Ik ben vrij snel naar .010's gegaan omdat ik .009's flubby spelen vond. That said, ik ben nooit een krak geweest in bends, en nog steeds niet. Nu ik terug een gitaar met .009's heb (waar er geen flubby is) merk ik wel dat benden en proper spelen een stuk beter lukt.
Nu ik er op kijk denk ik dat ik beter bij .009's was gebleven tot ik alles onder de knie had alvorens naar .010's over te gaan. Ik vind van mezelf dat ik nog steeds een beginner ben op de meeste vlakken, hoewel ik nu besef dat benden meer is al de juiste pitch te halen.
Als je bend moet je niet enkel de juiste pitch halen (wat moeilijker is met .010, zeker met mijn droge/skinny/fragiele vingers). Je ligt je op die pitch te concentreren, terwijl dat zeker niet het belangrijkste is. Wat belangrijker is, is dat al je die pitch al kan vinden/horen/ervaren, dat je er met de juiste "versnelling" geraakt.
Nu pas begin ik me te focussen op de "curve" hoe ik naar die pitch geraak, terwijl dat dit net het belangrijkste is, want dat is wat je in je vingers onthoud, waar je stopt is een trigger vanuit je gehoor en zit niet bepaald in uw spier-herinnering (bij gebrek aan een beter woord).
-> 