Stancke
Legacy Member
Faaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaack, waarom komen dromen nooit uit 
Ik stond in de tuin iets te drinken met paar maten en opeens zag ik een Peugeot 205 1.9 GTI staan. Sorrento Green, 180k km's, geen roest, interieur in impecable staat, kortom: dit zou hem worden
De vorige keer had ik hem al eens zien staan met toen 130k km's op de teller maar de vraagprijs lag te hoog, hij wou hem eigenlijk ook niet wegdoen. Nu, de eigenaar (leerkracht Engels van het middelbaar nog) stond er naast en opeens zei die tegen iemand die naast hem stond: "Ik verkoop hem". Opeens m'n maten tegen ik schreeuwen, ook al stond ik vlak naast hen, "HIJ VERKOOPT HEM!". Call me stupid maar blijkbaar heb ik toen instantly in m'n broek gepist en heb toen direct m'n drank laten vallen en naar de eigenaar gespurt. De eigenaar wist direct hoe laat het was toen hij mij zag afkomen en het eerste wat hij zei was: "500€, gekeurd en met een volle tank". D-i-t z-o-u h-e-m w-o-r-d-e-n dacht ik bij mezelf, deze keer laat ik hem niet ontsnappen.
Bon, ondertussen stond ik te beven op m'n benen van de spanning. Toen kwam er een maat af en die zei dat ik eerst moest bellen naar mama want als puntje bij paaltje komt: geen rijbewijs, onverwachte aankoop, plaats? Voor die ene keer ging ik akkoord met die maat, eerst de mama bellen! Als een schijtvogel zitten zoeken achter m'n GSM, naar de mama gebeld, alles uitgelegd. Ik ging hem aankopen (want eerlijk gezegd, zijn prijs ligt 3x zo laag als normaal) want ik vergelijk het met een Porsche 911 kopen voor 2000€ idpv 75000€. Om het gebrek aan een rijbewijs goed te praten, ging ik hem gewoon in de tweede garage onderbrengen en onder een doek steken tot ik hem op de baan kon zetten. Halfuur later hing ik nog aan de telefoon met m'n mama en ik hoorde haar mening veranderen van "nee" naar "hmmm" naar "nja...", dus ik was er bijna, nog een paar minuutjes op haar inpraten en het was in de chacosse.
Toen werd ik wakker en kon ik wel van een brug springen omdat het geen waar was.
Ik stond in de tuin iets te drinken met paar maten en opeens zag ik een Peugeot 205 1.9 GTI staan. Sorrento Green, 180k km's, geen roest, interieur in impecable staat, kortom: dit zou hem worden
De vorige keer had ik hem al eens zien staan met toen 130k km's op de teller maar de vraagprijs lag te hoog, hij wou hem eigenlijk ook niet wegdoen. Nu, de eigenaar (leerkracht Engels van het middelbaar nog) stond er naast en opeens zei die tegen iemand die naast hem stond: "Ik verkoop hem". Opeens m'n maten tegen ik schreeuwen, ook al stond ik vlak naast hen, "HIJ VERKOOPT HEM!". Call me stupid maar blijkbaar heb ik toen instantly in m'n broek gepist en heb toen direct m'n drank laten vallen en naar de eigenaar gespurt. De eigenaar wist direct hoe laat het was toen hij mij zag afkomen en het eerste wat hij zei was: "500€, gekeurd en met een volle tank". D-i-t z-o-u h-e-m w-o-r-d-e-n dacht ik bij mezelf, deze keer laat ik hem niet ontsnappen.
Bon, ondertussen stond ik te beven op m'n benen van de spanning. Toen kwam er een maat af en die zei dat ik eerst moest bellen naar mama want als puntje bij paaltje komt: geen rijbewijs, onverwachte aankoop, plaats? Voor die ene keer ging ik akkoord met die maat, eerst de mama bellen! Als een schijtvogel zitten zoeken achter m'n GSM, naar de mama gebeld, alles uitgelegd. Ik ging hem aankopen (want eerlijk gezegd, zijn prijs ligt 3x zo laag als normaal) want ik vergelijk het met een Porsche 911 kopen voor 2000€ idpv 75000€. Om het gebrek aan een rijbewijs goed te praten, ging ik hem gewoon in de tweede garage onderbrengen en onder een doek steken tot ik hem op de baan kon zetten. Halfuur later hing ik nog aan de telefoon met m'n mama en ik hoorde haar mening veranderen van "nee" naar "hmmm" naar "nja...", dus ik was er bijna, nog een paar minuutjes op haar inpraten en het was in de chacosse.
Toen werd ik wakker en kon ik wel van een brug springen omdat het geen waar was.
