet begeleiden meer dan een basiskennis van theorie nodig. En da kan ook heel plezant zijn aangezien die dingen meestal niet moeilijk zijn en voor een korte periode lekker wat cash in het laatje brengen.
Zo drumt mijn neef nu bij Silverene, zeker niet zijn favoriete genre maar hij kan zich lekker laten gaan, speelt regelmatig live en verdient er nen handige zakcent mee...Hij heeft wel een opleiding en wordt endorsed door ADAMS...Niks betalen voor zijn instrument...nog een indirect voordeeltje.
Mijn conclusie :
Nog maar eens, doe wat je wil maar hou er rekening mee dat je slaagkansen in het toch wel redelijk rotte muziekwereldje, enorm vergroten als je een grondige kennis van notenleer hebt. Dit is gewoon een feit.
Natuurlijk bestaat de kans dat je met je band gaat "doorbreken" zonder al die kennis, en dan kan het twee kanten uit. Ofwel ben je zo goed dat je een paar jaar kunt standhouden of je tekent een groot contract. Een groot contract houdt wel in dat je meteen door allerhande adviseurs "geadviseerd" wordt. Kledingadvies, een jeannet met een nekmat uit de jaren 80 komt u vertellen hoe uw kapsel er moet uitzien...
En in éne keer staan daar allemaal componisten rond u die het allemaal beter weten...Niet volgens u maar wel volgens de platenbonzen...
Wil je wat in kafeekes voor niets gaan optreden, ben je van plan te stoppen -al dan niet verplicht- nadat je getrouwd bent, den eerste kleine wordt geboren of indien te oud wordt...Laat dan maar.
Ben je echt geinteresseerd en wil je later van muziek een ECHTE hobby of zelfs je beroep maken, notenleer is the way to go. Het is kwa materiaal ook niet echt de goedkoopste hobby, maar wel de moeite waard.
Groetjes,
BongZ
SPLiFF zei:
Dat is dus ook onzin, een dichter die zijn moedertaal niet kent? Die geen uitgebreide woordenschat kent? Soms komt er ene uit de gutter gekropen die een eigen taaltje heeft ontwikkeld en dan tot één van de groten der aarde wordt gebombardeerd...Vanwege zijn kennis van de theorie? Neen, maar voor de statement die hij/zij maakt.
Dit gaat evenwel ook op voor muziek, als je de theorie kent kan je veel uitgebreider je gevoelens weergeven en kom nu niet af met de 3 akkoordenrock van Kurt Cobain en consoorten. Niet dat ik Nirvana slecht vind, maar een groot gitarist was hij echt niet...Eerder een slachtoffer van de industrie, net zoals de Sex Pistols in hun tijd...Malcolm McLaren, anyone?
En over dat gevoel...Ik speel al 16 jaar gitaar, en ben maar al te blij dat ik nu mijn gevoel kan uitdrukken zoals ik het 16 jaar geleden wilde. Dankzij veel oefenen, een grondige kennis van de basis en een uitzonderlijk gehoor, dat zich dankzij notenleer tot dit stadium heeft ontwikkeld.
Nog eens, iedereen doet ermee wat hij/zij wil maar als je echt van muziek maken houdt, dan hou je ook van de theorie die erachter zit.
En een nummer binnen het kwartier kunnen spelen als er een partituur is? Tuurlijk is dat mogelijk, ik heb vorig weekend gejamd met een band zonder te repeteren en de bassist riep gewoon de akkoorden die eraan kwamen. Geen probleem. Ik moet toegeven dat het covers waren, maar 2 van de 30 nummers die we gespeeld hebben waren covers die ikzelf ook speel. De rest waren gewoon nummers die ik kende, waarvan ik dus ongeveer wist hoe ze gingen. Dit is gehoor + theorie, en tijdens de solo's kon ik al het gevoel kwijt dat ik wilde. Nu waren de muzikanten waarmee ik op het podium stond allemaal profs, mensen die hun brood verdienen met muziek schrijven en spelen. Suspicious Minds, Another Brick in the Wall, Riders on the Storm gingen van Bluesversies over Reggae naar rock, enz...Hoe deden ze da? Omdat ze wisten welke noten, ritmes in welke stijl gebruikt werden...Theorie.
Een Rockabilly versie van Paradise City, een jazz versie van Sweet Child of mine. Met 8 man op het podium waarvan er 3 in dezelfde band zaten.
