Gisteren bijna een vrouwelijke conducteur van de trein gesmeten

Ik schat ze ongeveer een 28 jaar.
Ik heb al veel moeiijke conducteurs gezien, maar die van gisteren was echt het toppunt. Ik zat tegenover een vriendin van mij, en naast mij zat nog een meisje die ik niet kende. De trein was nog maar pas vertrokken, of de conductrice was er al. Zowel mijn vriendin als het meisje naast mij moesten nog snel hun campuskaart invullen. Wat inderdaad eigenlijk al moet ingevuld zijn voor je de trein opstapt, technisch gezien, maar bijna niemand kan dit doen uiteraard. Tegen het meisje naast mij: "Dit moest eigenlijk al ingevuld zijn voor je de trein opstapte hé... Dit mag zomaar niet. Volgende keer krijg je een boete". Dat meisje knikt naar die conductrice, waarop die met een air van hier tot in Tokyo zegt. "Hela, 't is tegen u dat ik het heb hé, verwend nest". Toen draaide ik al eens ferm mijn ogen. Daarna meteen tegen mijn vriendin, "en voor u hetzelfde hé juffrouw". Maar ze had per ongeluk die kaart wat geplooid, en op lijntje 6 ipv 1 geschreven. Zegt ze "ah, was het eerste lijntje niet goed genoeg voor u misschien? Hé? Ge beseft toch dat die kaart nu waardeloos is hé? hé". En dan trekt ze er met een zelfingenomen glimlach een rode streep door heel die kaart.
Toen werd het mij toch ook even teveel en vroeg ik nog beleefd, "Is dat nu eigenlijk echt nodig, mevrouw?". Waarop ze nog het lef had om tegen mij uit te schieten. Toen werd ik toch wel zodanig pissed dat ik heb geantwoord (want heel die wagon was bijna aan het meeluisteren), van je beseft toch dat iedereen die dit hier ziet u een gefrustreerd, zielig en belachelijk persoontje vindt. Waarop ze nog begon te dreigen mij uit de trein te zetten. Heb gewoon gezegd, als je mij uit de trein zet, moogt ge mij u naam ook eens geven. Op dat moment stopte de trein bij de volgende halte, is ze uitgestapt, heeft ze op wat mensen staan tieren die nog net kwamen aangelopen (die ze uiteraard ook niet meer op de trein liet stappen), en uiteindelijk is ze niet meer in onze wagon geweest.
Mijn bloed kookte eerlijk gezegd. Zulke mensen mogen gewoon geen job hebben waarin sociaal contact vereist is. Ik vraag mij wel af hoe ver haar beetje "macht" reikt, die ze duidelijk graag misbruikt. Als ik nu weiger om van die trein te stappen, als ze mij eruit wil gooien, wat kan ze dan doen? Uiteindelijk heeft bijna heel onze wagon dit gesprek gehoord, en vonden ze allemaal dat zij volledig in de fout was en dat ik gelijk had. Een drietal mensen hebben me er zelfs op aangesproken en mij zelfs gefeliciteerd. Ik ben zeker geen mensenkloter, maar had ze op die toon blijven praten, of had ze mij verplicht van die trein te stappen, had ik zeker en vast een poging ondernomen om haar ontslagen te krijgen. Een reiziger zomaar uitschelden voor "verwend nest", terwijl die niks misdaan heeft, dat kan ze haar toch helemaal niet permitteren?