Die 3 kenden de nummers door en door, er werd zodanig ruimte binnen die nummers gelaten voor de overige muzikanten. Awel, da vind ik de puurste vorm van muziek, zeker als de dansvloer constant vol staat en mensen je later komen vertellen dat je een "goed orkest" hebt. Als je dan kan antwoorden dat je die mannen pas voor de eerste keer ontmoet hebt, een uur voor het "optreden" voel je je als muzikant toch wel heel goed hoor.
Muzikanten die normaal honderden €uros vragen voor een optreden en daar gewoon gratis voor de lol komen spelen...Imo is da muziek maken.
Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening en ik wil mij ook niet tot één stijl beperken, daar is muziek veel te breed/mooi voor. Vroeger speelde ik Death Metal, dan Thrash/Core, Gothic, Surf en nu funk/jazz/rock/pop.
Nooit heb ik mij zo goe geamuseerd omdat de kwaliteit lekker hoog ligt, al zeg ik het zelf. Als ik met een nummer kom, schrijf ik de akkoorden gewoon op ons schoolbord; speel ik de main riff even door, overleg met de drummer welk tempo en we zijn vertrokken. In geval van een cover bekijken we de partituur gewoon thuis en spelen het nummer op de repetitie, dit staat ons toe om meer tijd in het eigenlijke samenspelen van dat nummer te steken; en alsdusdanig meer tijd en mogelijkheden een eigen renditie van dit nummer te maken.
Allemaal voordelen van de theoretische kennis, en neen, je MOET niet klakkeloos van partituren kunnen spelen. Dat bedoelde ik ook helemaal niet, maar 6 jaar notenleer zullen hier ook niet voor zorgen. Dat kan je pas als je ook nog een instrument kiest en daar eerst nog eens 6 jaar les in volgt, en verder gaat.
Notenleer is de basis, en heeft alleen maar voordelen...
Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar die zijn er altijd...
Zeker heden ten dage, nu dankzij Idool en Star Academy; het amerikaanse theater van de wansmaak, laat de industrie ons geloven dat je er gewoon goed moet uitzien, een beetje geil kan doen en een beetje kunnen zingen. Natalia spreekt dit over de hele lijn misschien tegen, maar hoe geweldig goed kan zij niet zingen?
Ik krijg de wöbbes als ik voor de zoveelste keer moet horen hoe goed haar stem niet is...Ze laat live wel de helft aan publiek en achtergrondzangeressen over... :ironic:.
Natalia is imo op zijn best middenmoot te noemen. Ik snap dat plaatje totaal niet, en ongeveer 95% van mijn muzikantenvrienden delen die mening...
Tot hier mijn gefrustreerde rant over Natalia...
Wel hebben al die muzikanten die de nieuwe lading van idooltjes en afgeleiden moet begeleiden meer dan een basiskennis van theorie nodig. En da kan ook heel plezant zijn aangezien die dingen meestal niet moeilijk zijn en voor een korte periode lekker wat cash in het laatje brengen.
Zo drumt mijn neef nu bij Silverene, zeker niet zijn favoriete genre maar hij kan zich lekker laten gaan, speelt regelmatig live en verdient er nen handige zakcent mee...Hij heeft wel een opleiding en wordt endorsed door ADAMS...Niks betalen voor zijn instrument...nog een indirect voordeeltje.
Mijn conclusie :
Nog maar eens, doe wat je wil maar hou er rekening mee dat je slaagkansen in het toch wel redelijk rotte muziekwereldje, enorm vergroten als je een grondige kennis van notenleer hebt. Dit is gewoon een feit.
Natuurlijk bestaat de kans dat je met je band gaat "doorbreken" zonder al die kennis, en dan kan het twee kanten uit. Ofwel ben je zo goed dat je een paar jaar kunt standhouden of je tekent een groot contract. Een groot contract houdt wel in dat je meteen door allerhande adviseurs "geadviseerd" wordt. Kledingadvies, een jeannet met een nekmat uit de jaren 80 komt u vertellen hoe uw kapsel er moet uitzien...
En in éne keer staan daar allemaal componisten rond u die het allemaal beter weten...Niet volgens u maar wel volgens de platenbonzen...Wil je wat in kafeekes voor niets gaan optreden, ben je van plan te stoppen -al dan niet verplicht- nadat je getrouwd bent, den eerste kleine wordt geboren of indien te oud wordt...Laat dan maar.
Ben je echt geinteresseerd en wil je later van muziek een ECHTE hobby of zelfs je beroep maken, notenleer is the way to go. Het is kwa materiaal ook niet echt de goedkoopste hobby, maar wel de moeite waard.
Groetjes,
BongZ
jij bent grappig
wa houdt er hem tegen om het niet te gaan doen?
in poperinge 1984...